അന്യഥാനുമിതൌ ച ജ്ഞശക്തിവിയോഗാത്
മറ്റൊരു വിധത്തിലുള്ള അനുമാനത്തിൽ, അറിവിന്റെ ശക്തി ഇല്ലാത്തതിനാൽ അതു സാധ്യമല്ല.
അഭ്യുപഗമേ ഽപ്യ് അര്ഥാഭാവാത്
അംഗീകരിച്ചാലും, അതിനുള്ളിൽ വസ്തുവിന്റെ സത്തയില്ല.
വിപ്രതിഷേധാച് ചാസമഞ്ജസമ്
വിരുദ്ധതയുണ്ടാകുന്നതിനാൽ, അത് യുക്തിയില്ലാത്തതാണ്.
മഹദ്ദീര്ഘവദ് വാ ഹ്രസ്വപരിമണ്ഡലാഭ്യാമ്
വലിയതും നീണ്ടതും പോലെ, ചെറുതും വട്ടവും അങ്ങനെ.
ഉഭയഥാപി ന കര്മാതസ്തദഭാവഃ
രണ്ടുവശത്തും പ്രവർത്തി ഇല്ല; അതിനാൽ അതിന്റെ അഭാവം.
സമവായാഭ്യുപഗമാച് ച സാമ്യാദ് അനവസ്ഥിതേഃ
സമവായം അംഗീകരിച്ചതിനാൽ, സാമ്യം കൊണ്ടു, അതിന് അന്ത്യം ഇല്ല.
നിത്യമ് ഏവ ച ഭാവാത്
സത്ത എന്നത് എപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നതുകൊണ്ടു.
രൂപാദിമത്ത്വാച് ച വിപര്യയോ ദര്ശനാത്
രൂപം മുതലായവയുള്ളതുകൊണ്ട്, വിപരീതം കാണപ്പെടുന്നു.
ഉഭയഥാ ച ദോഷാത്
രണ്ടുവശത്തും ദോഷം ഉള്ളതിനാൽ.
അപരിഗ്രഹാച് ചാത്യന്തമ് അനപേക്ഷാ
പൂർണ്ണമായും കൈവശമില്ലാത്തതുകൊണ്ട്, അതിന് സകല സ്വാതന്ത്ര്യവും ഉണ്ട്.
സമുദായ ഉഭയഹേതുകേ ഽപി തദപ്രാപ്തിഃ
രണ്ടു കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടും കൂട്ടം ഉണ്ടാകുമ്പോഴും, അതിന്റെ പ്രാപ്തി സംഭവിക്കില്ല.
ഇതരേതരപ്രത്യയത്വാദ് ഉപപന്നമ് ഇതി ചേന് ന സങ്ഘാതഭാവാനിമിത്തത്വാത്
പരസ്പരം കാരണമാകുന്നു എന്നുവെച്ചാൽ, അങ്ങനെ അല്ല; കൂട്ടം ഉണ്ടാകുന്നത് കാരണമല്ല.
ഉത്തരോത്പാദേ ച പൂര്വനിരോധാത്
പിന്നീട് ഒന്നുണ്ടാകുമ്പോൾ, മുമ്പുള്ളത് നശിക്കുന്നു.
അസതി പ്രതിജ്ഞോപരോധോ യൌഗപദ്യമന്യഥാ
അത് ഇല്ലെങ്കിൽ, വാദം തടയപ്പെടും; അല്ലെങ്കിൽ, ഒരേസമയം സംഭവിക്കും.
പ്രതിസംഖ്യാപ്രതിസംഖ്യാനിരോധാപ്രാപ്തിര് അവിച്ഛേദാത്
വിവേകത്തോടെയും വിവേകമില്ലാതെയും നിവൃത്തിയുടെ പ്രാപ്തി തടസ്സപ്പെടുന്നില്ല.
ഉഭയഥാ ച ദോഷാത്
രണ്ടുവശത്തും ദോഷം ഉള്ളതിനാൽ.
ആകാശേ ചാവിശേഷാത്
ആകാശത്തിൽ വ്യത്യാസമില്ലാത്തതിനാൽ.
അനുസ്മൃതേശ് ച
ഓർമ്മയിൽ നിന്നുമാണ്.
നാസതോ ഽദൃഷ്ടത്വാത്
അസ്തിത്വമില്ലാത്തതിനെ കാണാനാവാത്തതിനാൽ അതിന് യാഥാർത്ഥ്യമില്ല.
ഉദാസീനാനാമ് അപി ചൈവം സിദ്ധിഃ
ഇങ്ങനെ തന്നെ, നിരപേക്ഷരായവർക്കും ഇതേ ഫലമാണ്.
നാഭാവ ഉപലബ്ധേഃ
അസ്തിത്വമില്ലെന്നു പറയാൻ കഴിയില്ല, കാരണം അതിനെ അനുഭവപ്പെടുന്നു.
വൈധര്മ്യാച് ച ന സ്വപ്നാദിവത്
സ്വപ്നം മുതലായവയോട് ഇതിന് സാമ്യമില്ല, കാരണം സ്വഭാവത്തിൽ വ്യത്യാസമുണ്ട്.
ന ഭാവോ ഽനുപലബ്ധേഃ
അവസ്ഥയില്ലെന്നു പറയാൻ കഴിയില്ല, കാരണം അതിനെ കാണുന്നില്ല.
സര്വഥാനുപപത്തേശ് ച
ഏതുവിധത്തിലും ഇതിന് യുക്തിയില്ല.
നൈകസ്മിന്ന് അസമ്ഭവാത്
ഒന്നിൽ ഇത് സാധ്യമല്ലാത്തതിനാൽ.
ഏവം ചാത്മാകാര്ത്സ്ന്യമ്
ഇങ്ങനെ ആത്മാവ് എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് തെളിയുന്നു.
ന ച പര്യായാദ് അപ്യ് അവിരോധോ വികാരാദിഭ്യഃ
ക്രമം കൊണ്ടും വൈവിധ്യങ്ങൾ കൊണ്ടും വിരോധം ഇല്ലാതാക്കാൻ കഴിയില്ല.
അന്ത്യാവസ്ഥിതേശ് ചോഭയനിത്യത്വാദ് അവിശേഷഃ
അവസാന അവസ്ഥയിൽ ഇരുവരും ശാശ്വതമായതിനാൽ വ്യത്യാസമില്ല.
പത്യുര് അസാമഞ്ജസ്യാത്
ഇത് ഇശ്വരനു യോജ്യമല്ലാത്തതിനാൽ.
അധിഷ്ഠാനാനുപപത്തേശ് ച
അധിഷ്ഠാനത്തിന് യുക്തിയില്ലാത്തതിനാലും.