विकल्पो ऽविशिष्टफलत्वात्
पर्याय असतो, कारण फळात काही विशेषता नसते.
काम्यास्तु यथाकामं समुच्चीयेरन्न वा पूर्वहेत्वभावात्
इच्छेने केलेल्या क्रियांबद्दल, जसं वाटेल तसं एकत्र करता येतात किंवा नाही, कारण आधीचा कारण नसतो.
अङ्गेषु यथाश्रयभावः
अंगांमध्ये, स्थिती आधारावर अवलंबून असते.
शिष्टेश् च
आणि उरलेल्या गोष्टींमधूनही.
समाहारात्
एकत्र येण्यामुळे.
गुणसाधारण्यश्रुतेश् च
आणि शास्त्रात समान गुण सांगितला आहे म्हणून.
न वा तत्सहभावाश्रुतेः
किंवा तसे नाही, कारण शास्त्रात त्यांचा एकत्रितपणा सांगितलेला नाही.
दर्शनाच् च
आणि तसे प्रत्यक्ष दिसते म्हणून.
पुरुषार्थो ऽतः शब्दाद् इति बादरायणः
म्हणून माणसाचा हेतू — असे बादरायण म्हणतो — कारण तसे शब्द आहे.
शेषत्वात्पुरुषार्थवादो यथान्येष्व् इति जैमिनिः
ते गौण असल्यामुळे, उपदेश माणसाच्या फायद्यासाठीच आहे, जसे इतर ठिकाणी — असे जैमिनि म्हणतो.
आचारदर्शनात्
वागणुकीतून तसे दिसते म्हणून.
तच्छ्रुतेः
त्या विषयी शास्त्रात सांगितले आहे म्हणून.
समन्वारम्भणात्
कारण सुरुवात आणि पुनरुक्ती आहे.
तद्वतो विधानात्
ज्याच्याकडे ते आहे त्याच्यासाठी आज्ञा आहे म्हणून.
नियमात्
मर्यादा घातली आहे म्हणून.
अधिकोपदेशात् तु बादरायणस्यैवं तद्दर्शनात्
पण श्रेष्ठत्वाचा उपदेश असल्यामुळे, बादरायणाच्या मते, तसेच आहे, कारण तसे दिसते.
तुल्यं तु दर्शनम्
पण निरीक्षण सारखेच आहे.
असार्वत्रिकी
ते सर्वत्र लागू पडत नाही.
विभागः शतवत्
फरक शंभरासारखा आहे.
अध्ययनमात्रवतः
फक्त वाचन केलेल्यासारखे.
नाविशेषात्
कारण काही फरक नाही.
स्तुतये ऽनुमतिर्वा
स्तुतीसाठी किंवा कदाचित परवानगीसाठी.
कामकारेण चैके
काहींच्या मते, आपल्या इच्छेनेही हे करता येते.
उपमर्दं च
तसेच, दडपणाही मान्य आहे.
ऊर्ध्वरेतस्सु च शब्दे हि
ज्यांची ऊर्जा वरच्या दिशेने वाहते, त्यांच्याबद्दल शास्त्रात उल्लेख आहे.
परामर्शं जैमिनिरचोदनाच्चापवदति हि
जैमिनि म्हणतो की स्पर्श मान्य नाही, कारण त्यासाठी आज्ञा नाही.
अनुष्ठेयं बादरायणस्साम्यश्रुतेः
बादरायण म्हणतो की ते करावे, कारण शास्त्रातील विधान सारखेच आहे.
विधिर् वा धारणवत्
किंवा, धारणेसारखेच यासाठीही आज्ञा आहे.
स्तुतिमात्रम् उपादानाद् इति चेन् नापूर्वत्वात्
जर कोणी म्हणाले की हे फक्त स्तुतीसाठी आहे कारण ते घेतले आहे, तर तसे नाही, कारण हे पूर्वी कधीच झालेले नाही.
भावशब्दाच् च
तसेच, अस्तित्व दर्शवणाऱ्या शब्दामुळेही हे मान्य आहे.