അന്യാധിഷ്ഠിതേ പൂര്വവദഭിലാപാത്
മറ്റൊന്നിൽ അധിഷ്ഠിതമായാൽ, മുമ്പുപോലെ തന്നെ ഉപയോഗം ഉണ്ടാകും.
അശുദ്ധമ് ഇതി ചേന് ന ശബ്ദാത്
അശുദ്ധമാണെന്ന് പറയുന്നുവെങ്കിൽ, അങ്ങനെ അല്ല, വാക്ക് കൊണ്ടാണ്.
രേതഃസിഗ്യോഗോ ഽഥ
ശുക്ലം ചേർന്നതിനു ശേഷം.
യോനേഃശരീരമ്
ഗർഭത്തിൽ നിന്നുള്ള ശരീരം.
സന്ധ്യേ സൃഷ്ടിരാഹ ഹി
മധ്യാവസ്ഥയിൽ സൃഷ്ടി ഉണ്ടാകുന്നു എന്ന് പറയുന്നു.
നിര്മാതാരം ചൈകേ പുത്രാദയശ് ച
ചിലർ സ്രഷ്ടാവിനെയും പുത്രന്മാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും പറയുന്നു.
മായാമാത്രം തു കാര്ത്സ്ന്യേനാനഭിവ്യക്തസ്വരൂപത്വാത്
പൂർണ്ണമായി സ്വരൂപം പ്രകടമാകാത്തതിനാൽ അത് മായ മാത്രമാണ്.
പരാഭിധ്യാനാത് തു തിരോഹിതം തതോ ഹ്യസ്യ ബന്ധവിപര്യയൌ
മറ്റൊരാളുടെ ഇച്ഛയാൽ അത് മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അതിൽ നിന്നാണ് ബന്ധവും വിരുദ്ധവും ഉണ്ടാകുന്നത്.
ദേഹയോഗാദ്വാ സോ ഽപി
അല്ലെങ്കിൽ ശരീരബന്ധം കൊണ്ടും അതു സംഭവിക്കുന്നു.
സൂചകശ് ച ഹി ശ്രുതേരാചക്ഷതേ ച തദ്വിദഃ
ഇത് ശാസ്ത്രത്തിൽ സൂചനയുണ്ട്, അതറിയുന്നവർ അങ്ങനെ പറയുന്നു.
തദഭാവോ നാഡീഷു തച്ഛ്രുതേരാത്മനി ച
അത് നാഡികളിലും ആത്മാവിലും ഇല്ലെന്ന് ആ ശാസ്ത്രം പറയുന്നു.
അതഃ പ്രബോധോ ഽസ്മാത്
അതുകൊണ്ടാണ് ബോധം ഉണ്ടാകുന്നത്.
സ ഏവ തു കര്മാനുസ്മൃതിശബ്ദവിധിഭ്യഃ
കർമ്മം, ഓർമ്മ, ശാസ്ത്രവിഹിതം എന്നിവ കൊണ്ടു അതേതന്നെയാണ്.
മുഗ്ധേര്ഽധസംപത്തിഃ പരിശേഷാത്
മൂഢനു ഭാഗികമായ ഫലമേ ലഭിക്കുക, ശേഷിച്ചതു കൊണ്ടാണ്.
ന സ്ഥാനതോ ഽപി പരസ്യോഭയലിങ്ഗം സര്വത്ര ഹി
സ്ഥലത്തെ ആശ്രയിച്ചിട്ടും, രണ്ടിന്റെയും ലക്ഷണങ്ങൾ പരസ്പരം ബാധകമല്ല, കാരണം അത്തരം ലക്ഷണങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും കാണാം.
ഭേദാദ് ഇതി ചേന് ന പ്രത്യേകമതദ്വചനാത്
വ്യത്യാസം കൊണ്ടാണെന്നു വാദിച്ചാൽ, അങ്ങനെ അല്ല, കാരണം ഓരോ സാഹചര്യത്തിലും അതിനെ കുറിച്ച് ശാസ്ത്രം പറയുന്നില്ല.
അപി ചൈവമ് ഏകേ
ഇങ്ങനെ ചിലർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.
അരൂപവദേവ ഹി തത്പ്രധാനത്വാത്
അത് രൂപരഹിതംപോലെയാണ്, കാരണം അതാണ് പ്രധാനമായത്.
പ്രകാശവച്ചാവൈയര്ഥ്യാത്
അത് പ്രകാശംപോലെയാണ്, ഇല്ലെങ്കിൽ അതിന് അർത്ഥമില്ലാതിരിക്കും.
ആഹ ച തന്മാത്രമ്
അത് മാത്രം ആണെന്ന് അവൻ പ്രസ്താവിക്കുന്നു.
ദര്ശയതി ചാഥോ അപി സ്മര്യതേ
അവൻ ഇങ്ങനെ കാണിക്കുന്നു, കൂടാതെ അത് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
അത ഏവ ചോപമാ സൂര്യകാദിവത്
അതുകൊണ്ടാണ് സൂര്യനും അതിന്റെ കിരണങ്ങളും പോലുള്ള ഉപമ ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
അമ്ബുവദഗ്രഹണാത് തു ന തഥാത്വമ്
എന്നാൽ, വെള്ളം ഉൾക്കൊള്ളുന്നില്ലാത്തതിനാൽ, അതുപോലെയല്ല.
വൃദ്ധിഹ്രാസഭാക്ത്വമന്തര്ഭാവാദുഭയസാമഞ്ജസ്യാദേവം ദര്ശനാച് ച
വളർച്ചയും കുറവുമൊക്കെ ഉൾപ്പെടുന്നതും, രണ്ടിനും തമ്മിൽ സൌഹൃദം കാണപ്പെടുന്നതും കാരണം, അങ്ങനെ കാണുന്നു.
പ്രകൃതൈതാവത്ത്വം ഹി പ്രതിഷേധതി തതോ ബ്രവീതി ച ഭൂയഃ
വിഷയം ഇത്രയോളം മാത്രമാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു, അതിൽ കൂടുതൽ ഇല്ലെന്ന് നിരാകരിക്കുകയും, പിന്നെയും വിശദീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
തദവ്യക്തമാഹ ഹി
അത് വ്യക്തമല്ലാത്തതാണെന്ന് പറയുന്നു.
അപി സംരാധനേ പ്രത്യക്ഷാനുമാനാഭ്യാമ്
സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നതിലും, അത് നേരിട്ട് അനുഭവത്തിലും അനുമാനത്തിലും വ്യക്തമാണ്.
പ്രകാശാദിവച്ചാവൈശേഷ്യം പ്രകാശശ് ച കര്മണ്യഭ്യാസാത്
അത് പ്രകാശം പോലെയും മറ്റും വ്യത്യാസമില്ലാത്തതാണ്; പ്രകാശം പ്രവർത്തിയിൽ ആവർത്തനമായി കാണുന്നു.
അതോ ഽനന്തേന തഥാ ഹി ലിങ്ഗമ്
അതുകൊണ്ട് അത് അനന്തമാണ്, കാരണം അങ്ങനെയാണ് സൂചന.
ഉഭയവ്യപദേശാത്ത്വഹികുണ്ഡലവത്
രണ്ടിനും പേരിടുന്നത് ഉണ്ട്, പാമ്പും അതിന്റെ വളയും പോലെയാണ്.