अन्तर्याम्यधिदैवाधिलोकादिषु तद्धर्मव्यपदेशात्
अंतःयामी, देव, लोक वगैरेमध्ये त्याच्या गुणांची ओळख दिल्यामुळे.
न च स्मार्तम् अतद्धर्माभिलापाच् छारीरश् च
आणि स्मृतीत सांगितलेले नाही, कारण त्याचे गुण सांगितलेले नाहीत आणि तो देहधारी आहे.
उभये ऽपि हि भेदेनैनम् अधीयते
कारण दोन्ही वेगळे म्हणून शिकवले जातात.
अदृश्यत्वादिगुणको धर्मोक्तेः
कारण अदृश्यपणा वगैरे गुण त्याचे म्हणून सांगितले आहेत.
विशेषणभेदव्यपदेशाभ्यां च नेतरौ
योग्यतेतील आणि संबोधनातील फरकामुळे, इतर दोघे लागू पडत नाहीत.
रूपोपन्यासाच् च
आणि स्वरूपाचा उल्लेख असल्यामुळेसुद्धा.
वैश्वानरः साधारणशब्दविशेषात्
सर्वसाधारण शब्दाचा खास वापर असल्यामुळे वैश्वानरच अभिप्रेत आहे.
स्मर्यमाणम् अनुमानं स्याद् इति
जर कोणी म्हणेल की अनुमान आठवले जाते, तर तसे असू शकते.
शब्दादिभ्यो ऽन्तःप्रतिष्ठानाच् च नेति चेन् न तथा दृष्ट्युपदेशाद् असम्भवात् पुरुषमपि चैनम् अधीयते
कोणी म्हणाले की शब्द वगैरेमुळे ते अंतर्गतच ठरते म्हणून तसे नाही, कारण प्रत्यक्ष अनुभव आणि शिकवण वेगळे दाखवतात, आणि यालाच पुरुष म्हणूनही शिकवले जाते.
अत एव न देवता भूतं च
म्हणूनच, हे ना देवता आहे ना एखादे तत्त्व.
साक्षाद् अप्य् अविरोधं जैमिनिः
जरी थेट असले तरी विरोध नाही, असे जैमिनि म्हणतो.
अभिव्यक्तेर् इत्य् आश्मरथ्यः
प्रकटतेमुळे, असे आश्मरथ्य म्हणतो.
अनुस्मृतेर् बादरिः
स्मरणामुळे, असे बादरी म्हणतो.
संपत्तेर् इति जैमिनिस् तथा हि दर्शयति
प्राप्तीमुळे, असे जैमिनि म्हणतो; कारण तसेच दाखवले आहे.
आमनन्ति चैनम् अस्मिन्
आणि या संदर्भात त्याला असेच सांगतात.
द्युभ्वाद्यायतनं स्वशब्दात्
स्वतःच्या नावामुळे, हे स्वर्ग आणि पृथ्वीचे निवासस्थान आहे.
मुक्तोपसृप्यव्यपदेशाच् च
आणि मुक्तांनी जवळ येण्याचा उल्लेख असल्यामुळे.
नानुमानम् अतच्छब्दात् प्राणभृच् च
अनुमान नाही, कारण त्या शब्दाचा उपयोग होत नाही आणि तो प्राण्यांचा आधार आहे.
भेदव्यपदेशात्
फरकाचा उल्लेख असल्यामुळे.
प्रकरणात्
विषयाच्या संदर्भामुळे.
स्थित्यदनाभ्यां च
आणि टिकून राहणे व अन्न घेणे यांमुळे.
भूमा संप्रसादाद् अध्युपदेशात्
भूमन म्हणजेच शांत स्वरूप आहे, असे शिकवले आहे.
धर्मोपपत्तेश् च
धर्माच्या आधारावरही हे सिद्ध होते.
अक्षरम् अम्बरान्तधृतेः
अक्षर हे आकाशापर्यंत सर्व काही धारण करणारे आहे.
सा च प्रशासनात्
आणि ते त्याच्या आज्ञेमुळेच आहे.
अन्यभावव्यावृत्तेश्च
आणि इतर काही नसल्यामुळेही हे स्पष्ट होते.
ईक्षतिकर्मव्यपदेशात् सः
पाहणे आणि कृती यांचा उल्लेख असल्यामुळे तोच आहे.
दहर उत्तरेभ्यः
पुढील वचनांमुळे तो सूक्ष्म आहे.
गतिशब्दाभ्यां तथा हि दृष्टं लिङ्गं च
चालणे आणि बोलणे या शब्दांमुळे, तसेच तसा संकेत दिसतो म्हणून.
धृतेश् च महिम्नो ऽस्यास्मिन्न् उपलब्धेः
आणि धारण करण्यामुळे, त्याची महानता यात जाणवते.