आचारदर्शनात्
वागणुकीतून तसे दिसते म्हणून.
तच्छ्रुतेः
त्या विषयी शास्त्रात सांगितले आहे म्हणून.
समन्वारम्भणात्
कारण सुरुवात आणि पुनरुक्ती आहे.
तद्वतो विधानात्
ज्याच्याकडे ते आहे त्याच्यासाठी आज्ञा आहे म्हणून.
नियमात्
मर्यादा घातली आहे म्हणून.
अधिकोपदेशात् तु बादरायणस्यैवं तद्दर्शनात्
पण श्रेष्ठत्वाचा उपदेश असल्यामुळे, बादरायणाच्या मते, तसेच आहे, कारण तसे दिसते.
तुल्यं तु दर्शनम्
पण निरीक्षण सारखेच आहे.
असार्वत्रिकी
ते सर्वत्र लागू पडत नाही.
विभागः शतवत्
फरक शंभरासारखा आहे.
अध्ययनमात्रवतः
फक्त वाचन केलेल्यासारखे.
नाविशेषात्
कारण काही फरक नाही.
स्तुतये ऽनुमतिर्वा
स्तुतीसाठी किंवा कदाचित परवानगीसाठी.
कामकारेण चैके
काहींच्या मते, आपल्या इच्छेनेही हे करता येते.
उपमर्दं च
तसेच, दडपणाही मान्य आहे.
ऊर्ध्वरेतस्सु च शब्दे हि
ज्यांची ऊर्जा वरच्या दिशेने वाहते, त्यांच्याबद्दल शास्त्रात उल्लेख आहे.
परामर्शं जैमिनिरचोदनाच्चापवदति हि
जैमिनि म्हणतो की स्पर्श मान्य नाही, कारण त्यासाठी आज्ञा नाही.
अनुष्ठेयं बादरायणस्साम्यश्रुतेः
बादरायण म्हणतो की ते करावे, कारण शास्त्रातील विधान सारखेच आहे.
विधिर् वा धारणवत्
किंवा, धारणेसारखेच यासाठीही आज्ञा आहे.
स्तुतिमात्रम् उपादानाद् इति चेन् नापूर्वत्वात्
जर कोणी म्हणाले की हे फक्त स्तुतीसाठी आहे कारण ते घेतले आहे, तर तसे नाही, कारण हे पूर्वी कधीच झालेले नाही.
भावशब्दाच् च
तसेच, अस्तित्व दर्शवणाऱ्या शब्दामुळेही हे मान्य आहे.
पारिप्लवार्था इति चेन् न विशेषितत्वात्
जर कोणी म्हणाले की अर्थ इतरत्र मिसळलेला आहे, तर तसे नाही, कारण तो स्पष्टपणे सांगितला आहे.
तथा चैकवाक्योपबन्धात्
तसेच, एकाच वाक्यातील संबंधामुळे हे खरे आहे.
अत एव चाग्नीन्धनाद्यनपेक्षा
म्हणूनच, अग्नी, इंधन वगैरे यावर अवलंबून राहावे लागत नाही.
सर्वापेक्षा च यज्ञादिश्रुतेर् अश्ववत्
पण, यज्ञाच्या बाबतीत जसे घोड्याचे उदाहरण दिले आहे, तसे सर्व गोष्टींवर अवलंबून राहावे लागते.
शमदमाद्युपेतस् स्यात् तथापि तु तद्विधेस् तदङ्गतया तेषाम् अप्य् अवश्यानुष्ठेयत्वात्
शांतता, मनावर नियंत्रण आणि इतर सद्गुण अंगीकारावेत; तरीही, हे सर्व उपयुक्त ठरल्याने त्यांचे पालन करणे आवश्यक आहे.
सर्वान् नानुमतिश् च प्राणात्यये तद्दर्शनात्
सर्व गोष्टींसाठी परवानगी नाही, पण प्राण संकटात मात्र ती दिली आहे, असे दिसते.
अबाधाच् च
आणि, कारण कुठेही मनाई नाही.
अपि स्मर्यते
शिवाय, परंपरेतही हे स्मरण केलेले आहे.
शब्दश् चातो ऽकामकारे
तसेच, इच्छा नसतानाही कृती करण्यासाठी शास्त्राचा आधार आहे.
विहितत्वाच् चाऽश्रमकर्मापि
आणि, कारण ते ठरवले आहे, म्हणून आश्रमधर्माची कर्तव्येही पाळावी लागतात.