साक्षाद् अप्य् अविरोधं जैमिनिः
जरी थेट असले तरी विरोध नाही, असे जैमिनि म्हणतो.
अभिव्यक्तेर् इत्य् आश्मरथ्यः
प्रकटतेमुळे, असे आश्मरथ्य म्हणतो.
अनुस्मृतेर् बादरिः
स्मरणामुळे, असे बादरी म्हणतो.
संपत्तेर् इति जैमिनिस् तथा हि दर्शयति
प्राप्तीमुळे, असे जैमिनि म्हणतो; कारण तसेच दाखवले आहे.
आमनन्ति चैनम् अस्मिन्
आणि या संदर्भात त्याला असेच सांगतात.
द्युभ्वाद्यायतनं स्वशब्दात्
स्वतःच्या नावामुळे, हे स्वर्ग आणि पृथ्वीचे निवासस्थान आहे.
मुक्तोपसृप्यव्यपदेशाच् च
आणि मुक्तांनी जवळ येण्याचा उल्लेख असल्यामुळे.
नानुमानम् अतच्छब्दात् प्राणभृच् च
अनुमान नाही, कारण त्या शब्दाचा उपयोग होत नाही आणि तो प्राण्यांचा आधार आहे.
भेदव्यपदेशात्
फरकाचा उल्लेख असल्यामुळे.
प्रकरणात्
विषयाच्या संदर्भामुळे.
स्थित्यदनाभ्यां च
आणि टिकून राहणे व अन्न घेणे यांमुळे.
भूमा संप्रसादाद् अध्युपदेशात्
भूमन म्हणजेच शांत स्वरूप आहे, असे शिकवले आहे.
धर्मोपपत्तेश् च
धर्माच्या आधारावरही हे सिद्ध होते.
अक्षरम् अम्बरान्तधृतेः
अक्षर हे आकाशापर्यंत सर्व काही धारण करणारे आहे.
सा च प्रशासनात्
आणि ते त्याच्या आज्ञेमुळेच आहे.
अन्यभावव्यावृत्तेश्च
आणि इतर काही नसल्यामुळेही हे स्पष्ट होते.
ईक्षतिकर्मव्यपदेशात् सः
पाहणे आणि कृती यांचा उल्लेख असल्यामुळे तोच आहे.
दहर उत्तरेभ्यः
पुढील वचनांमुळे तो सूक्ष्म आहे.
गतिशब्दाभ्यां तथा हि दृष्टं लिङ्गं च
चालणे आणि बोलणे या शब्दांमुळे, तसेच तसा संकेत दिसतो म्हणून.
धृतेश् च महिम्नो ऽस्यास्मिन्न् उपलब्धेः
आणि धारण करण्यामुळे, त्याची महानता यात जाणवते.
प्रसिद्धेश् च
आणि कारण हे सर्वज्ञात आहे.
इतरपरामर्शात् स इति चेन् नासंभवात्
जर दुसऱ्याचा उल्लेख केला म्हणून म्हणत असाल, तर ते शक्य नाही.
उत्तराच् चेद् आविर्भूतस्वरूपस् तु
जर नंतर असेल, तर खरी स्वरूप उघड होते.
अन्यार्थश् च परामर्शः
आणि तो उल्लेख दुसऱ्या हेतूसाठी आहे.
अल्पश्रुतेर् इति चेत् तद् उक्तम्
जर थोडक्यात सांगितले म्हणून म्हणत असाल, तर ते आधीच स्पष्ट झाले आहे.
अनुकृतेस् तस्य च
अनुकरणामुळे, आणि त्याच्याही.
अपि च स्मर्यते
शिवाय, हे स्मरणात आहे.
शब्दाद् एव प्रमितः
फक्त शब्दावरूनच हे निश्चित होते.
हृद्यपेक्षया तु मनुष्याधिकारत्वात्
हृदयाच्या दृष्टीने, कारण मनुष्यालाच पात्रता आहे.
तदुपर्य् अपि बादरायणः संभवात्
त्याच्या वरही, बादरायण म्हणतो, कारण ते शक्य आहे.