ସୈଵ ହି ସତ୍ଯାଦଯଃ
ସତ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ, ସେମାନେ ଏହିଅଟି।
କାମାଦୀତରତ୍ର ତତ୍ର ଚାଽଯତନାଦିଭ୍ଯଃ
ଇଚ୍ଛା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭାବ, ଏଠାରେ ଓ ସେଠାରେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପାଦାନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଆଦରାଦଲୋପଃ
ସମ୍ମାନରୁ କିଛି ଛାଡ଼ାଯାଏ।
ଉପସ୍ଥିତେ ଽତସ୍ତଦ୍ଵଚନାତ୍
ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ, ଏହା ନିମନ୍ତେ ଶାସ୍ତ୍ରର କଥା ଅଛି।
ତନ୍ନିର୍ଧାରଣାନିଯମସ୍ତଦ୍ଦୃଷ୍ଟେଃ ପୃଥଗ୍ଘ୍ଯପ୍ରତିବନ୍ଧଃ ଫଲମ୍
ନିର୍ଣ୍ଣୟ ପାଇଁ କୌଣସି ନିଶ୍ଚିତ ନିୟମ ନାହିଁ, ଦେଖିବାରୁ; ଅଲଗା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଫଳ ରୋକାଯାଏ ନାହିଁ।
ପ୍ରଦାନଵଦେଵ ତଦୁକ୍ତମ୍
ଦାନ ମାନେ ଯେପରି, ଏହିପରି ଆଗରୁ କୁହାଯାଇଛି।
ଲିଙ୍ଗଭୂଯସ୍ତ୍ଵାତ୍ତଦ୍ଧି ବଲୀଯସ୍ତଦପି
ଚିହ୍ନ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରୁ, ସେଇ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ, ଏହିଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ପୂର୍ଵଵିକଲ୍ପଃ ପ୍ରକରଣାତ୍ସ୍ଯାତ୍ କ୍ରିଯାମାନସଵତ୍
ପୂର୍ବ ଅନ୍ୟ ବିକଳ୍ପ, ପ୍ରସଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ହେବା ସମ୍ଭବ, ଯେପରି ଏକ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି।
ଅତିଦେଶାଚ୍ ଚ
ଏବଂ ବିସ୍ତାର ହେବା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ।
ଵିଦ୍ଯୈଵ ତୁ ନିର୍ଧାରଣାଦ୍ଦର୍ଶନାଚ୍ ଚ
କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ କେବଳ ଜ୍ଞାନ ନିଶ୍ଚିତ, ନିର୍ଣ୍ଣୟ ଓ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା।
ଶ୍ରୁତ୍ଯାଦିବଲୀଯସ୍ତ୍ଵାଚ୍ ଚ ନ ବାଧଃ
ଶ୍ରୁତି ଓ ଏହା ସହିତ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଯାହା ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତେଣୁ କୌଣସି ବିରୋଧ ନାହିଁ।
ଅନୁବନ୍ଧାଦିଭ୍ଯଃ ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ତରପୃଥକ୍ତ୍ଵଵଦ୍ଦୃଷ୍ଟଶ୍ ଚ ତଦୁକ୍ତମ୍
ସମ୍ପର୍କ ଓ ଏହା ସଦୃଶ ଅନ୍ୟ ଜ୍ଞାନର ଭିନ୍ନତା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ, ଏହି କଥା ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଛି।
ନ ସାମାନ୍ଯାଦପ୍ଯୁପଲବ୍ଧେର୍ମୃତ୍ଯୁଵନ୍ନ ହି ଲୋକାପତ୍ତିଃ
ସାଧାରଣତା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, କାରଣ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ, ମୃତ୍ୟୁ ଭଳି, ଯେପରି ଲୋକରେ କୌଣସି ବିରୋଧ ନାହିଁ।
