ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਨ ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਭ ਵਸਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੰਦਰਭ ਤੋਂ ਵੀ ਸਪਸ਼ਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਦੋ ਆਤਮਾਂ ਇੱਕ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵੀ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਨਿਯਮਤ ਉਪਮਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਖਰੇ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਣ ਹੈ। ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਰਸਤੇ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਅੰਤਹੀਨਤਾ ਅਤੇ ਅਸੰਭਵਤਾ ਹੈ। ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਾਸਕ, ਦਿਵਿਆ, ਸੰਸਾਰ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਆਤ੍ਰਿਬੂਸ਼ਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਜਿਹੜਾ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਅਤੇ ਉਹ ਸਰੀਰਧਾਰੀ ਵੀ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਵਰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੁਆਲਿਫਿਕੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਨਿਯਮਤ ਉਪਮਾ ਦੇ ਅੰਤਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਦੂਜੇ ਦੋ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਰੂਪ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਹੀ ਮੁਰਾਦ ਹੈ, ਆਮ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ। ਜੇਕਰ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ ਕਿ ਅਨੁਮਾਨ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਕਿ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਅੰਦਰ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਸ਼ਬਦਾਂ ਆਦਿ ਰਾਹੀਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਇਹ ਸਹੀ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਵੱਖਰਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ 'ਪੁਰਸ਼' ਵਜੋਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੀ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਕੋਈ ਦੇਵੀ ਜਾਂ ਤੱਤ ਨਹੀਂ। ਜੇਕਰ ਸਿੱਧਾ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਕੋਈ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ, ਜੈਮਿਨੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਆਸ਼ਮਰਥਿਆ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ। ਬਾਦਰੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਯਾਦ ਆਉਣ ਦੇ ਕਾਰਨ। ਜੈਮਿਨੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਸ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਨਿਵਾਸੀ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਹੈ। ਅਤੇ ਮੁਕਤ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪਹੁੰਚ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਅਨੁਮਾਨ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਬਦ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ। ਵੱਖਰੇ ਹੋਣ ਦੀ ਨਿਯਮਤ ਉਪਮਾ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੰਦਰਭ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵੀ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ। ਜੀਵਨ ਦੇ ਆਧਾਰ ਅਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵੀ। ਭੂਮਨ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧਰਮ ਤੋਂ ਮਿਲਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵੀ। ਅਵਿਨਾਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਫੈਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਹੋਣ ਦੀ ਅਣ-ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਵੀ ਹੈ। ਵੇਖਣ ਅਤੇ ਕਰਣ ਦੀ ਨਿਯਮਤ ਉਪਮਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹੀ ਹੈ। ਸੁਕਸ਼ਮ, ਅਗਲੇ ਪਾਠਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ। 'ਜਾਣਾ' ਅਤੇ 'ਬੋਲ' ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਆਧਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਵਿਆਪਕ, ਅੰਦਰੂਨੀ, ਮਹਾਨ, ਸੁਕਸ਼ਮ ਅਤੇ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਬ੍ਰਹਮਣ ਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਸੰਸਾਰ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ।