ಈ ಶ್ರುತಿಗಳ ಪದ್ಯಗಳ ಸರಣಿಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ, ಒಂದು ಪವಿತ್ರವಾದ ಕಥನವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ: ಯಾತನೆಯಲ್ಲಿ, ಬದುಕಿನ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದವರೆಗೆ, ಕೆಲವೊಂದು ನಿಯಮಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸಲಾಗುತ್ತವೆ. ಆತ್ಮವು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನೂ ತಲುಪಿದಾಗ, ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಪಾಪಗಳು ದೇಹದ ಸಂಪರ್ಕವಿಲ್ಲದೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಕೂಡ, ಪತನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಾಪಗಳ ಸಂಪರ್ಕವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರಿಗೆ—ಅವರ ಕರ್ಮಗಳು ಇನ್ನೂ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗದಿದ್ದಲ್ಲಿ—ಹಿಂದಿನ ಕರ್ಮಗಳು ಆ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ಯಜ್ಞಗಳು, ಅವರು ಮಾಡಿದ ಫಲಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತವೆ ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ತಿಳಿದುಬರುತ್ತದೆ. ಕೆಲವರಿಗೆ, ಎರಡು ವಿಧದ ಫಲಗಳು ಕೂಡ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಜ್ಞಾನದಿಂದಲೇ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು, ಇತರ ಫಲಗಳನ್ನು ಅನುಭವದಿಂದ ಮುಗಿಸಿದ ನಂತರ, ಆತ್ಮನು ತನ್ನ ಗತಿಯನ್ನೂ ತಲುಪುತ್ತಾನೆ. ಇಂತಹ ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ವಾಕು (ಮಾತು) ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ, ಇದು ಅನುಭವದಿಂದ ಹಾಗೂ ಶಾಸ್ತ್ರದ ವಾಕ್ಯಗಳಿಂದ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಇತರ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಕೂಡ ಈ ಕ್ರಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತವೆ. ಮನಸ್ಸು ಮುಂದಾಗಿ ಪ್ರಾಣದಲ್ಲಿ ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಮುಂದಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆತ್ಮನು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ, ಇದು ಸಮೀಪದಿಂದ ಹಾಗೂ ಇತರ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಹೇಳಿಕೆಗಳಿಂದ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಅತ್ಮನು ಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಲಯವಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೇಳಲಾಗಿದೆ. ಈ ಲಯವು ಒಂದರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಇದು ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಪ್ರವೇಶ ಮತ್ತು ಪ್ರಾರಂಭದಿಂದ, ಮತ್ತು ಉಪವಾಸವಿಲ್ಲದೆ ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗದು ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಸೋಮಪಾನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಂಸಾರವನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆತ್ಮವು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ್ದರಿಂದ, ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ತಿಳಿಯಬಹುದು. ಆತ್ಮವು ನಾಶವಾಗುವುದರಿಂದ ಅಲ್ಲ; ಅವನು ಉಷ್ಮೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು ಈ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವಾಗಿದೆ. 'ಅನುಮಾನವಿದೆ, ನಿರಾಕರಣೆ ಇದೆ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಅಷ್ಟು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಕೆಲ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ದೇಹಧಾರಿ ಆತ್ಮದಿಂದ ಉಷ್ಮೆ ಹೊರಬರುತ್ತದೆ. ಇದು ಪರಂಪರೆಗೂ ಸ್ಮರಣೆಯಲ್ಲಿದೆ. ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಸೇರಿವೆ ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಅವನು ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಭೇದವಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಶಾಸ್ತ್ರದ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಅದನ್ನು ತಿಳಿಯಬಹುದು. ಯಥಾ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿಯಿಂದ ದ್ವಾರವನ್ನು ತೆರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ; ಹಾದಿಯ ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಅವನು ಆ ದಾರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ರಶ್ಮಿಗಳ ಹಾದಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾನೆ. 'ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಸಾಧ್ಯ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಅದು ಸತ್ಯವಲ್ಲ; ದೇಹವಿರುವವರೆಗೆ ಹಾದಿಯ ಸಂಪರ್ಕ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ದಕ್ಷಿಣಾಯನ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಹಾದಿಯು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಯೋಗಿಗಳು ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಪದ್ಧತಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಹಾದಿಗಳು ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಮರಣೆಯಲ್ಲಿವೆ. ರಶ್ಮಿಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಹಾದಿಯು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ವಾಯು ಮತ್ತು ಜಲದ ಭೇದ-ಅಭೇದಗಳಿಂದ, ವಿದ್ಯುತ್ (ಅಶನಿ), ನಂತರ ವರುನ, ಈ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ, ಕರ್ತೃಗಳು (ವಾಹಕರು) ಗುರುತುಗಳಿಂದ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರುತಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ವಿದ್ಯುತ್ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ಹಾದಿಯು ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಬದರಿ ಮುನಿಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಚಲನೆಯು ಯುಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಇದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಸಮೀಪವಿರುವುದರಿಂದ ಆ ಪದವನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸಬಹುದು. ಕರ್ಮದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅಧಿಷ್ಠಾತೃ ದೇವತೆಯೊಂದಿಗೆ, ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಸಹ ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯಬಹುದು. ಜೈಮಿನಿಯನು 'ಪರಮಾತ್ಮ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಮುಖ್ಯವಾದುದು. ಇದನ್ನು ಅನುಭವದಿಂದ ಸಹ ಕಾಣಬಹುದು. ಇಂತಹ ಪವಿತ್ರ ಯಾತ್ರೆ, ಜ್ಞಾನ, ಯಜ್ಞ, ಅನುಭವ, ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮನ ದಾರಿ—allವು ಶಾಸ್ತ್ರದ ಪದ್ಯಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಈ ಪವಿತ್ರ ಕಥನದಲ್ಲಿ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯಾಗಿವೆ.