പ്രകാശാശ്രയവദ്വാ തേജസ്ത്വാത്
അല്ലെങ്കിൽ, പ്രകാശത്തിന്റെ ആശ്രയംപോലെയും, അതിന് പ്രകാശസ്വഭാവം ഉള്ളതിനാലും.
പൂര്വവദ്വാ
അല്ലെങ്കിൽ, മുമ്പേ പറഞ്ഞതുപോലെ.
പ്രതിഷേധാച് ച
നിരോധനം കൊണ്ടും അതുപോലെ.
പരമതസ്സേതൂന്മാനസംബന്ധഭേദവ്യപദേശേഭ്യഃ
എതിര്വാദിയുടെ അഭിപ്രായം അളവ്, ബന്ധം, പേരിടല് എന്നിവയിലെ വ്യത്യാസങ്ങള് കൊണ്ടു തള്ളപ്പെടുന്നു.
സാമാന്യാത് തു
പക്ഷേ, പൊതുവായതുകൊണ്ടാണ്.
ബുദ്ധ്യര്ഥഃ പാദവത്
അത് ബുദ്ധിക്കായി, കാലിന്റെ പോലെ.
സ്ഥാനവിശേഷാത്പ്രകാശാദിവത്
പ്രത്യേക സ്ഥാനം കൊണ്ടാണ്, പ്രകാശം പോലുള്ളവയില് കാണുന്നതുപോലെ.
ഉപപത്തേശ് ച
ഉചിതമാണെന്നും.
തഥാന്യപ്രതിഷേധാത്
അതുപോലെ, മറ്റൊന്നിനെ കുറിച്ച് നിരോധനം ഇല്ലാത്തതിനാലും.
അനേന സര്വഗതത്വമായാമശബ്ദാദിഭ്യഃ
ഇതിലൂടെ, 'ആകാശം' പോലുള്ള വാക്കുകള് കൊണ്ടും മറ്റും സർവ്വവ്യാപ്തി മനസ്സിലാക്കാം.
ഫലമത ഉപപത്തേഃ
അതിനാല്, ഫലം കാരണം കൊണ്ടാണ്.
ശ്രുതത്വാച് ച
അത് ശാസ്ത്രത്തില് പഠിപ്പിച്ചതുകൊണ്ടും.
ധര്മം ജൈമിനിരത ഏവ
ജൈമിനി അതാണ് ധര്മ്മം എന്ന് പറയുന്നു.
പൂര്വം തു ബാദരായണോ ഹേതുവ്യപദേശാത്
പക്ഷേ, കാരണത്തെ സൂചിപ്പിച്ചതിനാല് ബാദരായണന് അതു മുന്പാണെന്ന് പറയുന്നു.
സര്വവേദാന്തപ്രത്യയം ചോദനാദ്യവിശേഷാത്
നിര്ദ്ദേശം മുതലായവയില് വ്യത്യാസമില്ലാത്തതിനാല്, എല്ലാ ഉപനിഷത്തുകളിലും ഒരേ വിശ്വാസം ഉണ്ട്.
ഭേദാന് നേതി ചേദ് ഏകസ്യാമ് അപി
ഒരു സ്ഥലത്തെങ്കിലും വ്യത്യാസമുണ്ടെങ്കില്, അങ്ങനെ അല്ല.
സ്വാധ്യായസ്യ തഥാത്വേ ഹി സമാചാരേ ഽധികാരാച് ച സവവച് ച തന്നിയമഃ
സ്വാധ്യായത്തിലും അതേപോലെയാണ്, ആചരണം ചെയ്യാനുള്ള യോഗ്യതയും നിയമവും ഉള്ളതിനാല്.
ദര്ശയതി ച
അത് കാണിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഉപസംഹാരോര്ഽഥാഭേദാദ്വിധിശേഷവത്സമാനേ ച
അര്ത്ഥത്തില് വ്യത്യാസമില്ലാത്തതിനാല് സമാപനം, വിധിശേഷത്തില് കാണുന്നതുപോലെയും, ഒരുപോലെയായിരിക്കുമ്പോഴും.
അന്യഥാത്വം ശബ്ദാദ് ഇതി ചേന് നാവിശേഷാത്
വാക്ക് കൊണ്ടു വേറെയാണെന്ന് പറഞ്ഞാലും, വ്യത്യാസമില്ലാത്തതിനാല് അങ്ങനെ അല്ല.
ന വാ പ്രകരണഭേദാത് പരോവരീയസ്ത്വാദിവത്
ഇല്ല, കാരണം വിഷയഭേദം ഉണ്ടെന്നു മാത്രം വലിയതോ ചെറുതോ എന്ന വ്യത്യാസം വരുത്തുന്നില്ല, ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതും എന്നതുപോലെ.
സംജ്ഞാതശ് ചേത് തദ് ഉക്തമ് അസ്തി തു തദ് അപി
അത് അങ്ങനെ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, അതു മുമ്പേ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; എന്നിരുന്നാലും, അതും ഉണ്ടെന്നു പറയാം.
വ്യാപ്തേശ് ച സമഞ്ജസമ്
വ്യാപനം കൊണ്ടും ഇതു യുക്തിയുക്തമാണ്.
സര്വാഭേദാദന്യത്രേമേ
ഇതിനു പുറമെ എല്ലായിടത്തും വ്യത്യാസമില്ലാത്തതിനാലാണ്.
ആനന്ദാദയഃ പ്രധാനസ്യ
ആനന്ദം മുതലായവ പ്രധാനതത്വത്തിനാണ്.
പ്രിയശിരസ്ത്വാദ്യപ്രാപ്തിരുപചയാപചയൌ ഹി ഭേദേ
പ്രിയം, ശിരഃ മുതലായവ ലഭിക്കാതിരിക്കുക, കൂടുകയും കുറയുകയും ചെയ്യുന്നത് വ്യത്യാസം കൊണ്ടാണ്.
ഇതരേ ത്വര്ഥസാമാന്യാത്
മറ്റുള്ളവ പൊതുവായ അർത്ഥം കൊണ്ടാണ്.
ആധ്യാനായ പ്രയോജനാഭാവാത്
ധ്യാനത്തിനായി ഉദ്ദേശ്യമില്ലാത്തതിനാലാണ്.
ആത്മശബ്ദാച് ച
ആത്മ എന്ന വാക്ക് കൊണ്ടുമാണ്.
ആത്മഗൃഹീതിര് ഇതരവദ് ഉത്തരാത്
ആത്മാവിനെ ഗ്രഹിക്കുന്നത് മറ്റുള്ളവയിലേതുപോലെയാണ്, പിന്നെ വരുന്നതുകൊണ്ടു മനസ്സിലാക്കാം.