एतेन योगः प्रत्युक्तः
यावरून योगाचाही उत्तर मिळाले.
न विलक्षणत्वाद् अस्य तथात्वं च शब्दात्
तसे नाही, कारण हे वेगळे आहे; आणि शब्दही तसेच दर्शवतो.
अभिमानिव्यपदेशस् तु विशेषानुगतिभ्याम्
परंतु ओळखीचे नाव वेगळेपणामुळेच आहे.
दृश्यते तु
पण ते प्रत्यक्ष दिसते.
असद् इति चेन् न प्रतिषेधमात्रत्वात्
जर कोणी म्हणाले की ते अस्तित्वात नाही, तर तसे नाही; कारण हे फक्त नकार दर्शवणारे आहे.
अपीतौ तद्वत्प्रसङ्गाद् असमञ्जसम्
जेवताना देखील असेच घडेल, आणि ते योग्य नाही.
न तु दृष्टान्तभावात्
पण तसे नाही, कारण याला तसा कोणताही उदाहरण नाही.
स्वपक्षदोषाच् च
आणि स्वतःच्या मतातील दोषांमुळेही.
तर्काप्रतिष्ठानाद् अपि
तसेच, कारण तर्काला ठाम आधार नाही.
अन्यथानुमेयम् इति चेद् एवम् अप्य् अनिर्मोक्षप्रसङ्गः
जर वेगळ्या प्रकारे अनुमान केले, तरीही यामुळे अनिश्चितता कधीच संपणार नाही.
एतेन शिष्टापरिग्रहा अपि व्याख्याताः
यामुळे उरलेल्या इतर मतांचाही स्वीकार स्पष्ट होतो.
भोक्त्रापत्तेर् अविभागश् चेत् स्याल् लोकवत्
जर भोगणारा नसण्याचे कारण भेद न होणे असेल, तर ते जगासारखेच होईल.
तदनन्यत्वम् आरम्भणशब्दादिभ्यः
'उत्पत्ती' आणि अशा इतर शब्दांमधून त्याचे अभिन्नत्व सिद्ध होते.
भावे चोपलब्धेः
आणि अस्तित्वात असताना अनुभव येतो.
सत्वाच् चापरस्य
तसेच, दुसरेही अस्तित्वात आहे.
असद्व्यपदेशान् नेति चेन् न धर्मान्तरेण वाक्यशेषाद्युक्तेः शब्दान्तराच् च
जर कोणी म्हणाले की त्याला 'नसणे' असे म्हटले आहे, तर तसे नाही; कारण वाक्याच्या उरलेल्या भागातून आणि इतर शब्दांमधून वेगळा गुण दर्शवला आहे.
पटवच् च
हे कापडासारखेच आहे.
यथा च प्राणादिः
आणि जसे प्राण वगैरे बाबतीत आहे.
इतरव्यपदेशाद् धिताकरणादिदोषप्रसक्तिः
'इतर' असे संबोधल्यामुळे, क्रिया अशक्य होणे यांसारखे दोष येतात.
अधिकं तु भेदनिर्देशात्
पण काहीतरी अधिक आहे, कारण भेद स्पष्ट केला आहे.
अश्मादिवच् च तदनुपपत्तिः
आणि दगड वगैरेप्रमाणे, ते शक्य नाही.
उपसंहारदर्शनान् नेति चेन् न क्षीरवद् धि
जर कोणी म्हणाले की विलयन दिसते, तर तसे नाही; कारण ते दूधासारखे आहे.
देवादिवद् अपि लोके
जसं देव वगैरे आहेत, तसंच या जगातही आहे.
कृत्स्नप्रसक्तिर् निरवयवत्वशब्दकोपो वा
नाहीतर सगळ्यावरचं अती प्रमाणात लागू होईल, किंवा अवयव नसण्याचं विधान मोडेल.
श्रुतेस् तु शब्दमूलत्वात्
पण वेदांनी सांगितलं म्हणून, कारण त्याचं मूळ शब्दात आहे.
आत्मनि चैवं विचित्राश् च हि
आणि आत्म्यातही अशीच वेगवेगळी गुणं दिसतात.
स्वपक्षदोषाच् च
आणि विरोधी मतातही दोष आहेत.
सर्वोपेता च तद्दर्शनात्
आणि सर्व गुण त्यात दिसतात, असं प्रत्यक्ष पाहायला मिळतं.
विकरणत्वान् नेति चेत् तद् उक्तम्
जर असं म्हटलं, 'अवयव नाहीत म्हणून नाही,' तर ते आधीच सांगितलं आहे.
न प्रयोजनवत्त्वात्
नाही, कारण त्याला काही हेतू आहे.