സൂക്ഷ്മം തു തദര്ഹത്വാത്
എന്നാൽ അത് സൂക്ഷ്മമാണ്, അങ്ങനെ ആയിരിക്കേണ്ടതുകൊണ്ടാണ്.
തദധീനത്വാദ് അര്ഥവത്
അത് അതിനിഷ്ടമായതിനാൽ അർത്ഥവത്താണ്.
ജ്ഞേയത്വാവചനാച് ച
അതിന്റെ അറിവ് ലഭിക്കാമെന്നു എവിടെയും പറഞ്ഞിട്ടില്ലാത്തതിനാലും.
വദതീതി ചേന് ന പ്രാജ്ഞോ ഹി പ്രകരണാത്
'അവൻ സംസാരിക്കുന്നു' എന്നു പറഞ്ഞാൽ, അങ്ങനെ അല്ല; കാരണം, വിവേകമുള്ളവർ പ്രസംഗത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ അങ്ങനെ സ്വീകരിക്കാറില്ല.
ത്രയാണാമ് ഏവ ചൈവമ് ഉപന്യാസഃ പ്രശ്നശ് ച
ഈ രീതിയിൽ മൂന്നു മാത്രം അവതരിപ്പിക്കുകയും ചോദിക്കുകയും ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
മഹദ്വച് ച
മഹത്തിനെ കുറിച്ചും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
ചമസവദവിശേഷാത്
ഹോമകുപ്പിയുടെ പോലുള്ള വ്യത്യാസമില്ലാത്തതിനാലാണ്.
ജ്യോതിരുപക്രമാ തു തഥാ ഹ്യ് അധീയത ഏകേ
ചിലർ പ്രകാശത്തോടെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്; അങ്ങനെ പഠിച്ചിരിക്കുന്നു ചിലർ.
കല്പനോപദേശാച് ച മധ്വാദിവദവിരോധഃ
ഉദാഹരണങ്ങളിലൂടെ പഠിപ്പിച്ചതിനാൽ, തേൻ മുതലായവയുടെപോലെ, യാതൊരു വിരോധവും ഇല്ല.
ന സംഖ്യോപസംഗ്രഹാദപി ജ്ഞാനാഭാവാദ് അതിരേകാച് ച
സംഖ്യ ഉൾപ്പെടുത്തിയാലും അറിവില്ലായ്മയും അതിക്രമവും ഉള്ളതിനാൽ അതിൽ നിന്നുമല്ല.
പ്രാണാദയോ വാക്യശേഷാത്
പ്രാണൻ മുതലായവ, വാക്യശേഷം കാരണം.
ജ്യോതിഷൈകേഷാമ് അസത്യന്നേ
ചിലർക്കു പ്രകാശം യഥാർത്ഥ ഭക്ഷ്യമല്ല.
കാരണത്വേന ചാകാശാദിഷു യഥാവ്യപദിഷ്ടോക്തേഃ
കാരണമെന്ന നിലയിൽ ആകാശം മുതലായവയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെയാണ്.
സമാകര്ഷാത്
ആകർഷണം കൊണ്ടാണ്.
ജഗദ്വാചിത്വാത്
ലോകം പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനാലാണ്.
ജീവമുഖ്യപ്രാണലിങ്ഗാന് നേതി ചേത് തദ്വ്യാഖ്യാതമ്
ജീവനും മുഖ്യപ്രാണനും ലക്ഷണങ്ങൾക്കാണെന്നു പറഞ്ഞാൽ, അതിന് മുമ്പ് വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
അന്യാര്ഥം തു ജൈമിനിഃ പ്രശ്നവ്യാഖ്യാനാഭ്യാമ് അപി ചൈവമ് ഏകേ
ജൈമിനിയും ചിലരുമായി ചേർന്ന്, ചോദ്യം ഉന്നയിക്കുകയും വിശദീകരിക്കുകയും ചെയ്തതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ഇതിന് മറ്റൊരു ഉദ്ദേശ്യമാണെന്ന് പറയുന്നു.
വാക്യാന്വയാത്
വാക്യങ്ങളുടെ ബന്ധം കൊണ്ടാണ്.
പ്രതിജ്ഞാസിദ്ധേര് ലിങ്ഗമ് ആശ്മരഥ്യഃ
പ്രതിജ്ഞയാൽ ലക്ഷണം ഉറപ്പാക്കപ്പെടുന്നു എന്നു ആശ്മരഥ്യൻ പറയുന്നു.
ഉത്ക്രമിഷ്യത ഏവം ഭാവാദ് ഇത്യ് ഔഡുലോമിഃ
ഇങ്ങനെ ഒരു അവസ്ഥയാൽ പുറപ്പെടാൻ പോകുകയാണെന്നു ഔഡുലോമി പറയുന്നു.
അവസ്ഥിതേര് ഇതി കാശകൃത്സ്നഃ
തുടർച്ചയായ നിലനിൽപാണ് കാരണം എന്നു കാശകൃത്സ്നൻ പറയുന്നു.
പ്രകൃതിശ് ച പ്രതിജ്ഞാദൃഷ്ടാന്താനുപരോധാത്
പ്രതിജ്ഞയിലും ഉപമയിലും എതിര്പ്പില്ലാത്തതിനാൽ സ്വഭാവവും നിലനിൽക്കുന്നു.
അഭിധ്യോപദേശാച് ച
ഉദ്ദേശ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഉപദേശവും ഇതിന് കാരണമാണു.
സാക്ഷാച് ചോഭയാമ്നാനാത്
രണ്ടു പാരമ്പര്യങ്ങളും നേരിട്ട് ഇതിനെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
ആത്മകൃതേഃ
സ്വന്തം ആത്മാവിന്റെ ഗുണത്തിനായാണ്.
പരിണാമാത്
പരിണാമം കൊണ്ടാണ്.
യോനിശ് ച ഹി ഗീയതേ
ഉത്ഭവസ്ഥാനം വ്യക്തമാക്കപ്പെടുന്നു.
ഏതേന സര്വേ വ്യാഖ്യാതാ വ്യാഖ്യാതാഃ
ഇതിലൂടെ എല്ലാം വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, എല്ലാം വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
സ്മൃത്യനവകാശദോഷപ്രസങ്ഗ ഇതി ചേന് നാന്യസ്മൃത്യനവകാശദോഷപ്രസങ്ഗാത്
സ്മൃതിക്ക് സ്ഥാനം ഇല്ലാതാകുമെന്നു ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ, അങ്ങനെ അല്ല; കാരണം, അത്തരം പ്രശ്നം മറ്റുള്ള സ്മൃതികളിൽ മാത്രം ഉണ്ടാകുന്നു.
ഇതരേഷാം ചാനുപലബ്ധേഃ
മറ്റുള്ളവ കാണപ്പെടുന്നില്ല.