ପରେଣ ଚ ଶବ୍ଦସ୍ଯ ତାଦ୍ଵିଧ୍ଯଂ ଭୂଯସ୍ତ୍ଵାତ୍ ତ୍ଵ୍ ଅନୁବନ୍ଧଃ
ପରେ ଶବ୍ଦ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହେଉଥିବାରୁ, ସେଇ ସମ୍ପର୍କ ଲାଗୁ ହୁଏ।
ଏକ ଆତ୍ମନଃ ଶରୀରେ ଭାଵାତ୍
ଏକ ଆତ୍ମା ଦେହରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିବା ପାଇଁ।
ଵ୍ଯତିରେକସ୍ତଦ୍ଭାଵଭାଵିତ୍ଵାନ୍ନ ତୂପଲବ୍ଧିଵତ୍
ଏହାର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ଭିନ୍ନତା ଦେଖାଯାଏ, ଦେଖିବା ପରି ନୁହେଁ।
ଅଙ୍ଗାଵବଦ୍ଧାସ୍ତୁ ନ ଶାଖାସୁ ହି ପ୍ରତିଵେଦମ୍
ଅଙ୍ଗ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ଯାହା ଅଛି, ସେଗୁଡିକ ଶାଖାରେ ନୁହେଁ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ବେଦରେ ଏହିପରି ନୁହେଁ।
ମନ୍ତ୍ରାଦିଵଦ୍ଵାଵିରୋଧଃ
ମନ୍ତ୍ର ଓ ଏହା ସଦୃଶ ଦେଖିଲେ, କୌଣସି ବିରୋଧ ନାହିଁ।
ଭୂମ୍ନଃ କ୍ରତୁଵଜ୍ଜ୍ଯାଯସ୍ଵଂ ତଥା ହି ଦର୍ଶଯତି
ବଡ଼ ଥିବାରୁ, ଏହା କ୍ରତୁ ପରି ଉତ୍ତମ, ଏହିପରି ଶାସ୍ତ୍ର ଦେଖାଏ।
ନାନା ଶବ୍ଦାଦିଭେଦାତ୍
ଶବ୍ଦ ଓ ଏହା ସହିତ ଅନ୍ୟ ଭିନ୍ନତା ଥିବାରୁ।
ଵିକଲ୍ପୋ ଽଵିଶିଷ୍ଟଫଲତ୍ଵାତ୍
ଫଳ ଭିନ୍ନ ନଥିବାରୁ ବିକଳ୍ପ ରହିଥାଏ।
କାମ୍ଯାସ୍ତୁ ଯଥାକାମଂ ସମୁଚ୍ଚୀଯେରନ୍ନ ଵା ପୂର୍ଵହେତ୍ଵଭାଵାତ୍
ଇଚ୍ଛା ପୂର୍ବକ କରାଯାଉଥିବା କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ, ଯେପରି ଇଚ୍ଛା ଏକାଠି କିମ୍ବା ଅଲଗା କରିପାରିବେ, କାରଣ ପୂର୍ବ ହେତୁ ନାହିଁ।
ଅଙ୍ଗେଷୁ ଯଥାଶ୍ରଯଭାଵଃ
ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକର ଅବସ୍ଥା ତାଙ୍କର ଆଧାର ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ।
ଶିଷ୍ଟେଶ୍ ଚ
ଏବଂ ଯାହା ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଛି, ସେଥିରୁ ମଧ୍ୟ।
ସମାହାରାତ୍
ଏହା ସଂଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।
ଗୁଣସାଧାରଣ୍ଯଶ୍ରୁତେଶ୍ ଚ
ଏବଂ ଶାସ୍ତ୍ର ଏକ ସାଧାରଣ ଗୁଣ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛି।
ନ ଵା ତତ୍ସହଭାଵାଶ୍ରୁତେଃ
କିମ୍ବା ନୁହେଁ, କାରଣ ଶାସ୍ତ୍ର ତାଙ୍କର ଏକାସାଥି ଅବସ୍ଥିତି କୁହିନାହିଁ।
ଦର୍ଶନାଚ୍ ଚ
ଏବଂ ଏହା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ।
ପୁରୁଷାର୍ଥୋ ଽତଃ ଶବ୍ଦାଦ୍ ଇତି ବାଦରାଯଣଃ
ଏହିପରି, ବ୍ୟକ୍ତିର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ — ଏହିପରି ବାଦରାୟଣ କହନ୍ତି — ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଜଣାପଡେ।
ଶେଷତ୍ଵାତ୍ପୁରୁଷାର୍ଥଵାଦୋ ଯଥାନ୍ଯେଷ୍ଵ୍ ଇତି ଜୈମିନିଃ
ଏହା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ଯେପରି, ଏହା ଅନୁଗତ ଥିବାରୁ ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି — ଏହିପରି ଜୈମିନି କହନ୍ତି।