प्राणादयो वाक्यशेषात्
श्वास वगैरे, कारण वाक्याचा उरलेला भाग तसे सांगतो.
ज्योतिषैकेषाम् असत्यन्ने
काहींसाठी प्रकाश हे खरे अन्न नाही.
कारणत्वेन चाकाशादिषु यथाव्यपदिष्टोक्तेः
आणि कारण, जसे सांगितले आहे, आकाश वगैरे कारण म्हणून सांगितले आहेत.
समाकर्षात्
ओढ असल्यामुळे.
जगद्वाचित्वात्
कारण जगाचा उल्लेख केला आहे.
जीवमुख्यप्राणलिङ्गान् नेति चेत् तद्व्याख्यातम्
जर कोणी म्हणाले की हे लक्षण जीव आणि मुख्य श्वासाचे आहे, तर ते आधीच स्पष्ट केले आहे.
अन्यार्थं तु जैमिनिः प्रश्नव्याख्यानाभ्याम् अपि चैवम् एके
परंतु जैमिनि म्हणतो की याचा दुसरा अर्थ आहे, कारण प्रश्न आणि स्पष्टीकरण यावरून तसेच काही इतरही मानतात.
वाक्यान्वयात्
वाक्यांच्या जोडामुळे असे आहे.
प्रतिज्ञासिद्धेर् लिङ्गम् आश्मरथ्यः
आश्मरथ्य म्हणतो: प्रतिज्ञेवरून चिन्ह ठरते.
उत्क्रमिष्यत एवं भावाद् इत्य् औडुलोमिः
औडुलोमि म्हणतो: कारण ते निघून जाणार आहे, अशा स्थितीमुळे.
अवस्थितेर् इति काशकृत्स्नः
काशकृत्स्न म्हणतो: कारण त्याचे अस्तित्व टिकून राहते.
प्रकृतिश् च प्रतिज्ञादृष्टान्तानुपरोधात्
आणि मूळ स्वरूप, कारण प्रतिज्ञा आणि उदाहरण यातून विरोध होत नाही.
अभिध्योपदेशाच् च
आणि इच्छेच्या शिकवणीमुळेही.
साक्षाच् चोभयाम्नानात्
आणि दोन्ही परंपरांनी थेट सांगितले आहे.
आत्मकृतेः
कारण हे स्वतःसाठी आहे.
परिणामात्
परिणामामुळे.
योनिश् च हि गीयते
आणि खरेच, मूळ सांगितले आहे.
एतेन सर्वे व्याख्याता व्याख्याताः
यावरून सर्व काही स्पष्ट झाले, सर्व काही स्पष्ट झाले.
स्मृत्यनवकाशदोषप्रसङ्ग इति चेन् नान्यस्मृत्यनवकाशदोषप्रसङ्गात्
जर असे म्हणले की स्मृतीला जागा उरत नाही असा दोष येईल, तर तसे नाही, कारण असा दोष इतर स्मृतींमध्येच येतो.
इतरेषां चानुपलब्धेः
आणि इतर कुठेही दिसत नाही.
एतेन योगः प्रत्युक्तः
यावरून योगाचाही उत्तर मिळाले.
न विलक्षणत्वाद् अस्य तथात्वं च शब्दात्
तसे नाही, कारण हे वेगळे आहे; आणि शब्दही तसेच दर्शवतो.
अभिमानिव्यपदेशस् तु विशेषानुगतिभ्याम्
परंतु ओळखीचे नाव वेगळेपणामुळेच आहे.
दृश्यते तु
पण ते प्रत्यक्ष दिसते.
असद् इति चेन् न प्रतिषेधमात्रत्वात्
जर कोणी म्हणाले की ते अस्तित्वात नाही, तर तसे नाही; कारण हे फक्त नकार दर्शवणारे आहे.
अपीतौ तद्वत्प्रसङ्गाद् असमञ्जसम्
जेवताना देखील असेच घडेल, आणि ते योग्य नाही.
न तु दृष्टान्तभावात्
पण तसे नाही, कारण याला तसा कोणताही उदाहरण नाही.
स्वपक्षदोषाच् च
आणि स्वतःच्या मतातील दोषांमुळेही.
तर्काप्रतिष्ठानाद् अपि
तसेच, कारण तर्काला ठाम आधार नाही.
अन्यथानुमेयम् इति चेद् एवम् अप्य् अनिर्मोक्षप्रसङ्गः
जर वेगळ्या प्रकारे अनुमान केले, तरीही यामुळे अनिश्चितता कधीच संपणार नाही.