ബഹിസ് തൂഭയഥാപി സ്മൃതേര് ആചാരാച് ച
പുറത്ത് ഇരുവിധത്തിലും, സ്മൃതിയും ആചാരവും കൊണ്ടാണ്.
സ്വാമിനഃ ഫലശ്രുതേര് ഇത്യ് ആത്രേയഃ
സ്വാമിക്ക് ഫലവാക്യമായതിനാൽ, അത്രേയൻ പറയുന്നു.
ആര്ത്വിജ്യമ് ഇത്യ് ഔഡുലോമിഃ തസ്മൈ ഹി പരിക്രീയതേ
യജ്ഞത്തിനായാണ്, ഔഡുലോമി പറയുന്നു; കാരണം അവനാണ് അതിന് കരാറാകുന്നത്.
സഹകാര്യന്തരവിധിഃ പക്ഷേണ തൃതീയം തദ്വതോ വിധ്യാദിവത്
മറ്റൊരു സഹപ്രവർത്തകന്റെ നിർദ്ദേശം ഉണ്ട്, അതിനുള്ള സാഹചര്യത്തിൽ, മൂന്നാമത്തേതായി, അതുള്ളവർക്കും, നിർദ്ദേശം മുതലായവയിൽപോലെ.
കൃത്സ്നഭാവാത് തു ഗൃഹിണോപസംഹാരഃ
സമ്പൂർണ്ണതയാൽ ഗൃഹസ്ഥൻ സമാപനം നടത്തുന്നു.
മൌനവദ് ഇതരേഷാമ് അപ്യ് ഉപദേശാത്
മറ്റുള്ളവർക്കും ഉപദേശമുണ്ടാകുന്നതിനാൽ, മൗനവാനെപ്പോലെ.
അനാവിഷ്കുര്വന്ന് അന്വയാത്
പ്രകടമാക്കാതെ, ബന്ധം കൊണ്ടാണ്.
ഐഹികമ് അപ്രസ്തുതപ്രതിബന്ധേ തദ്ദര്ശനാത്
ഇഹലോകത്തിൽ, പ്രസ്തുത വിഷയത്തിൽ തടസ്സമില്ലാത്തപ്പോൾ, അതാണ് കാണുന്നത്.
ഏവം മുക്തിഫലാനിയമസ് തദവസ്ഥാവധൃതേസ് തദവസ്ഥാവധൃതേഃ
ഇങ്ങനെ മോക്ഷഫലത്തിന്റെ നിയമം ആ അവസ്ഥയിൽ നിലനിൽക്കുന്നവർക്കു മാത്രമാണ് ബാധകമാകുന്നത്.
ആവൃത്തിര് അസകൃദുപദേശാത്
വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകുന്നു, കാരണം ഈ ഉപദേശം പലതവണ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.
ലിങ്ഗാച് ച
ചിഹ്നങ്ങളാൽ കൂടി ഇതു വ്യക്തമാകുന്നു.
ആത്മേതി തൂപഗച്ഛന്തി ഗ്രാഹയന്തി ച
അത് ആത്മാവാണെന്ന് അവർ മനസ്സിലാക്കുകയും പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ന പ്രതീകേ ന ഹി സഃ
പ്രതീകത്തിൽ അല്ല, കാരണം അവൻ അവിടെ ഇല്ല.
ബ്രഹ്മദൃഷ്ടിര് ഉത്കര്ഷാത്
ബ്രഹ്മത്തിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടാണ് ബ്രഹ്മദർശനം ഉണ്ടാകുന്നത്.
ആദിത്യാദിമതയശ് ചാങ്ഗ ഉപപത്തേഃ
സൂര്യനെയും മറ്റുള്ളവരെയും കുറിച്ചുള്ള ധ്യാനങ്ങൾ, സഖാവേ, യുക്തമാണ്.
ആസീനഃ സംഭവാത്
ഇരുന്ന് ചെയ്യുന്നതാണ്, കാരണം അതിന് സാധ്യതയുണ്ട്.
ധ്യാനാച് ച
ധ്യാനം കൊണ്ടും അതു സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു.
അചലത്വം ചാപേക്ഷ്യ
അചലത്വം ആവശ്യമാണെന്ന് പരിഗണിച്ചാണ്.
സ്മരന്തി ച
അത് അവർ ഓർക്കുന്നു.
യത്രൈകാഗ്രതാ തത്രാവിശേഷാത്
ഏകാഗ്രതയുള്ളിടത്ത് വ്യത്യാസം ഇല്ല.
ആപ്രയാണാത് തത്രാപി ഹി ദൃഷ്ടമ്
പോക്കുവരെയും ഇതു കാണപ്പെടുന്നു.
തദധിഗമ ഉത്തരപൂര്വാഘയോര് അശ്ലേഷവിനാശൌ തദ്വ്യപദേശാത്
അത് പ്രാപിച്ചാൽ, മുമ്പത്തെയും ശേഷമുള്ള പാപങ്ങളും സ്പർശമില്ലാതെ നശിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നു.
ഇതരസ്യാപ്യ് ഏവമ് അസംശ്ലേഷഃ പാതേ തു
മറ്റുള്ളവർക്കും വീഴ്ചയാകുമ്പോൾ സ്പർശം ഉണ്ടാകില്ല.
അനാരബ്ധകാര്യേ ഏവ തു പൂര്വേ തദവധേഃ
ആരംഭിക്കാത്ത കര്മ്മങ്ങൾക്കു മാത്രമാണ് മുമ്പുള്ളവ അത്രയേ ഉള്ളൂ.
അഗ്നിഹോത്രാദി തു തത്കാര്യായൈവ തദ്ദര്ശനാത്
അഗ്നിഹോത്രം പോലുള്ള കര്മ്മങ്ങൾ അവയുടെ ഫലത്തിനായാണ്, കാരണം അങ്ങനെ കാണുന്നു.
അതോ ഽന്യാപി ഹ്യ് ഏകേഷാമ് ഉഭയോഃ
അതിനാൽ ചിലർക്കു രണ്ടിനും വേറെയും ഉണ്ട്.
യദ് ഏവ വിദ്യയേതി ഹി
അവിടെയെല്ലാം വിജ്ഞാനത്തിലൂടെയാണ് സാധ്യമായത്.
ഭോഗേന ത്വ് ഇതരേ ക്ഷപയിത്വാഥ സംപദ്യതേ
മറ്റുള്ളവ അനുഭവം വഴി തീർത്തശേഷം, പിന്നെ ഫലം ലഭിക്കും.
വാങ്മനസി ദര്ശനാച് ഛബ്ദാച് ച
വാക്ക് മനസ്സിലേയ്ക്ക് ലയിക്കുന്നു, കാണുന്നതുപോലെയും ശ്രുതിയിലും പറയുന്നതുപോലെയും.
അത ഏവ സര്വാണ്യനു
അതുകൊണ്ട് എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങളും അതിനെ അനുഗമിക്കുന്നു.