ನಾವಿಶೇಷಾತ್
ವಿಶೇಷವೇ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ.
ಸ್ತುತಯೇ ಽನುಮತಿರ್ವಾ
ಪ್ರಶಂಸೆಗೆ ಅಥವಾ ಒಪ್ಪಿಗೆಗೆ.
ಕಾಮಕಾರೇಣ ಚೈಕೇ
ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಕೂಡ ನಡೆಯಬಹುದು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಉಪಮರ್ದಂ ಚ
ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ತಡೆಹಿಡಿಯುವುದನ್ನೂ ಒಪ್ಪುತ್ತಾರೆ.
ಊರ್ಧ್ವರೇತಸ್ಸು ಚ ಶಬ್ದೇ ಹಿ
ಊರ್ಧ್ವರೇತಸ್ಸುಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲೇ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ.
ಪರಾಮರ್ಶಂ ಜೈಮಿನಿರಚೋದನಾಚ್ಚಾಪವದತಿ ಹಿ
ಜೈಮಿನಿ, ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಸಂಪರ್ಕವಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಅನುಷ್ಠೇಯಂ ಬಾದರಾಯಣಸ್ಸಾಮ್ಯಶ್ರುತೇಃ
ಬಾದರಾಯಣರು, ಶಾಸ್ತ್ರವಾಕ್ಯ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಿರುವುದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ವಿಧಿರ್ ವಾ ಧಾರಣವತ್
ಅಥವಾ, ಧಾರಣೆಯಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡ ವಿಧಿಯಿದೆ.
ಸ್ತುತಿಮಾತ್ರಮ್ ಉಪಾದಾನಾದ್ ಇತಿ ಚೇನ್ ನಾಪೂರ್ವತ್ವಾತ್
ಇದು ಕೇವಲ ಪ್ರಶಂಸೆಯೆಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಹೀಗಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಹೊಸದಾಗಿದೆ.
ಭಾವಶಬ್ದಾಚ್ ಚ
ಮತ್ತು, ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಪದವೂ ಇದೆ.
ಪಾರಿಪ್ಲವಾರ್ಥಾ ಇತಿ ಚೇನ್ ನ ವಿಶೇಷಿತತ್ವಾತ್
ಅರ್ಥವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬೆರೆತುಹೋಗಿದೆ ಎಂದರೆ, ಹೀಗಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ತಥಾ ಚೈಕವಾಕ್ಯೋಪಬನ್ಧಾತ್
ಹಾಗೆಯೇ, ಒಂದೇ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧವಿದೆ.
ಅತ ಏವ ಚಾಗ್ನೀನ್ಧನಾದ್ಯನಪೇಕ್ಷಾ
ಆದ್ದರಿಂದ, ಅಗ್ನಿ, ಇಂಧನ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಅವಲಂಬನೆ ಇಲ್ಲ.
ಸರ್ವಾಪೇಕ್ಷಾ ಚ ಯಜ್ಞಾದಿಶ್ರುತೇರ್ ಅಶ್ವವತ್
ಆದರೆ, ಯಜ್ಞದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ, ಎಲ್ಲದರ ಅವಲಂಬನೆ ಇದೆ, ಕುದುರೆಯಂತೆ.
ಶಮದಮಾದ್ಯುಪೇತಸ್ ಸ್ಯಾತ್ ತಥಾಪಿ ತು ತದ್ವಿಧೇಸ್ ತದಙ್ಗತಯಾ ತೇಷಾಮ್ ಅಪ್ಯ್ ಅವಶ್ಯಾನುಷ್ಠೇಯತ್ವಾತ್
ಶಾಂತಿ, ದಮನ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ಸಹ ಅಂಗಗಳಾಗಿ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ, ಅವನ್ನೂ ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು.
ಸರ್ವಾನ್ ನಾನುಮತಿಶ್ ಚ ಪ್ರಾಣಾತ್ಯಯೇ ತದ್ದರ್ಶನಾತ್
ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅನುಮತಿ ಇಲ್ಲ, ಪ್ರಾಣಾಪಾಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ, ಅದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಅಬಾಧಾಚ್ ಚ
ಮತ್ತು, ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ.
ಅಪಿ ಸ್ಮರ್ಯತೇ
ಮತ್ತೂ, ಸ್ಮೃತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ.
ಶಬ್ದಶ್ ಚಾತೋ ಽಕಾಮಕಾರೇ
ಮತ್ತು, ಇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯುವ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಾಮಾಣ್ಯವೂ ಇದೆ.
ವಿಹಿತತ್ವಾಚ್ ಚಾಽಶ್ರಮಕರ್ಮಾಪಿ
ಮತ್ತು, ವಿಧಿಯಿರುವುದರಿಂದ, ಆಶ್ರಮಧರ್ಮಗಳೂ ಆಚರಿಸಬೇಕಾಗಿವೆ.
ಸಹಕಾರಿತ್ವೇನ ಚ
ಸಹಾಯದಿಂದಲೂ ಕೂಡ ಇದು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.
ಸರ್ವಥಾಪಿ ತ ಏವೋಭಯಲಿಙ್ಗಾತ್
ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ, ಎರಡೂ ಕಡೆಗಳ ಸೂಚನೆಗಳಿಂದ, ಅವುಗಳೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿವೆ.
ಅನಭಿಭವಂ ಚ ದರ್ಶಯತಿ
ಮೇಲ್ಮೈಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಇದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಅನ್ತರಾ ಚಾಪಿ ತು ತದ್ದೃಷ್ಟೇಃ
ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ, ಅದು ಕಾಣಿಸುವುದರಿಂದ, ಹೀಗಾಗಿದೆ.
ಅಪಿ ಸ್ಮರ್ಯತೇ
ಇದು ಮತ್ತೆ ನೆನಪಿಗೂ ಬರುತ್ತದೆ.
ವಿಶೇಷಾನುಗ್ರಹಶ್ ಚ
ಇಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಅನುಗ್ರಹವೂ ಇದೆ.
ಅತಸ್ ತ್ವ್ ಇತರಜ್ಜ್ಯಾಯೋ ಲಿಙ್ಗಾಚ್ ಚ
ಆದ್ದರಿಂದ, ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಚ್ಚು ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಕಾರಣದ ಸೂಚನೆಯಿಂದ.
ತದ್ಭೂತಸ್ಯ ತು ನಾತದ್ಭಾವೋ ಜೈಮಿನೇರ್ ಅಪಿ ನಿಯಮಾತ್ ತದ್ರೂಪಾಭಾವೇಭ್ಯಃ
ಆ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿದವನಿಗೆ, ಆ ಸ್ವರೂಪವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಜೈಮಿನಿಯೂ ಕೂಡ ನಿಯಮದಿಂದ ಮತ್ತು ಆ ರೂಪದ ಅಭಾವದಿಂದ ಹೀಗೆಯೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ನ ಚಾಧಿಕಾರಿಕಮ್ ಅಪಿ ಪತನಾನುಮಾನಾತ್ ತದಯೋಗಾತ್
ಅರ್ಹನಿಗೂ ಕೂಡ, ಪತನದ ಊಹೆಯಿಂದ, ಅದು ಅನ್ವಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಉಪಪೂರ್ವಮ್ ಅಪೀತ್ಯ್ ಏಕೇ ಭಾವಮಶನವತ್ ತದ್ ಉಕ್ತಮ್
ಕೆಲವರು, 'ಹಿಂದಿನ ಅನುಭವದಿಂದಲೂ' ಎಂದು, ಊಟದ ಉದಾಹರಣೆಯಂತೆ, ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.