ഈ സങ്കേതം പ്രപഞ്ചത്തിലെ കാരണ-ഫല ബന്ധത്തെ വിശദീകരിക്കുന്നു. ആദ്യം, ഫലമുണ്ടാകുന്നത് കാരണത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു; ഇതു Vedānta ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പഠിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ജൈമിനി, ഫലമെന്നത് ധർമം തന്നെയാണ് എന്ന് അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ, ബാദരായണൻ, ഫലമെന്നത് കാരണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതുകൊണ്ട് മുൻപേ ഉണ്ടാകുന്ന ഒന്നാണ് എന്ന് പറയുന്നു. ഇൻജക്ഷൻ (നിർദ്ദേശം) എന്നിവയിൽ വ്യത്യാസമില്ലാത്തതിനാൽ, എല്ലാ Vedānta ഗ്രന്ഥങ്ങളും ഒരേ നിശ്ചയത്തിലേക്ക് എത്തുന്നു. എന്നാൽ ഒരു സ്ഥലത്തെങ്കിലും വ്യത്യാസമുണ്ടെങ്കിൽ, അങ്ങനെ നിശ്ചയിക്കാനാവില്ല. സ്വധ്യായം (സ്വയം പഠനം) സംബന്ധിച്ച കാര്യങ്ങളിലും, നിയമവും യോഗ്യതയും ഉള്ളതിനാൽ, ഒരേ നിയമം ബാധകമാണ്. ഇത് Vedānta ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. നിർദ്ദേശത്തിന്റെ അർത്ഥത്തിൽ വ്യത്യാസമില്ലാത്തതിനാൽ, ഉപനിർദ്ദേശം പോലെയും, ഒരേ അർത്ഥം ഉള്ളപ്പോൾ പോലെയും, നിശ്ചയമുണ്ടാകുന്നു. ചിലർ വാക്കിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വ്യത്യാസം കാണുന്നു, പക്ഷേ അതിനാകില്ല, കാരണം നിർദ്ദേശത്തിൽ വ്യത്യാസമില്ല. ഉന്നതവും താഴ്ന്നതുമെന്ന വ്യത്യാസം, പശ്ചാത്തല വ്യത്യാസം കൊണ്ടു മാത്രമല്ല; അതിനാൽ, superiority-യോ inferiority-യോ ഇല്ല. അത് അങ്ങനെ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, അത് മുമ്പേ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; എന്നിരുന്നാലും, അതും നിലനില്ക്കുന്നു. വ്യാപനം (pervasion) കൊണ്ടും, ഇതു യുക്തിയുക്തമാണ്. ഈ ഒരു വിഷയത്തിനുമാത്രം വ്യത്യാസം ഉണ്ട്; മറ്റു എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും വ്യത്യാസമില്ല. ആനന്ദം മുതലായവ പ്രധാന tattva-വിനാണ്. 'പ്രിയതല' (dear head) എന്നിവയെ ലഭിക്കാത്തതും, വര്ദ്ധനവും കുറയുന്നതും വ്യത്യാസം കൊണ്ടാണ്. എന്നാൽ മറ്റു കാര്യങ്ങൾ പൊതുവായ അർത്ഥം കൊണ്ടാണ്. ധ്യാനത്തിനുള്ള ഉദ്ദേശം ഇല്ല; 'ആത്മ' എന്ന വാക്ക് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു. ആത്മാവിനെ പിടികൂടുന്നത് മറ്റൊരു സാഹചര്യത്തിൽപോലെയാണ്, തുടർന്നുള്ള കാര്യങ്ങൾ കൊണ്ടാണ്. ബന്ധം കൊണ്ടാണ് അങ്ങനെ പറയുന്നത്; പ്രത്യേകതയാൽ അങ്ങനെ തന്നെ ആയിരിക്കും. ഫലമുണ്ടാകുന്നത് സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, അതിനാൽ പുതിയതല്ല. വ്യത്യാസമില്ലായ്മ കൊണ്ടും, അതേ തന്നെയാണ്. ബന്ധം കൊണ്ടും, മറ്റിടങ്ങളിലും അങ്ങനെ തന്നെ. വ്യത്യാസം കൊണ്ടും, അങ്ങനെ അല്ല. ഇതു Vedānta ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. സംഗ്രഹവും വ്യാപനവും കൊണ്ടാണ് നിശ്ചയമുണ്ടാകുന്നത്. വ്യക്തിയെ (person) ധ്യാനിക്കുന്നതിലും, മറ്റു കാര്യങ്ങൾ സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. അർത്ഥത്തിൽ വ്യത്യാസം ഉണ്ട്, സൃഷ്ടാവിനെ ആരംഭിച്ചുകൊണ്ട്. ഒഴിവ് സംഭവിച്ചാൽ, 'ഉപായന' എന്ന വാക്ക് നിലനിൽക്കുന്നുവെന്ന് കാണുന്നു; കുശഗ്രാസും ചന്ദസും (metres) പ്രശംസയും ഗാനവും പോലെയാണ്, മുമ്പ് പറഞ്ഞതു പോലെ. ശ്മശാന ക്രിയകളിൽ, പരിചയമില്ല; മറ്റ് വേദാന്തികൾ അങ്ങനെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഇരു സാഹചര്യങ്ങളിലും, ഇഷ്ടാനുസരണം ചെയ്യാം, കാരണം എതിര്വാദം ഇല്ല. രണ്ടു വഴിയിലും ഉദ്ദേശം പൂർത്തിയാകും; ഇല്ലെങ്കിൽ എതിര്വാദം ഉണ്ടാകും. സാധാരണ ജീവിതത്തിൽപോലെയും, ലക്ഷ്യ ഉദ്ദേശം ലഭിക്കുന്നു, അതിനാൽ യുക്തിയാണ്. യാഗ officiants-ന്റെ പ്രവർത്തനം അവരുടെ commission നിലനിൽക്കുന്നവരെ തുടരും. എല്ലാവർക്കും നിയന്ത്രണമില്ല; ശാസ്ത്രവാക്യവും അനുമാനവും അനുസരിച്ച് എതിര്വാദം ഇല്ല. എന്നാൽ, അക്ഷരത്തെ (imperishable) ധ്യാനിക്കുന്നവർക്കുള്ള നിയന്ത്രണം, പൊതുവായതും പ്രത്യേകതയുമാണ്, ഉപകൃത്യങ്ങൾ പോലെ, മുമ്പ് പറഞ്ഞതു പോലെ. ഇതുപോലുള്ള ചിന്തനത്തിൽനിന്നാണ് ഇത് വരുന്നത്. ഘടകങ്ങൾ (elements) പോലെയാണ്, ഇടവേളയിൽ ആത്മാവിന് വ്യത്യാസമില്ലെന്ന് പറയുമ്പോൾ, അങ്ങനെ അല്ല; ശാസ്ത്രം അങ്ങനെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. താഴ്ന്നതിൽപോലെ, അസ്ഥിരതയും (interchange) Vedānta ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഈ ശാസ്ത്രചിന്തനങ്ങൾ, കാരണ-ഫല ബന്ധം, ധ്യാനത്തിന്റെ അർത്ഥം, അക്ഷര ധ്യാനം, യാഗ ക്രിയകൾ എന്നിവയിലുണ്ടാകുന്ന വ്യത്യാസങ്ങൾ, Vedānta ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.