ସୂକ୍ଷ୍ମଂ ତୁ ତଦର୍ହତ୍ଵାତ୍
କିନ୍ତୁ ଏହା ସୂକ୍ଷ୍ମ, କାରଣ ଏହା ପାଇଁ ଏହି ଗୁଣ ଉପଯୁକ୍ତ।
ତଦଧୀନତ୍ଵାଦ୍ ଅର୍ଥଵତ୍
ଏହା ତାହା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିଥିବାରୁ ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଜ୍ଞେଯତ୍ଵାଵଚନାଚ୍ ଚ
ଏବଂ ଏହା ଜଣାଯିବା ବିଷୟରେ କୌଣସି କଥା ନାହିଁ।
ଵଦତୀତି ଚେନ୍ ନ ପ୍ରାଜ୍ଞୋ ହି ପ୍ରକରଣାତ୍
ଯଦି କହାଯାଏ, 'ସେ କଥା କହେ', ତେବେ ଏହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ପ୍ରଜ୍ଞାନ ଲୋକେ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଅନୁଯାୟୀ ଏହାକୁ ମନେ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ତ୍ରଯାଣାମ୍ ଏଵ ଚୈଵମ୍ ଉପନ୍ଯାସଃ ପ୍ରଶ୍ନଶ୍ ଚ
ଏହିପରି ଭାବେ କେବଳ ତିନିଟି ବିଷୟରେ ଉପସ୍ଥାପନ ଓ ପ୍ରଶ୍ନ ହୋଇଥାଏ।
ମହଦ୍ଵଚ୍ ଚ
ଏବଂ ମହାନ୍ ବିଷୟକୁ ନେଇ ମଧ୍ୟ।
ଚମସଵଦଵିଶେଷାତ୍
ଯେପରି ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପାତ୍ରରେ ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ, ସେପରି ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ।
ଜ୍ଯୋତିରୁପକ୍ରମା ତୁ ତଥା ହ୍ଯ୍ ଅଧୀଯତ ଏକେ
କିନ୍ତୁ କିଛି ଲୋକ ଆଲୋକକୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, କାରଣ କିଛି ଲୋକ ଏହିପରି ଅଧ୍ୟୟନ କରନ୍ତି।
କଲ୍ପନୋପଦେଶାଚ୍ ଚ ମଧ୍ଵାଦିଵଦଵିରୋଧଃ
ଏବଂ ମଧୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉଦାହରଣ ଦ୍ୱାରା ଶିଖାଯିବାରୁ, କୌଣସି ବିରୋଧ ନାହିଁ।
ନ ସଂଖ୍ଯୋପସଂଗ୍ରହାଦପି ଜ୍ଞାନାଭାଵାଦ୍ ଅତିରେକାଚ୍ ଚ
ସଂଖ୍ୟା ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହେବା ସହିତ ମଧ୍ୟ, ଜ୍ଞାନ ନଥିବା ଏବଂ ଅଧିକତା ଥିବାରୁ ଏହା ହୁଏ ନାହିଁ।
ପ୍ରାଣାଦଯୋ ଵାକ୍ଯଶେଷାତ୍
ପ୍ରାଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ, କାରଣ ଶେଷ ଅଂଶରେ ଏହା ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି।
ଜ୍ଯୋତିଷୈକେଷାମ୍ ଅସତ୍ଯନ୍ନେ
କିଛି ଲୋକ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଏଠାରେ ପ୍ରକୃତ ଖାଦ୍ୟ ନୁହେଁ।
କାରଣତ୍ଵେନ ଚାକାଶାଦିଷୁ ଯଥାଵ୍ଯପଦିଷ୍ଟୋକ୍ତେଃ
ଏବଂ କାରଣ ଭାବେ ଆକାଶ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟଙ୍କୁ ଯେପରି ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି, ସେହିପରି କହାଯାଇଛି।
ସମାକର୍ଷାତ୍
ଆକର୍ଷଣ ଥିବାରୁ।
ଜଗଦ୍ଵାଚିତ୍ଵାତ୍
କାରଣ ସଂସାର ବିଷୟରେ କଥା ହୋଇଛି।
