ନ ଵା ପ୍ରକରଣଭେଦାତ୍ ପରୋଵରୀଯସ୍ତ୍ଵାଦିଵତ୍
ଏହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଭିନ୍ନ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଉଚ୍ଚତା କିମ୍ବା ନିମ୍ନତା ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୁଏ ନାହିଁ, ଯେପରି ଉପର-ନିମ୍ନ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ସେପରି ନୁହେଁ।
ସଂଜ୍ଞାତଶ୍ ଚେତ୍ ତଦ୍ ଉକ୍ତମ୍ ଅସ୍ତି ତୁ ତଦ୍ ଅପି
ଯଦି ଏହାକୁ ଏଭଳି ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇଛି, ତେବେ ଏହା ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଛି; ତଥାପି, ସେଥିରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଅଛି।
ଵ୍ଯାପ୍ତେଶ୍ ଚ ସମଞ୍ଜସମ୍
ସମ୍ପୃକ୍ତି ଥିବାକୁ ଦେଖି, ଏହା ଯୁକ୍ତିସଂଗତ।
ସର୍ଵାଭେଦାଦନ୍ଯତ୍ରେମେ
ଏହି ଅଂଶ ଛାଡ଼ି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ କୌଣସି ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ।
ଆନନ୍ଦାଦଯଃ ପ୍ରଧାନସ୍ଯ
ଆନନ୍ଦ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱର ଅଟୁଟ ଅଂଶ।
ପ୍ରିଯଶିରସ୍ତ୍ଵାଦ୍ଯପ୍ରାପ୍ତିରୁପଚଯାପଚଯୌ ହି ଭେଦେ
ପ୍ରିୟ ମୁଣ୍ଡ ଇତ୍ୟାଦିର ଲାଭ ନ ହେବା, ଏବଂ ବୃଦ୍ଧି କିମ୍ବା କ୍ଷୟ ହେବା, ସେଗୁଡ଼ିକ ଭିନ୍ନତା ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।
ଇତରେ ତ୍ଵର୍ଥସାମାନ୍ଯାତ୍
କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ମାନେ ଅର୍ଥର ସାଧାରଣତା ଦ୍ୱାରା।
ଆଧ୍ଯାନାଯ ପ୍ରଯୋଜନାଭାଵାତ୍
ଧ୍ୟାନ ପାଇଁ କୌଣସି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନଥିବାରୁ।
ଆତ୍ମଶବ୍ଦାଚ୍ ଚ
ଏବଂ 'ଆତ୍ମା' ଶବ୍ଦ ବ୍ୟବହାର ହେଉଥିବାରୁ।
ଆତ୍ମଗୃହୀତିର୍ ଇତରଵଦ୍ ଉତ୍ତରାତ୍
ଆତ୍ମାକୁ ଧରିବା କଥା, ଅନ୍ୟ ଅଂଶରେ ଯେପରି, ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା ଜଣାପଡ଼େ।
ଅନ୍ଵଯାଦ୍ ଇତି ଚେତ୍ ସ୍ଯାଦ୍ ଅଵଧାରଣାତ୍
ଯଦି କୁହାଯାଏ 'ଏହା ସଂଯୋଗ ଦ୍ୱାରା', ତେବେ ଏହା ହେବା ସମ୍ଭବ, କାରଣ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟତା ଅଛି।
କାର୍ଯାଖ୍ଯାନାଦପୂର୍ଵମ୍
ଫଳର କଥା ଉଲ୍ଲେଖ ହେଉଥିବାରୁ, ଏହା ନୂତନ ନୁହେଁ।
ସମାନ ଏଵଂ ଚାଭେଦାତ୍
ଏହିପରି, ଭିନ୍ନତା ନଥିବାରୁ, ଏହା ସମାନ।
ସମ୍ବନ୍ଧାଦେଵମନ୍ଯତ୍ରାପି
ଏହିପରି, ସମ୍ପର୍କ ଥିଲେ ଅନ୍ୟଠାରେ ମଧ୍ୟ।
ନ ଵା ଵିଶେଷାତ୍
କିମ୍ବା ନୁହେଁ, କାରଣ ଭିନ୍ନତା ଅଛି।
ଦର୍ଶଯତି ଚ
ଏବଂ ଏହାକୁ ଦେଖାଯାଏ।
ସଂଭୃତିଦ୍ଯୁଵ୍ଯାପ୍ତ୍ଯପି ଚାତଃ
ସଂଗ୍ରହ ଓ ବ୍ୟାପ୍ତି ଥିବାରୁ, ଏହି କଥା ନିଶ୍ଚିତ।
ପୁରୁଷଵିଦ୍ଯାଯାମପି ଚେତରେଷାମନାମ୍ନାନାତ୍
