परंपरेमध्ये देखील याचे स्मरण केले जाते. सातपर्यंतही हे लागू आहे. त्या कार्यामुळे, तिथेही काही विरोधाभास नाही. ज्ञान आणि कर्म यासंबंधी चर्चा होत असल्याने, त्यासंबंधीच हे लागू होते. तिसऱ्या प्रकारात मात्र, असं काही आढळून येत नाही. हे जगातही स्मरणात ठेवले जाते आणि तसे पाहिलेही जाते. तिसऱ्या शब्दाने जो निर्बंध लावला जातो, तो केवळ कोरडेपणातून निर्माण होणाऱ्या गोष्टींवरच लागू होतो. त्याचा नैसर्गिकपणा समजण्यास वाव आहे. फार काळानंतर नाही, कारण भेद दिसून येतो. इतर कशात तरी स्थिर झाल्यावर, पूर्वीप्रमाणेच, वापरानुसार तसे होते. कोणी म्हणेल की ते अशुद्ध आहे, पण तसे नाही, कारण शब्दाने तसे दर्शवलेले नाही. यानंतर, वीर्याशी संबंध येतो. गर्भातून शरीर निर्माण होते. खरंतर, निर्माण ही मध्यस्थितीत घडते, असे म्हटले जाते. काही लोक सर्जक, पुत्र आणि इतरांनाही तसेच मानतात. पण हे केवळ मायाच आहे, कारण त्याचे खरे स्वरूप पूर्णपणे प्रकट होत नाही. दुसऱ्याच्या इच्छेमुळे ते लपलेले राहते; कारण त्यातूनच बंधन आणि त्याचे विरुद्ध निर्माण होते. किंवा, शरीराशी संबंध आल्यानेही हे घडते. हे संकेत शास्त्रातूनच मिळतात, आणि जाणणारे तसेच सांगतात. त्या शास्त्रानुसार, त्याचा अभाव नाड्यांमध्ये आणि आत्म्यात आहे. म्हणून, जागृती याच्यापासून होते. पण कर्म, स्मृती आणि शास्त्राज्ञा यांमुळे तेच पुनःप्रकट होते. भ्रमित झालेल्यांना केवळ अंशतःच प्राप्ती होते, कारण काही अवशेष राहतात. त्याच्या स्थानापासूनही, दोघांच्या विशेष चिन्हांची अदलाबदल होत नाही, कारण अशी चिन्हे सर्वत्र आढळतात. जर कोणी म्हणेल की हे भिन्नतेमुळे आहे, तर तसे नाही, कारण प्रत्येक बाबतीत शास्त्र तसे सांगत नाही. शिवाय, काहींनी असे मत मांडले आहे. खरंतर, ते निराकारासारखेच आहे, कारण तेच मुख्य आहे. ते प्रकाशासारखे आहे, अन्यथा त्याचा काही उपयोगच उरणार नाही. तो केवळ तेच आहे, असेही सांगितले जाते. तसेच दाखवले जाते आणि स्मरणातही ठेवले जाते. म्हणूनच, तुलना सूर्य आणि त्याच्या किरणांप्रमाणे केली जाते. पण पाणी घेतले जात नाही, म्हणून ती उपमा अगदी तंतोतंत नाही. वाढ व घट यांचा समावेश आहे, दोघांमध्ये समरसता आहे आणि तसे दिसूनही येते. विषय इतक्यापुरताच मर्यादित आहे, कारण त्यापेक्षा अधिक नाकारले जाते आणि पुढे स्पष्टीकरण दिले जाते. खरंच, ते अव्यक्त आहे, असे म्हटले जाते. उपासनेतही, ते प्रत्यक्ष आणि अनुमानाद्वारे प्रकट होते. ते अविभाज्य आहे, प्रकाश आणि इतरांसारखे; आणि प्रकाश पुन्हा पुन्हा कृतीत प्रकटतो. म्हणून, ते अनंत आहे, कारण तसा निर्देश आहे. कारण दोघांचेही वर्णन केले जाते, जसे साप आणि त्याच्या वेटोळ्यासारखे.