ബ്രഹ്മസൂത്രാണി

जन्माद्यस्य यतः

ഈ ലോകത്തിന്റെ ഉത്ഭവവും നിലനില്പും ലയവും ഉണ്ടാകുന്നത് ആരിൽ നിന്നാണോ, അവനിൽ നിന്നാണ് എല്ലാം.

शास्त्रयोनित्वात्

എല്ലാവിധ അറിവിനും ആധാരം ശാസ്ത്രങ്ങളാണ്.

तत् तु समन्वयात्

അത് ശരിയാണ്, കാരണം എല്ലായിടത്തും ഒരേപോലെയാണ് ഉപദേശം.

ईक्षतेर् नाशब्दम्

അവനെ നേരിട്ട് കാണുന്നതുകൊണ്ടാണ്, വെറും വാക്കുകൾ കൊണ്ടല്ല.

गौणश् चेन् नात्मशब्दात्

അത് ഉപരിതലമായാൽ മതിയാകില്ല, 'ആത്മാവ്' എന്ന പേരാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

तन्निष्ठस्य मोक्षोपदेशात्

അതിനോട് അർപ്പിതനായവർക്കാണ് മോക്ഷം ഉപദേശിക്കുന്നത്.

हेयत्वावचनाच् च

അത് ഉപേക്ഷിക്കണമെന്ന് എവിടെയും പറയുന്നില്ല.

प्रतिज्ञाविरोधात्

അങ്ങനെ ചെയ്താൽ പ്രസ്ഥാപനത്തോട് വിരുദ്ധമാകും.

स्वाप्ययात्

ലയം സംഭവിക്കുന്നതിനാലാണ്.

गतिसामान्यात्

പാതയിൽ സാമ്യം കാണുന്നതിനാലാണ്.

श्रुतत्वाच् च

ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ ഇതു വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.

आनन्दमयो ऽभ्यासात्

പുനഃപുനഃ പറയുന്നതുപോലെ, അവൻ ആനന്ദം നിറഞ്ഞവനാണ്.

विकारशब्दान् नेति चेन् न प्राचुर्यात्

പരിവർത്തനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന വാക്കുകൾ കൊണ്ടാണെങ്കിൽ പോലും, അതിനേക്കാൾ പ്രധാനമാണ് ആ നില.

तद्धेतुव्यपदेशाच् च

കാരണം വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടും അതു ശരിയാണ്.

मान्त्रवर्णिकमेव च गीयते

മന്ത്രവാക്യങ്ങൾ മാത്രമാണ് ഇവിടെ പാടപ്പെടുന്നത്.

नेतरो ऽनुपपत्तेः

മറ്റൊന്നും സാധൂകരിക്കാനാവില്ല, കാരണം അതിന് യുക്തിയില്ല.

भेदव्यपदेशाच् च

വ്യത്യാസം വ്യക്തമാക്കുന്നുവെന്നതുകൊണ്ടും അതു ശരിയാണ്.

कामाच् च नानुमानापेक्षा

ആഗ്രഹം കൊണ്ടു, അനുമാനം വേണ്ടതില്ല.

अस्मिन्न् अस्य च तद्योगं शास्ति

ഇതു സംബന്ധിച്ച് അതിന്റെ ബന്ധം ശാസ്ത്രം പഠിപ്പിക്കുന്നു.

अन्तस् तद्धर्मोपदेशात्

അകത്തായി, അതിന്റെ ഗുണം പഠിപ്പിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്.

भेदव्यपदेशाच् चान्यः

വ്യത്യാസം വ്യക്തമാക്കുന്നതുകൊണ്ട്, അത് വേറെയാണ്.

आकाशस् तल्लिङ्गात्

ആകാശം, സൂചനയുണ്ടാകുന്നതുകൊണ്ടാണ്.

अत एव प्राणः

അതേ കാരണം കൊണ്ടു, പ്രാണനും.

ज्योतिश् चरणाभिधानात्

പ്രകാശം, അതിന്റെ ഗതിയെപ്പറ്റി പറയുന്നതുകൊണ്ടാണ്.

छन्दो ऽभिधानान् नेति चेन् न तथा चेतोऽर्पणनिगदात् तथा हि दर्शनम्

ഛന്ദസ്സിനെപ്പറ്റി പറയുന്നതുകൊണ്ട് അങ്ങനെ അല്ലെന്ന് പറയുന്നുവെങ്കിൽ, അങ്ങനെ അല്ല, മനസ്സിന്റെ സമർപ്പണം വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്; അതാണ് ദർശനം.

भूतादिपादव्यपदेशोपपत्तेश् चैवम्

ഭൂതാദികൾക്ക് കാരണം എന്ന പേരിടൽ യുക്തമായതിനാൽ അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.

उपदेशभेदान् नेति चेन् नोभयस्मिन्न् अप्य् अविरोधात्

പഠിപ്പിക്കുന്നതിൽ വ്യത്യാസം ഉള്ളതുകൊണ്ട് അങ്ങനെ അല്ലെന്ന് പറയുന്നുവെങ്കിൽ, അങ്ങനെ അല്ല, രണ്ടിടത്തും വിരോധമില്ല.

प्राणस् तथानुगमात्

പ്രാണനും, അതിന്റെ തുടർച്ചയുള്ള ബന്ധം കൊണ്ടാണ്.

न वक्तुर् आत्मोपदेशाद् इति चेद् अध्यात्मसंबन्धभूमा ह्य् अस्मिन्

പാഠകൻ തന്റെ ആത്മാവിനെപ്പറ്റി പഠിപ്പിക്കുന്നതുകൊണ്ട് അങ്ങനെ അല്ലെന്ന് പറയുന്നുവെങ്കിൽ, അങ്ങനെ അല്ല, ഇവിടെ ആത്മബന്ധമാണ് അടിസ്ഥാനമായിരിക്കുന്നത്.