ਇਹ ਗੱਲ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅੰਦਰੂਨੀ ਨਿਯੰਤਾ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਹੈ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੁਝ, ਉਹਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਕਰਕੇ, ਉਸੀ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜੋ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਦੇ ਗੁਣ ਉਸ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਅਤੇ ਉਹ ਸਰੀਰਧਾਰੀ ਵੀ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੀ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਤਾ (ਅਦ੍ਰਿਸ਼੍ਯਤਾ), ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਯੋਗਤਾ ਅਤੇ ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਫ਼ਰਕ਼ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੂਜੇ ਦੋ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ। ਫਿਰ, ਰੂਪ ਦਾ ਵੀ ਵਰਣਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦਾ ਅਰਥ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਆਮ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਖਾਸ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ ਕਿ ਇਹ ਨਤੀਜੇ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਕਿ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਅੰਦਰੋਂ ਹੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਆਦਿ ਰਾਹੀਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਐਸਾ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਨੁਭਵ ਅਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੀ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਨਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਤੱਤ। ਜੇਕਰ ਸਿੱਧਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ, ਜੈਮਿਨੀ ਐਸਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਆਸ਼ਮਰਥਯਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਹੈ। ਬਾਦਰੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਯਾਦ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਹੈ। ਜੈਮਿਨੀ ਫਿਰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਕੇ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਐਸਾ ਹੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਸ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਹੀ ਉਲਲੇਖ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਨਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ, ਮੁਕਤ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਨਤੀਜੇ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਬਦ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਉਹ ਪ੍ਰਾਣ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ। ਫ਼ਰਕ਼ ਦੇ ਵਰਣਨ ਕਰਕੇ ਵੀ ਇਹ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਸੰਦਰਭ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵੀ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ ਵੀ। ਭੂਮਨ (ਸਰਵ-ਵਿਆਪੀ) ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤਮਯਤਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਰੂਪ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਤੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਵੀ ਇਹ ਸਮਰਥਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਖੰਡਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਫੈਲਾਓ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ, ਹੁਕਮ ਦੇ ਕਰਕੇ ਵੀ ਇਹ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ। ਅਤੇ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਅਲੱਗਤਾ ਨੂੰ ਨਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਦੇਖਣ ਅਤੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਹੀ ਹੈ। ਸੁਕਸ਼ਮ (ਅਤਿ-ਸੂਖਮ) ਕਿਉਂਕਿ ਅਗਲੇ ਮੰਤਵਾਂ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। 'ਜਾਣਾ' ਅਤੇ 'ਬੋਲਣ' ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਕਰਕੇ, ਐਸਾ ਸੰਕੇਤ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ, ਸਮਰਥਨ ਦੇ ਕਰਕੇ, ਉਸਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਇੱਥੇ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ, ਇਹ ਸਭ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ ਕਿ, 'ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਗੱਲ ਆਈ ਹੈ', ਤਾਂ ਇਹ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸਲੀ ਸਵਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ, ਇਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਹੀ ਉਲਲੇਖ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ ਕਿ, 'ਘੱਟ ਉਲਲੇਖ ਕਰਕੇ', ਤਾਂ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਨਕਲ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਵੀ। ਇਸਦੇ ਇਲਾਵਾ, ਇਹ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਹੀ ਇਹ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਦਿਲ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਯੋਗਤਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਹੈ। ਅਤੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਵੀ, ਬਾਦਰਾਯਣ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ।