സദ്ഭാവപൂർവ്വം ഞാൻ ഈ ബ്രഹ്മസൂത്രങ്ങളുടെ ശ്രേണിയെ ഒരു ഒത്തിരി സുതാര്യമായ കഥയാക്കി പറയാം. സമന്വയവും സഹകരണവും കൊണ്ടാണ് ഈ കാര്യങ്ങൾ നടക്കുന്നതെന്ന് ആദ്യം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. എല്ലായ്പ്പോഴും, സൂചനകൾ ഇരുവശത്തും കാണപ്പെടുന്നതിനാലാണ് അതേ കാര്യങ്ങൾ മാത്രം പ്രാമാണികമാകുന്നത്. ഇതിൽ നിന്ന് ഒന്നും മറ്റൊന്നിനെ അതിക്രമിക്കുന്നില്ലെന്ന് വ്യക്തമാകുന്നു. ഇടവേളകളിലും അങ്ങനെയുള്ള അനുഭവങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു. അതുപോലെ, പഴയവരും ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു. പ്രത്യേകമായ അനുഗ്രഹവും ഇതിനുണ്ട്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ, മറ്റൊന്നാണ് ശ്രേഷ്ഠമെന്ന് തിരിച്ചറിയാം, കാരണം അതിന് വ്യക്തമായ അടയാളമുണ്ട്. എന്നാൽ ആ അവസ്ഥയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നവർക്കു അതിന്റെ അഭാവമില്ല, ജൈമിനിയും ഇങ്ങനെ തന്നെ പറയുന്നു, നിയമം കൊണ്ടും ആ രൂപത്തിന്റെ അഭാവം കൊണ്ടും. യോഗ്യനായവർക്കും അതിന്റെ നഷ്ടം സംഭവിക്കില്ല, കാരണം അത്തരം അനുമാനം ഇവിടെ ബാധകമല്ല. ചിലർ പറയുന്നു, മുൻകാല അനുഭവങ്ങൾക്കൊപ്പവും ഇതു നടക്കുന്നു, ഭക്ഷണത്തിൽപോലെ. എന്നാൽ പുറത്തുള്ളവയിൽ, ഇരുവശത്തും, സ്മൃതിയും ആചാരവും കാരണം അങ്ങനെയാണ്. ഫലപ്രാപ്തി യജമാനനു വേണ്ടി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നാണ് ആത്രേയന്റെ അഭിപ്രായം. എന്നാൽ ഔദുലോമി പറയുന്നു, അതു പുരോഹിതർക്കുവേണ്ടിയാണെന്ന്, കാരണം അതാണ് അവനു ചുമത്തപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. ഇതിൽ മറ്റൊരു സഹകരണത്തിനും നിർദ്ദേശമുണ്ട്, മൂന്നാമത്തേതായി, അതിനർഹനായവർക്കു, നിർദ്ദേശാദികളിൽപോലെ. എന്നാൽ സമഗ്രതയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി, ഗൃഹസ്ഥൻ തീരുമാനമെടുക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവർക്കും, ഉപദേശത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, മൗനവ്രതസ്ഥനെപ്പോലെ, അങ്ങനെയാണ്. ചിലർക്ക് അതു വ്യക്തമായിപ്പറ്റില്ല, ബന്ധം കൊണ്ടാണ്. ഈ ലോകത്ത്, ചർച്ചയിലുള്ള വിഷയത്തിൽ തടസ്സം ഇല്ലെങ്കിൽ, അങ്ങനെയുള്ള അനുഭവം കാണപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ, മോക്ഷഫലത്തിന്റെ നിയമം ആ അവസ്ഥയിൽ നിലനിൽക്കുന്നവർക്കു മാത്രമാണ് ബാധകമാകുന്നത്. ഇനി, വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകുന്നു, കാരണം ഇതു പലതവണ ഉപദേശിക്കപ്പെടുന്നു. സൂചനകളും ഇതിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. അതു ആത്മാവാണെന്ന് അവർ മനസിലാക്കുന്നു, ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ, പ്രതീകത്തിലല്ല, കാരണം അവിടെ അവൻ ഇല്ല. ബ്രഹ്മദർശനം അതിന്റെ ഉത്തമത്വം കൊണ്ടാണ്. സൂര്യനിലാവു മുതലായ ധ്യാനങ്ങളും, ഹേ സഖേ, ന്യായമായവയാണ്. ഇതെല്ലാം ഇരുന്ന് ചെയ്യാൻ സാധ്യമാണ്, അതിനാൽ അങ്ങനെ നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. ധ്യാനവും അതിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. അചഞ്ചലത ആവശ്യമാണെന്ന് പരിഗണിക്കുന്നു. അതും അവർ ഓർക്കുന്നു. ഏകാഗ്രതയുള്ളിടത്ത് വ്യത്യാസം ഇല്ല. മുക്തി പ്രാപിക്കുന്നവൻ വിടരുമ്പോഴും ഇതേ സ്ഥിതി കാണപ്പെടുന്നു. അവിടെയെത്തുമ്പോൾ, മുൻ-പിന്നത്തെ പാപങ്ങൾ സ്പർശം ഇല്ലാത്തതിനാൽ നശിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവർക്കും വീഴ്ചയുടെ സമയത്ത് സ്പർശം ഉണ്ടാവില്ല. എന്നാൽ, പ്രവർത്തനം ആരംഭിക്കാത്തവർക്കു മാത്രമാണ് പഴയവയുടെ പരിധി. അഗ്നിഹോത്രം പോലുള്ള കർമങ്ങൾ അവയുടെ ഫലത്തിനുവേണ്ടി മാത്രമാണ്, അതുപോലെ കാണുന്നു. അതിനാൽ ചിലർക്കു രണ്ടിനും മറ്റു ഫലങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. കാരണം, അതെല്ലാം ജ്ഞാനത്തിലൂടെയാണ്. എന്നാൽ, മറ്റുള്ളവയുടെ ഫലങ്ങൾ അനുഭവിച്ച് തീർന്നശേഷം മാത്രമേ ഫലപ്രാപ്തി ഉണ്ടാകൂ. ഇനി, ഈ ശരീരത്തിൽ വാക്ക് മനസ്സിലേക്ക് ലയിക്കുന്നു, അതുപോലെ കാണുകയും പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനാൽ, മറ്റ് ഇന്ദ്രിയങ്ങളും അതിനെ അനുഭവിച്ച് പിന്തുടരുന്നു. ഇങ്ങനെ, ഗുരുതരമായ ഈ പ്രമാണങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, ആത്മജ്ഞാനത്തിന്റെ വഴിയും ഫലവും ക്രമബദ്ധമായി നിർവ്വചിക്കപ്പെടുന്നു.