ଏହି ପବିତ୍ର ଶ୍ରୁତିର ଅନୁସୃତିରେ, ଆମେ ଦେଖୁଅଛୁ ଯେ ସତ୍ୟରେ କୌଣସି ପ୍ରଭେଦ ନାହିଁ—ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଏକତାରେ ବିଲୀନ ହୋଇଯାଏ। କେତେକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ, କିଛି କ୍ରିୟାଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରଶଂସା କିମ୍ବା ଅନୁମତି ଦେବା ପାଇଁ କୁହାଯାଇଛି। ଅନ୍ୟମାନେ କହନ୍ତି, କିଛି କ୍ରିୟା ସ୍ୱେଚ୍ଛାରେ କରାଯାଇପାରେ। ଏହା ସହିତ, କେତେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଦମନ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱଗାମୀ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ବିଶେଷ ଉଲ୍ଲେଖ ମିଳେ। ଏଠି ଜୈମିନି କହନ୍ତି ଯେ, ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ନିୟମ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ସଂସ୍ପର୍ଶ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ବାଦରାୟଣ କହନ୍ତି, ଶାସ୍ତ୍ରର ଉପମା ଦେଖିଲେ ଏହି କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ। କେତେକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଏଠି ନିୟମ ଅଛି, ଯେପରି ଧାରଣ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଅଛି। ଯଦି ଏହାକୁ କେବଳ ପ୍ରଶଂସା ବୋଲି କୁହାଯାଏ କାରଣ ଏହା ଅନ୍ୟ କ୍ରମରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ, ତେବେ ଏହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଏହି ଆଦେଶ ପୂର୍ବରୁ କେବେ ଦିଆଯାଇନଥିଲା। ଏହି ଆଦେଶର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ବୋଧକ ଶବ୍ଦ ଥିବା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଏହି କଥା ପ୍ରମାଣିତ। ଯଦି କହାଯାଏ ଅର୍ଥଟି ଅନ୍ତର୍ଗତ ଭାବେ ମିଶିଯାଇଛି, ତେବେ ଏହା ଭୁଲ୍, କାରଣ ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ଏକାଇ ଭାବରେ ଏକ ମହାବାକ୍ୟରେ ଯୋଗାଯୋଗ ଅଛି। ଏହି କ୍ରିୟାରେ ଅଗ୍ନି, ଇଂଧନ ଓ ଏହା ସଦୃଶ ଉପାଦାନର ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବାକୁ ପଡ଼େନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ବଳି କ୍ରିୟାରେ ଯେପରି ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ଦରକାର, ଏଠି ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରାଯିବ। ଏଠି ଶାନ୍ତି, ଦମନ ଓ ଏହା ସଦୃଶ ଗୁଣରେ ସମ୍ପନ୍ନ ହେବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ଏହି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକୁ ସହାୟକ ଭାବେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରାଯାଇଥିବାରୁ ଏହିମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କରିବା ଦରକାର। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅନୁମତି ଦିଆଯାଏନାହିଁ, କେବଳ ପ୍ରାଣ ସଂକଟରେ ଛଡ଼ା, ଯେପରି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଦିଆଯାଇଛି। ଏଠି କୌଣସି ନିଷେଧ ନଥିବାରୁ ମଧ୍ୟ ଏହା ହେଉଛି। ଏହି କଥା ସ୍ମୃତିରେ ମଧ୍ୟ ରହିଛି। ଏହି କ୍ରିୟା ଅନିଛାରେ କରାଯିବା ଦ୍ୱାରା ଶାସ୍ତ୍ରର ଅଧିକାର ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇଛି। ଏହି କ୍ରିୟା ଜୀବନର ଚତୁର୍ବର୍ଣ୍ଣାଶ୍ରମ ଧର୍ମର କାର୍ଯ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ହୋଇଛି। ସହଯୋଗର କଥା ମଧ୍ୟ ଏଠି ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଦେଖିଲେ, ଏହି କ୍ରିୟାଗୁଡ଼ିକୁ ଏକାଇ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯିବା ଚିହ୍ନ ମିଳେ। ଏହା ଅଧିକାର ଉପରେ ପ୍ରଭାବ ପକାଏ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଏହି କ୍ରିୟା ଦେଖାଯାଇଥିବାରୁ ଏହା ଲାଗୁ ହୁଏ। ଏହି କଥା ସ୍ମୃତିରେ ମଧ୍ୟ ରହିଛି। ଏଠି ବିଶେଷ କୃପା ମିଳେ। ଏହି କାରଣରୁ ଅନ୍ୟଟି ଉତ୍ତମ, କାରଣ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଏହା ପ୍ରମାଣିତ। ଯେଉଁଜଣ ତାହା ହୋଇଯାଏ, ସେ ପାଇଁ ତାହାର ଅଭାବ ନାହିଁ; ଏହିପରି ଜୈମିନି କହନ୍ତି, ନିୟମ ଓ ତାହାର ଆକୃତି ନଥିବାରୁ। ଯେଉଁଜଣ ଯୋଗ୍ୟ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପତନ ହେବା ଉପାୟ ନାହିଁ, କାରଣ ଏହା ଲାଗୁ ହୁଏନାହିଁ। କେତେକ ଲୋକ କହନ୍ତି, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଭୋଜନ କ୍ରିୟା ହୁଏ, ସେପରି ଏଠି ମଧ୍ୟ ଲାଗୁ ହୁଏ। ବାହାରେ, ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଭାବେ, ସ୍ମୃତି ଓ ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା ଏହି କଥା ଦେଖାଯାଏ। ଫଳ ମାଲିକ ପାଇଁ ଘୋଷିତ ହୋଇଥିବାରୁ ଆତ୍ରେୟ କହନ୍ତି ଏହା ମାଲିକଙ୍କ ପାଇଁ। ଔଡୁଲୋମି କହନ୍ତି, ଏହା ପୁରୋହିତଙ୍କ ପାଇଁ, କାରଣ ଏହି କ୍ରିୟା ସେଠାରେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ହୋଇଯାଏ। ଏଠି ଏକ ତୃତୀୟ ସହଯୋଗୀ ନିୟୋଜିତ ହେବା ନିୟମ ଅଛି, ଯେପରି ଅନ୍ୟ ନିୟମ ରହିଛି। ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ଉପରେ ଚିନ୍ତା କରି, ଗୃହସ୍ଥ ନିଷ୍କର୍ଷ କରନ୍ତି। ଅନ୍ୟ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଅନୁଯାୟୀ, ମୌନୀ ପରି, ଏହି କ୍ରିୟା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିପାରନ୍ତି। କେତେବେଳେ ଏହି କ୍ରିୟା ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏନାହିଁ, କାରଣ ଏହାର ସଂଯୋଗ ଅଛି। ଏହି ଜଗତରେ, ଯେତେବେଳେ ଆଲୋଚ୍ୟ ବିଷୟର କୌଣସି ବାଧା ନଥାଏ, ତେବେ ଏହା ଦେଖାଯାଏ। ଏହିପରି, ମୋକ୍ଷର ଫଳର ନିୟମ ତାହାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିବାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମାତ୍ର ଲାଗୁ ହୁଏ। ଶେଷରେ, ଶାସ୍ତ୍ରର ପୁନଃପୁନି ଶିକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଜାଣୁ, ଯେ ପୁନରାଗମନ ଘଟେ।