ଜୀଵମୁଖ୍ଯପ୍ରାଣଲିଙ୍ଗାନ୍ ନେତି ଚେତ୍ ତଦ୍ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତମ୍
ଯଦି କହାଯାଏ ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକ ଜୀବ ଓ ପ୍ରଧାନ ପ୍ରାଣ ସହିତ ସମ୍ପୃକ୍ତ, ତେବେ ସେଥିରେ ଏହା ପୂର୍ବରୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି।
ଅନ୍ଯାର୍ଥଂ ତୁ ଜୈମିନିଃ ପ୍ରଶ୍ନଵ୍ଯାଖ୍ଯାନାଭ୍ଯାମ୍ ଅପି ଚୈଵମ୍ ଏକେ
ଯାଇମିନିଙ୍କ ମତାନୁସାରେ, ଏହାର ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଅଛି, ପ୍ରଶ୍ନ ଓ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଏହି କଥା କୁହାଯାଇଛି; ଏହି ମତ କିଛି ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଧରନ୍ତି।
ଵାକ୍ଯାନ୍ଵଯାତ୍
ବାକ୍ୟମାନଙ୍କର ସମ୍ପୃକ୍ତି ଥିବାକୁ ଦେଖି।
ପ୍ରତିଜ୍ଞାସିଦ୍ଧେର୍ ଲିଙ୍ଗମ୍ ଆଶ୍ମରଥ୍ଯଃ
ଆଶ୍ମରଥ୍ୟ କହନ୍ତି: ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନ ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ।
ଉତ୍କ୍ରମିଷ୍ଯତ ଏଵଂ ଭାଵାଦ୍ ଇତ୍ଯ୍ ଔଡୁଲୋମିଃ
ଔଡୁଲୋମି କହନ୍ତି: ଏହି ପରିସ୍ଥିତି ଦ୍ୱାରା ଚେତନା ବିଦାୟ ନେବାକୁ ଯାଉଛି।
ଅଵସ୍ଥିତେର୍ ଇତି କାଶକୃତ୍ସ୍ନଃ
କାଶକୃତ୍ସ୍ନ କହନ୍ତି: ଏହା ଅବସ୍ଥିତ ରହିବାରୁ।
ପ୍ରକୃତିଶ୍ ଚ ପ୍ରତିଜ୍ଞାଦୃଷ୍ଟାନ୍ତାନୁପରୋଧାତ୍
ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଓ ଉଦାହରଣରେ କୌଣସି ବିରୋଧ ନଥିବାରୁ, ମୂଳ ସ୍ୱଭାବ ମଧ୍ୟ ରହିଛି।
ଅଭିଧ୍ଯୋପଦେଶାଚ୍ ଚ
ଇଚ୍ଛା ବିଷୟରେ ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯିବାରୁ।
ସାକ୍ଷାଚ୍ ଚୋଭଯାମ୍ନାନାତ୍
ଉଭୟ ପାରମ୍ପରିକ ଶାସ୍ତ୍ର ଏହି କଥାକୁ ସିଧାସଳଖ କହିଛନ୍ତି।
ଆତ୍ମକୃତେଃ
ଏହା ଆତ୍ମା ପାଇଁ ହେବାରୁ।
ପରିଣାମାତ୍
ପରିଣାମ ହେବାରୁ।
ଯୋନିଶ୍ ଚ ହି ଗୀଯତେ
ମୂଳ କଥା ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରିତ ହୋଇଛି।
ଏତେନ ସର୍ଵେ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତା ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତାଃ
ଏହି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି।
ସ୍ମୃତ୍ଯନଵକାଶଦୋଷପ୍ରସଙ୍ଗ ଇତି ଚେନ୍ ନାନ୍ଯସ୍ମୃତ୍ଯନଵକାଶଦୋଷପ୍ରସଙ୍ଗାତ୍
ଯଦି କେହି କହନ୍ତି ଯେ, ସ୍ମୃତି ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ନ ମିଳିବାର ଦୋଷ ଆସିପାରେ, ତେବେ ଏହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଏହି ଦୋଷ ଅନ୍ୟ ସ୍ମୃତିମାନେ ପାଇଁ ହେଉଛି।
ଇତରେଷାଂ ଚାନୁପଲବ୍ଧେଃ
ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ଦେଖାଯାଉନାହାନ୍ତି।