ପୁରୁଷ ଉପାସନାରେ ମଧ୍ୟ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ନାମ ଉଲ୍ଲେଖ ହେଉଛି।
ଵେଧାଦ୍ଯର୍ଥଭେଦାତ୍
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଭିନ୍ନ ଅର୍ଥ ଥିବାକୁ ଦେଖିବାରୁ ଏହି ଭିନ୍ନତା ହେଉଛି।
ହାନୌ ତୂପାଯନଶବ୍ଦଶେଷତ୍ଵାତ୍ କୁଶାଚ୍ଛନ୍ଦସ୍ସ୍ତୁତ୍ଯୁପଗାନଵତ୍ତଦୁକ୍ତମ୍
ଯଦି କିଛି ଛାଡ଼ାଯାଏ, ତେବେ 'ଉପାୟନ' ଶବ୍ଦ ରହିଯାଏ; କୁଶ ଓ ଛନ୍ଦ ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତି ପରି ଅଛି, ଯେପରିକି ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଛି।
ସାଂପରାଯେ ତର୍ତଵ୍ଯାଭାଵାତ୍ ତଥା ହ୍ଯ୍ ଅନ୍ଯେ
ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ ସମୟରେ ମୁକ୍ତି ନାହିଁ; ଏହିପରି ଅନ୍ୟମାନେ କହିଛନ୍ତି।
ଛନ୍ଦତ ଉଭଯାଵିରୋଧାତ୍
ଇଚ୍ଛାମତେ କରିପାରିବେ, କାରଣ ଦୁଇଥରେ କୌଣସି ବିରୋଧ ନାହିଁ।
ଗତେର୍ ଅର୍ଥଵତ୍ତ୍ଵମ୍ ଉଭଯଥାନ୍ଯଥା ହି ଵିରୋଧଃ
ଉଭୟ ପ୍ରକାରେ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ ହୁଏ, ନହେଲେ ବିରୋଧ ହେବ।
ଉପପନ୍ନସ୍ ତଲ୍ଲକ୍ଷଣାର୍ଥୋପଲବ୍ଧେର୍ ଲୋକଵତ୍
ଏହା ଉଚିତ, କାରଣ ଲକ୍ଷଣ ଅନୁଯାୟୀ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ ହୁଏ, ସାଧାରଣ ଜୀବନରେ ଯେପରି।
ଯାଵଦଧିକାରମ୍ ଅଵସ୍ଥିତିର୍ ଆଧିକାରିକାଣାମ୍
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦାୟିତ୍ୱ ରହିଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କର୍ମକାରୀମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଚାଲିଥାଏ।
ଅନିଯମସ୍ସର୍ଵେଷାମଵିରୋଧଶ୍ଶବ୍ଦାନୁମାନାଭ୍ଯାମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ନିୟମ ନାହିଁ, ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ତର୍କ ଅନୁଯାୟୀ କୌଣସି ବିରୋଧ ନାହିଁ।
ଅକ୍ଷରଧିଯାଂ ତ୍ଵଵରୋଧସ୍ସାମାନ୍ଯତଦ୍ଭାଵାଭ୍ଯାମୌପସଦଵତ୍ତଦୁକ୍ତମ୍
ଅକ୍ଷୟ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିବାମାନେ ପାଇଁ ନିୟମ ଅଛି, ସାଧାରଣ ଓ ବିଶେଷ ଭାବରୁ, ଉପସଦ କାର୍ଯ୍ୟ ପରି, ଯେପରିକି ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଛି।
ଇଯଦାମନନାତ୍
ଏପରି ଚିନ୍ତନ କରିବାରୁ।
ଅନ୍ତରା ଭୂତଗ୍ରାମଵତ୍ସ୍ଵାତ୍ମନୋ ଽନ୍ଯଥା ଭେଦାନୁପପତ୍ତିର୍ ଇତି ଚେନ୍ ନୋପଦେଶଵତ୍
ଯଦି କୁହାଯାଏ ଯେ, ଭୂତମାନଙ୍କ ପରି ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଆତ୍ମାର ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭିନ୍ନତା ନଥାଏ, ତେବେ ଏହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଶାସ୍ତ୍ର ଏହାକୁ ଶିଖାଏ।
ଵ୍ଯତିହାରୋ ଵିଶିଂଷନ୍ତି ହୀତରଵତ୍
ସେମାନେ ପରସ୍ପର ବଦଳ କୁହନ୍ତି, ନିମ୍ନ ଦେଖିବା ପରି।