ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଠାରେ ଆତ୍ମାର ମୁକ୍ତି ଓ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ବିଷୟରେ ଗଭୀର ଚର୍ଚ୍ଚା ହେଉଥିଲା। କେହି ଏହା କହିଲେ, "ସିଧାସଳଖ ଉପଦେଶ ଦ୍ୱାରା ଏହି ନିଷ୍ପତ୍ତିକୁ ନେଇଯିବା ଉଚିତ୍, ଯେପରି ଶାସ୍ତ୍ର କହିଛି।" କିନ୍ତୁ ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସଠିକ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଏହି ଉପଦେଶ କେବଳ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଲାଗୁ ହୁଏ, ଯେଉଁମାନେ ସେହି ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ପରିଧି ଭିତରେ ଅଛନ୍ତି। ଏହା ସହିତ, ଏହି ଅବସ୍ଥାକୁ ଏକ ପରିବର୍ତ୍ତନର ସହିତ ଜଡିତ ବୋଲି ଶାସ୍ତ୍ର ଉପସ୍ଥାପନ କରେ। ଏହି କଥା କେବଳ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ନୁହେଁ, ଆମେ ନିଜ ଅନୁଭବ ଓ ଯୁକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ଦେଖିପାରିବା। ଏଠି, ଏକ ଚିହ୍ନ ଭାବେ କେବଳ ଭୋଗର ସାଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ। ଶେଷରେ, ଶାସ୍ତ୍ର ସ୍ପଷ୍ଟ କରେ—ମୁକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ ଆତ୍ମା ପୁନର୍ବାର ଫେରି ଆସେନାହିଁ, ଏହି କଥା ଶାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୁନଃପୁନଃ ନିଶ୍ଚିତ କରାଯାଇଛି: ମୁକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ ପରେ କେବଳ ମୁକ୍ତି, ଫେରା ନାହିଁ, ଏହା ଶାସ୍ତ୍ରର ଅଟୁଟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ।