സമൂഹം രണ്ടിന്റെയും (കാരണം) കൊണ്ടുണ്ടാകുമെന്നു കരുതിയാലും, അതിന്റെ പ്രാപ്തി സംഭവിക്കുന്നില്ല. ഈ സമുച്ചയത്തിനു പരസ്പരകാരണം ഉണ്ട് എന്നതിനെ യോജിച്ചതാണെന്നു പറഞ്ഞാലും, അതു ശരിയല്ല, കാരണം സമുച്ചയത്തിന്റെ സത്ത തന്നെ കാരണമല്ല. പിന്നെ, ഒന്ന് ഉണരുമ്പോൾ അതിന് മുമ്പുള്ളത് അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. അതു നിലവിലില്ലെങ്കിൽ, ആ വാദം തടയപ്പെടുന്നു; ഇല്ലെങ്കിൽ, ഇരു ഘടകങ്ങളും ഒരേസമയം ഉണ്ടാകണം. വിവേകത്തോടെയും വിവേകമില്ലാതെയും നശനം പ്രാപിക്കുന്നതിൽ തടസ്സമില്ല. ഇരു രീതിയിലും, ദോഷം കൊണ്ടു തന്നെ, പ്രാപ്തി സംഭവിക്കുന്നില്ല. വിശേഷം ഇല്ലാത്തതിനാൽ, ആകാശത്തിൽ യാതൊരു വ്യത്യാസവും ഇല്ല. ഓർമ്മ കൊണ്ടും, ഈ സിദ്ധാന്തം ഉറപ്പിക്കുന്നു. ഇല്ലാത്തതിന്റെ സത്തയില്ല, കാരണം അതു കാണപ്പെടുന്നില്ല. ഈ വിധം, അശ്രദ്ധയുള്ളവർക്കും അതേ ഫലമുണ്ടാകും. അസത്തില്ല, കാരണം അതിനെ സത്തയായി ഗ്രഹിക്കുന്നു. സ്വപ്നം മുതലായവ പോലെ അല്ല, സ്വഭാവത്തിൽ വ്യത്യാസം ഉള്ളതിനാൽ. സത്തയില്ല, കാരണം അതിനെ ഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. യാതൊരു വിധത്തിലും യുക്തിയില്ല. ഒന്നിൽ (സത്ത-അസത്ത) യുക്തിയില്ല, അതു അസാധ്യമാണ്. ഇതുവഴി, ആത്മാവ് എല്ലായിടത്തും വ്യാപിക്കുന്നു എന്നത് ഉറപ്പിക്കുന്നു. ക്രമത്തിൽ വന്നാലും, പരിവർത്തനം മുതലായവ കൊണ്ടു വിരോധം ഇല്ലാതാക്കാൻ കഴിയില്ല. അന്തിമാവസ്ഥയിൽ ഇരുപക്ഷവും ശാശ്വതമായതിനാൽ, വ്യത്യാസം ഇല്ല. ഈ സിദ്ധാന്തം ഇശ്വരനു യോജിച്ചില്ല. അധിഷ്ഠാനം യുക്തിയില്ലാത്തതുകൊണ്ടു, അതു ശരിയല്ല. ആത്മാവ് ഉപകരണമെന്നു കരുതിയാൽ, അനുഭവം മുതലായവ കാരണം അതു യോജിച്ചില്ല. അപ്പോൾ, പരിധിയുണ്ടാവും അല്ലെങ്കിൽ സർവജ്ഞത ഇല്ലാതാവും. ഉത്പത്തി അസാധ്യമായതിനാൽ, അതു ശരിയല്ല. ഉപകരണം ചെയ്യുന്നത് കര്ത്താവ് അല്ല. അറിവ് മുതലായവ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതിനെ നിഷേധിക്കാൻ കഴിയില്ല. പരസ്പരവിരോധം കൊണ്ടും, ഈ സിദ്ധാന്തം നിലനിൽക്കില്ല. ആകാശത്തിൽ നിന്നുള്ള ഉത്പത്തി ഇല്ല, കാരണം അതു ശ്രവിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. എന്നാൽ അതിന്റെ സത്തയുണ്ട്. ഉപരിപ്രയോഗവും വാക്കും കൊണ്ടും, അതിന്റെ സത്തയുള്ളത് മനസ്സിലാക്കാം. ഒരാളുടെ കാര്യത്തിൽ, 'ബ്രഹ്മം' എന്ന വാക്കുപോലെയാണ്. വ്യത്യാസം ഇല്ലാത്തതിനാൽ, സിദ്ധാന്തം ലംഘനം സംഭവിക്കുന്നില്ല. വാക്കുകളിലൂടെയും ഇതു തെളിയിക്കുന്നു. വ്യത്യാസം മാറ്റം നിലനിൽക്കുന്ന കാലത്താണ്, ലോകത്തിൽ കാണുന്നതുപോലെ. ഇതുവഴി, വായുവിന്റെ കാര്യവും വിശദീകരിക്കപ്പെടുന്നു. സത്തയില്ലാത്തതിനാൽ, അതു യോജിച്ചില്ല. അതിനാൽ, അഗ്നി; അങ്ങനെ പറയുന്നു. ജലം. ഭൂമി. മറ്റു വാക്കുകളും, സന്ദർഭത്തിന്റെ രൂപം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. എന്നാൽ, അതിൽ ധ്യാനം ചെയ്താൽ മാത്രമേ, ലക്ഷണത്തിൽ നിന്ന് അറിയാൻ കഴിയൂ. ഈ വിധത്തിൽ, ആ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടു, ആത്മാവിന്റെ സത്ത, അനന്തത, വ്യത്യാസം, ഉത്പത്തി, പരിധി, അനുഭവം, ധ്യാനം മുതലായവയെ വിശദമായി ആലോചിക്കുന്നു.