ଏହି ଶାସ୍ତ୍ର ଶ୍ରେଣୀରେ, ଅନେକ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠିଥିଲା—ଯଦି କହାଯାଏ ଯେ ଅର୍ଥ ବିଭିନ୍ନ ଭାଗରେ ବିସ୍ତୃତ, ତାହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରାଯାଇଛି। ଏହି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟତା ଏକ ଏକକ ବାକ୍ୟର ସଂଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଦୃଢ଼ ହୁଏ। ଏହିପରି, ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଧନ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପାଦାନର ଉପରେ ନିର୍ଭରତା ରହିନାହିଁ। ତଥାପି, ଯଜ୍ଞରେ ଯେପରି ଅଶ୍ୱ ଉପରେ ନିର୍ଭରତା ଦେଖାଯାଏ, ସମସ୍ତ ଉପାଦାନ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ନିର୍ଭରତା ରହିଛି। ଏଠାରେ, ଶାନ୍ତି, ଦମ ଓ ଏପରି ଉପାଦାନରେ ଉପରି ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ, କାରଣ ଏହି ଉପାଦାନଗୁଡିକ ଅନୁଷ୍ଠାନର ଉପକରଣ ଭାବେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ଏହି ଉପାଦାନଗୁଡିକୁ ଅବଶ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଦରକାର। କିନ୍ତୁ, ଜୀବନର ଜନ୍ତୁରେ ଅପାୟ ଥିଲେ ଛଡା, ସମସ୍ତ ଉପାଦାନର ଅନୁଷ୍ଠାନର ଅନୁମତି ନାହିଁ। ଏହିପରି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ କୌଣସି ନିଷେଧ ନାହିଁ, ଏହା ପ୍ରଥାରେ ମଧ୍ୟ ସ୍ମୃତି ରହିଛି। ଏହା ଉପରେ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଅଧିକାର ମଧ୍ୟ ରହିଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଚାହିଦା ନଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବାକୁ ଦିଆଯାଇଛି। ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ ଜୀବନର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅବସ୍ଥାର ଉପରେ ମଧ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ସହଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ ଦୃଢ଼ ହୁଏ। ଦୁଇପଟେ ତଥ୍ୟ ଦିଆଯାଇଥିବାରୁ, ଏହି ଉପାଦାନଗୁଡିକୁ ସମସ୍ତ ପରି ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଦରକାର। ଏହା ଦେଖାଏ ଯେ କୌଣସି ଉପାଦାନ ଅନ୍ୟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିନାହିଁ। ଅନୁଷ୍ଠାନର ମଧ୍ୟବର୍ତୀ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ। ପ୍ରଥାରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ସ୍ମରଣ ହୋଇଛି। କିଛି ବିଶେଷ ଅନୁଗ୍ରହ ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇଛି। ଏହିପରି, ଅନ୍ୟ ଉପାଦାନ ଉତ୍ତମ, କାରଣ ଚିହ୍ନ ରହିଛି। ଯେଉଁଠି ଏହି ଅବସ୍ଥା ଉପଲବ୍ଧ ହେଉଛି, ସେଠି ଏହା ଅନୁପସ୍ଥିତ ନୁହେଁ; ଏହି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଏହା କଥା କହିଛନ୍ତି ଜୈମିନି, ଏବଂ ତାହାର ଆକୃତି ନାହିଁ। ଯେଉଁ ଯୋଗ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ ଅନୁପସ୍ଥିତ ନୁହେଁ, କାରଣ ତାହା ଉପଯୁକ୍ତ ନୁହେଁ। କିଛି ମନେ କରନ୍ତି, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଖାଇବା ଦେଖାଯାଏ, ତାହା ସହିତ ମଧ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ ହୁଏ। ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ, ସ୍ମୃତି ଓ ଚର୍ଯ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଦୁଇପଟେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରାଯାଏ। ଫଳ ମାଲିକଙ୍କ ପାଇଁ ଘୋଷିତ ହୋଇଥିବାରୁ, ଏହି ମତ ଦେଇଛନ୍ତି ଆତ୍ରେୟ। ଅନ୍ୟ ଦିଗରୁ, ପୁରୋହିତ ପାଇଁ ଏହି ଫଳ ଦିଆଯାଏ, ଏହି ମତ ଦେଇଛନ୍ତି ଔଡୁଲୋମି; କାରଣ ତାଙ୍କୁ ଏହି ଫଳ ଶଂକ୍ଚିତ ଭାବରେ ଦିଆଯାଇଛି। ଏଠି ତୃତୀୟ ସହଯୋଗୀ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଉପରେ ନିୟମ ରହିଛି, ଯେପରି ନିୟମ ଓ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଦେଖାଯାଏ। ଗୃହସ୍ଥ ଏହି ସମସ୍ତ ଉପାଦାନର ଯୋଗଫଳ ଦେଖି, ନିଷ୍କର୍ଷ କରିଥାନ୍ତି। ଅନ୍ୟ ଅବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ, ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ, ମୌନୀ ପରି ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଦରକାର। ଯେଉଁଠି ସଂଯୋଗ ରହିଛି, ତାହା ପ୍ରକାଶ ନୁହେଁ। ଏହି ଜଗତରେ, ଯେଉଁଠି ଚର୍ଚ୍ଚିତ ବିଷୟରେ କୌଣସି ବାଧା ନାହିଁ, ସେଉଁଠି ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ। ଏହିପରି, ମୋକ୍ଷର ଫଳ ନିୟମ କେବଳ ସେମାନେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ଲାଗୁ ହୁଏ। ଏଉଁ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ, ଶିକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ପୁନଃ ଫେରିବା ହୁଏ। ତଥାପି, ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଏହି ନିଷ୍କର୍ଷ ହୁଏ। ସେମାନେ ବୁଝନ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟମାନେକୁ ଶିକ୍ଷା ଦେନ୍ତି, ଏହି ଆତ୍ମା ଅଟୁଟ। ଚିହ୍ନ ଭିତରେ ନୁହେଁ, କାରଣ ସେଉଁଠି ସେ ଅଛନ୍ତି ନାହିଁ। ବ୍ରହ୍ମର ଦର୍ଶନ ତାହାର ଉତ୍କୃଷ୍ଟତା ଦ୍ୱାରା ହୁଏ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପାସନା ମଧ୍ୟ ଉଚିତ, ମିତ୍ର। ବସି ଧ୍ୟାନ କରିବା ସମ୍ଭବ, ଏହିପରି ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ ହୁଏ। ଅଚଳତାର ଆବଶ୍ୟକତା ଭାବିବା ଦରକାର। ପ୍ରଥାରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦିଆଯାଇଛି। ଯେଉଁଠି ଏକାଗ୍ରତା ରହିଛି, ସେଉଁଠି ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ। ଏପରି ଶାସ୍ତ୍ରର ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ, ଜୀବନର ଅନୁଷ୍ଠାନ ଓ ଧ୍ୟାନ ଏକ ମାନ୍ୟ ଅବସ୍ଥାରେ ବିଳୀନ ହୁଏ, ଏବଂ ମୋକ୍ଷର ଫଳ ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ।