ଏହି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମସୂତ୍ରର ଏକ ଶ୍ରେଣୀ ଶ୍ଲୋକ ଆମକୁ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଚିନ୍ତାଧାରାରେ ନେଇଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଅନୁସୃତିର ସମାନତା ଦ୍ୱାରା ଏହି ପଥର ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି । ଶାସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରି ଘୋଷଣା କରେ । ଏହି ଆତ୍ମା ବା ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି । କେହି ଯଦି କୁହନ୍ତି ଯେ, କିଛି ଶବ୍ଦ ପରିଣାମକୁ ଦର୍ଶାଏ, ତେବେ ଏହି ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ସଠିକ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ସେଠାରେ ପ୍ରଧାନତ୍ୱ ଅନ୍ୟ ଦିଗରେ ଅଛି । ଏହି କାରଣ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖିତ ହୋଇଛି । ଏଠି ମନ୍ତ୍ର ଶବ୍ଦ ମାନେ ମାତ୍ର ଗୀତିତ ହୋଇଛନ୍ତି । ଅନ୍ୟ କିଛି ନୁହେଁ, କାରଣ ଏହା ଯୁକ୍ତିସଂଗତ ନୁହେଁ । ଏଠି ବିଭେଦର ଉଲ୍ଲେଖ ମଧ୍ୟ ହୋଇଛି । ଏହି ଇଚ୍ଛା ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଅନୁମାନ ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ । ଏହି ବିଷୟରେ ଶାସ୍ତ୍ର ତାହାର ସଂଯୋଗ କୁ ଶିଖାଏ । ଏହି ଶିକ୍ଷା ତାହାର ଗୁଣକୁ ନେଇ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅଞ୍ଚଳରେ ଥାଏ । ଏଠି ଭିନ୍ନତାର ଉପନାମ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଅନ୍ୟ ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇଛି । ଖାଲି ସୂଚନା ଦ୍ୱାରା ଆକାଶ ଉଲ୍ଲେଖିତ ହୋଇଛି । ସେହି କାରଣରୁ ପ୍ରାଣ ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖିତ । ଆଲୋକ ଏହି ପଥ ବର୍ଣ୍ଣନା ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନଟ । ଯଦି କେହି କହନ୍ତି ଯେ ଛନ୍ଦ ଉଲ୍ଲେଖ ଦ୍ୱାରା ଏହା ନୁହେଁ, ତେବେ ଏହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ମନସ୍ପୂତିର ଉପହାର ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି; କାରଣ ଏହି ଭାବନା ଏପରି ଦୃଷ୍ଟି ଦେଖାଏ । ଏହିପରି, ଭୂତାଦି ଉତ୍ପତ୍ତିର କାରଣ ଭାବର ଉପନାମ ଯୋଗ୍ୟତା ଦ୍ୱାରା ଏହା ସଠିକ୍ । ଯଦି କେହି କହନ୍ତି ଯେ ଶିକ୍ଷାର ଭିନ୍ନତା ଦ୍ୱାରା ଏହା ନୁହେଁ, ତେବେ ଏହା ଭୁଲ୍, କାରଣ ଦୁଇଥିରେ କୌଣସି ବିରୋଧ ନାହିଁ । ପ୍ରାଣ ଶକ୍ତି ପରେ ସଂଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଉଲ୍ଲେଖିତ । ଯଦି ଶିକ୍ଷକ ତାଙ୍କର ନିଜ ସ୍ୱରୂପ ଉପରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରନ୍ତି, ତେବେ ଏହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଏଠି ଆତ୍ମା ସହିତ ସମ୍ପର୍କ ହିଁ ମୂଳ । ଶିକ୍ଷା ଶାସ୍ତ୍ର ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଅନୁଯାୟୀ, ଯେପରି ବାମଦେବଙ୍କ ମାନ୍ୟତାରେ ଥିଲା । ଯଦି ବ୍ୟକ୍ତି ଆତ୍ମା ଓ ପ୍ରଧାନ ପ୍ରାଣ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଏହା ନୁହେଁ, ତେବେ ଏହା ଭୁଲ୍, କାରଣ ତିଣିପ୍ରକାର ଧ୍ୟାନ ଦୁହିଁ ଉପରେ ଆଧାରିତ, ଏଠି ସଂଯୋଗ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି । ଏହି ଶିକ୍ଷା ସର୍ବତ୍ର ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏହି ଦ୍ୱାରା ଏହି ବିଷୟ ଉପସ୍ଥାପିତ । ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଗୁଣ ଉପଯୁକ୍ତ ଥିବାରୁ ମଧ୍ୟ ଏହା ନିଶ୍ଚିତ । ଦେହୀ ଆତ୍ମା ଏହି ଉପାଧିର କାରଣ ନୁହେଁ, କାରଣ ଏହା ଅସମ୍ଭବ । କର୍ତ୍ତା ଓ କର୍ମକାରୀ ଭାବର ଉପନାମ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଚିହ୍ନିତ । ଶବ୍ଦ ବ୍ୟବହାରର ଭିନ୍ନତା ଦ୍ୱାରା ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ । ଏହି ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଯାହା ସ୍ମୃତିରେ ରହିଛି ତାହା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଏହି ତଥ୍ୟ ଦୃଢ଼ । ଯଦି କୁହାଯାଏ ଶିଶୁ ଅବସ୍ଥା ଓ ଏପରି ଉପନାମଦ୍ୱାରା ଏହି ନୁହେଁ, ତେବେ ଏହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଏହି ଆତ୍ମା ଶିକ୍ଷା ଅନୁସାରେ ଆସିପାରେ, ଯେପରି ଆକାଶ ଅନୁଭବ କରେ । ଯଦି ଭୋଗ ଲାଭ ହୁଏ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ତେବେ ଏହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ଏଠି ବିଭେଦ ଅଛି । ଖାଦକ ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, କାରଣ ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ଦୁହିଁକୁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ । ପ୍ରସଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଏହା ନିଶ୍ଚିତ । ଦୁଇଟି ଆତ୍ମା ଗୁହାରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, କାରଣ ଏପରି ଦୃଷ୍ଟି ଦିଆଯାଇଛି । ଉପାଧି ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଏହା ଚିହ୍ନିତ । ଅନ୍ତର୍ଗତ ଉପସ୍ଥିତି ଦ୍ୱାରା ଏହା ନିଶ୍ଚିତ । ସ୍ଥାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପନାମ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନଟ ହୋଇଛି । ଆନନ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଭିନ୍ନ ଥିବା ଉଲ୍ଲେଖ ଦ୍ୱାରା ଏହା ନିଶ୍ଚିତ । ଏହିପରି, ସେହି ବ୍ରହ୍ମ । ଉପନିଷଦ ଉଲ୍ଲେଖିତ ପଥ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଏହି ନିଷ୍କର୍ଷ ପ୍ରମାଣିତ । ଅନ୍ୟ କୌଣସି ନୁହେଁ, କାରଣ ଅନନ୍ତତା ଓ ଅସମ୍ଭବତା ଦ୍ୱାରା ଏହା ଅସ୍ଥିର । ଏଭଳି ଏହି ଶ୍ରେଣୀ ଶ୍ଲୋକ ଆମକୁ ସଂକେତ ଦେଉଛି ଯେ, ପରମ ଆତ୍ମା, ଯେଉଁଥିରେ ସମସ୍ତ ଉତ୍ପତ୍ତି, ଆନନ୍ଦ ଓ ଅନନ୍ତତା ବିଶ୍ରାମ କରେ, ସେହି ବ୍ରହ୍ମ ଅଟୁଟ ଏବଂ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ।