ഭക്തിപരമായ ഒരു സ്വരത്തിൽ, ഈ ബ്രഹ്മസൂത്രങ്ങളുടെ ഈ ശ്രേണിയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഒരു കഥപോലെ പറയാം: വിവിധ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഉള്ള വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉന്നതതയോ താഴ്മയോ സൂചിപ്പിക്കണമെന്നില്ല; ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതും എന്നുള്ള ഉദാഹരണത്തിൽപോലെ, ഇതൊരു പ്രത്യേകത അല്ല. ഏതെങ്കിലും ഒരു കാര്യത്തെ അങ്ങനെ തിരിച്ചറിയുന്നുവെങ്കിൽ, അതു മുൻപേ തന്നെ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്; അതു നിലനിൽക്കുന്നു. എല്ലായിടത്തും വ്യാപനമുണ്ടാകുന്നതിനാൽ ഇതു യുക്തിയുക്തമാണ്. ഈ പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിൽ ഒഴികെ മറ്റ് എല്ലായിടത്തും വ്യത്യാസമില്ല. ആനന്ദാദികൾ പ്രധാന തത്വത്തിനാണ് അനുഭവ്യമായത്. 'പ്രിയം ശിരഃ' മുതലായവയുടെ ലഭ്യമാകാത്തതും, വർദ്ധനയും കുറവുമുള്ളതും വ്യത്യാസം കൊണ്ടാണ്. എന്നാൽ, മറ്റുള്ളവ സാധാരണ അർത്ഥത്തിൽ നിന്നാണ്. ധ്യാനത്തിനായി മറ്റൊരു ഉദ്ദേശമില്ല, അതിനാൽ വേറിട്ടതായില്ല. 'ആത്മ' എന്ന പദം ഉപയോഗിക്കുന്നതിനാൽ അതു തന്നെയാണ് ഉദ്ദേശ്യം. ആത്മാവിനെ ഗ്രഹിക്കുന്നതിൽ, മുൻപുണ്ടായതുപോലെയാണ്, കാരണം അതിന്റെ തുടർച്ചയുണ്ട്. ആരെങ്കിലും ബന്ധം കൊണ്ടാണെന്നു പറയുകയാണെങ്കിൽ, അതും ശരിയാകും, കാരണം പ്രത്യേകതയുണ്ട്. ഫലത്തെ സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അതു പുതുമയല്ല. അങ്ങനെ, വ്യത്യാസമില്ലാത്തതിനാൽ അതേപോലെയാണ്. ബന്ധം കൊണ്ടു മറ്റിടങ്ങളിലും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. അല്ലെങ്കിൽ, വ്യത്യാസം കൊണ്ടു അങ്ങനെയല്ല. ഇതെല്ലാം തെളിയിച്ചിരിക്കുന്നു. സമാഹാരവും വ്യാപനവും കൊണ്ടു അങ്ങനെയാണെന്നും വ്യക്തമാക്കുന്നു. പുരുഷധ്യാനത്തിലും, മറ്റ് കാര്യങ്ങൾ സൂചിപ്പിച്ചതിനാൽ, അതേ നിയമങ്ങൾ ബാധകമാണ്. സ്രഷ്ടാവിനെ തുടക്കം കുറിച്ച് അർത്ഥത്തിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടായതിനാൽ വ്യത്യാസം കാണാം. എന്നാൽ ഉപായന പദം നിലനിൽക്കുന്നിടത്ത്, കുശാഗ്രവും ഛന്ദസുകളും ഗാനം പോലെയാണ്, മുൻപ് പറഞ്ഞതുപോലെ. ശ്മശാനക്രിയകളിൽ, അതിജയനം ഉണ്ടാകില്ല; മറ്റ് ആചാര്യന്മാർ അങ്ങനെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഇരുവശത്തും ആഗ്രഹപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കാം, കാരണം എവിടെയും വിരുദ്ധതയില്ല. രണ്ട് വഴികളിലും ലക്ഷ്യം സാധ്യമാണ്; ഇല്ലെങ്കിൽ വിരുദ്ധത വരും. സാധാരണ ജീവിതത്തിൽപോലെ, ലക്ഷ്യസാധ്യതയുണ്ടായാൽ അതു യുക്തമാണ്. കർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിക്കുന്നവരുടെ ദൗത്യം നിലനിൽക്കുന്നത്രേയാണ് അവരുടെ പ്രവർത്തനം. എല്ലാവർക്കും നിയന്ത്രണമില്ല; ശാസ്ത്രവും തർക്കവും അനുസരിച്ചാൽ വിരുദ്ധതയില്ല. എന്നാൽ അക്ഷരത്തിൽ ധ്യാനം ചെയ്യുന്നവർക്ക്, പൊതുവായതും പ്രത്യേകതയുമുള്ളതിനാൽ, ഉപകർമങ്ങൾപോലെയാണ് നിയന്ത്രണം. ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചിട്ടാണ് ഈ വിധി. ഭൗതികഘടകങ്ങളുടെ കൂട്ടം പോലെ, ഇടവേളയിൽ ആത്മാവിന് വേറിട്ട അവസ്ഥയില്ലെന്ന് പറയുന്നവർ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അങ്ങനെ അല്ല; ശാസ്ത്രം അതിനെ നിഷേധിക്കുന്നു. താഴ്ന്നതിൽപോലെ, പരസ്പരവിനിമയം ഉണ്ടെന്ന് ചിലർ പറയുന്നു. സത്യം മുതലായവ അതേ തന്നെയാണ്. ആഗ്രഹം മുതലായവ, ഇവിടെ അവിടെ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ മുതലായവയിൽ നിന്നാണ് ഉല്പന്നമാകുന്നത്. ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഉപേക്ഷണം ആദരവുകൊണ്ടാണ്. പ്രസ്തുതത്വം ഉണ്ട് എന്ന് വ്യക്തമാക്കിയാൽ, അതുണ്ടാകും. വ്യക്തമായ നിശ്ചയത്തിന് സ്ഥിരമായ ഒരു നിയമമില്ല; അനുഭവത്തിൽ കാണുന്നതുപോലെ, വേർതിരിച്ചാലും ഫലത്തിൽ തടസ്സമില്ല. ദാനത്തിൽപോലെയും, മുൻപേ പറഞ്ഞതുപോലെയും, അങ്ങനെയാണ്. സൂചന പ്രധാനപ്പെട്ടതായാൽ, അതാണ് ശക്തമായത്. പ്രവർത്തനം ആരംഭിക്കുന്നതിൽപ്പോലെയും, പശ്ചാത്തലത്തിൽ മുൻപരിഗണന വരാം. വ്യാപനം കൊണ്ടും അങ്ങനെ. എന്നാൽ, നിർണയവും അനുഭവവുമാണ് അതിന്റെ അടിസ്ഥാനമെന്നും, അതു ജ്ഞാനമാണ്.