നാഭാവ ഉപലബ്ധേഃ
അസ്തിത്വമില്ലെന്നു പറയാൻ കഴിയില്ല, കാരണം അതിനെ അനുഭവപ്പെടുന്നു.
വൈധര്മ്യാച് ച ന സ്വപ്നാദിവത്
സ്വപ്നം മുതലായവയോട് ഇതിന് സാമ്യമില്ല, കാരണം സ്വഭാവത്തിൽ വ്യത്യാസമുണ്ട്.
ന ഭാവോ ഽനുപലബ്ധേഃ
അവസ്ഥയില്ലെന്നു പറയാൻ കഴിയില്ല, കാരണം അതിനെ കാണുന്നില്ല.
സര്വഥാനുപപത്തേശ് ച
ഏതുവിധത്തിലും ഇതിന് യുക്തിയില്ല.
നൈകസ്മിന്ന് അസമ്ഭവാത്
ഒന്നിൽ ഇത് സാധ്യമല്ലാത്തതിനാൽ.
ഏവം ചാത്മാകാര്ത്സ്ന്യമ്
ഇങ്ങനെ ആത്മാവ് എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് തെളിയുന്നു.
ന ച പര്യായാദ് അപ്യ് അവിരോധോ വികാരാദിഭ്യഃ
ക്രമം കൊണ്ടും വൈവിധ്യങ്ങൾ കൊണ്ടും വിരോധം ഇല്ലാതാക്കാൻ കഴിയില്ല.
അന്ത്യാവസ്ഥിതേശ് ചോഭയനിത്യത്വാദ് അവിശേഷഃ
അവസാന അവസ്ഥയിൽ ഇരുവരും ശാശ്വതമായതിനാൽ വ്യത്യാസമില്ല.
പത്യുര് അസാമഞ്ജസ്യാത്
ഇത് ഇശ്വരനു യോജ്യമല്ലാത്തതിനാൽ.
അധിഷ്ഠാനാനുപപത്തേശ് ച
അധിഷ്ഠാനത്തിന് യുക്തിയില്ലാത്തതിനാലും.
കരണവച് ചേന് ന ഭോഗാദിഭ്യഃ
ആത്മാവ് ഉപകരണത്തിനെപ്പോലെ ആണെങ്കിൽ, അനുഭവം മുതലായവ കാരണം അതിന് സാധ്യമല്ല.
അന്തവത്ത്വമ് അസര്വജ്ഞതാ വാ
അപ്പോൾ അതിന് പരിമിതത്വമോ സർവ്വജ്ഞതയില്ലായ്മയോ വരും.
ഉത്പത്ത്യസംഭവാത്
ഉത്പത്തി സാധ്യമല്ലാത്തതിനാൽ.
ന ച കര്തുഃ കരണമ്
ഉപകരണം പ്രവർത്തകനല്ല.
വിജ്ഞാനാദിഭാവേ വാ തദപ്രതിഷേധഃ
വിജ്ഞാനം മുതലായവ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതിനെ നിഷേധിക്കാൻ കഴിയില്ല.
വിപ്രതിഷേധാച് ച
പരസ്പര വിരോധം ഉണ്ടാകുന്നതിനാൽ.
ന വിയദശ്രുതേഃ
ആകാശത്തിൽ നിന്നല്ല, കാരണം അതിനെക്കുറിച്ച് കേൾക്കപ്പെടുന്നില്ല.
അസ്തി തു
എന്നാൽ അതുണ്ട്.
ഗൌണ്യസംഭവാച് ഛബ്ദാച് ച
ദ്വിതീയ അർത്ഥം ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുള്ളതിനാലും, ആ വാക്ക് കൊണ്ടുമാണ്.
സ്യാച് ചൈകസ്യ ബ്രഹ്മശബ്ദവത്
ഒരുവർക്കു, 'ബ്രഹ്മം' എന്ന വാക്കുപോലെ തന്നെയാകും.
പ്രതിജ്ഞാഹാനിര് അവ്യതിരേകാത്
പ്രതിജ്ഞ ലംഘനം ഇല്ല, വേർതിരിവ് ഇല്ലാത്തതിനാൽ.
ശബ്ദേഭ്യഃ
വാക്കുകളിൽ നിന്നാണ്.
യാവദ്വികാരം തു വിഭാഗോ ലോകവത്
പിരിച്ചറിയൽ മാറ്റം ഉണ്ടാകുന്നവരെ മാത്രം നിലനിൽക്കും, ലോകത്തിൽപോലെ.
ഏതേന മാതരിശ്വാ വ്യാഖ്യാതഃ
ഇതിലൂടെ വായുവിനെയും വിശദീകരിക്കുന്നു.
അസംഭവസ് തു സതോ ഽനുപപത്തേഃ
എന്നാൽ അസാധ്യതയുണ്ട്, സത്യം അനുയോജ്യമല്ലാത്തതിനാൽ.
തേജോ ഽതസ് തഥാ ഹ്യ് ആഹ
അതിനാൽ അഗ്നിയാണ്; അങ്ങനെ തന്നെയാണ് പറയുന്നത്.
ആപഃ
ജലം.
പൃഥിവീ
ഭൂമി.
അധികാരരൂപശബ്ദാന്തരേഭ്യഃ
അന്യമായ പ്രസംഗരൂപ വാക്കുകളിൽ നിന്നാണ്.
തദഭിധ്യാനാദ് ഏവ തു തല്ലിങ്ഗാത് സഃ
അതിനെക്കുറിച്ച് ധ്യാനം ചെയ്താലേ, ആ ലക്ഷണം കൊണ്ടാണ്.