ಒಂದು ಪವಿತ್ರವಾದ ಅನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ, ಸಂಶಯಗಳು ಮತ್ತು ವಿವೇಚನೆಗಳು ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ. ಮೊದಲಿಗೆ, ಒಂದು ವಸ್ತು ಮತ್ತೊಂದು ವಸ್ತುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿರುವುದನ್ನು, ಹಿಂದಿನಂತೆ, ಉಪಯೋಗದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವರು ಅದನ್ನು ಅಶುದ್ಧವೆಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಆಮೇಲೆ ಶಬ್ದದ ಆಧಾರದಿಂದ ಅದು ಅಶುದ್ಧವಲ್ಲ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ, ವೀರ್ಯದ ಸಂಪರ್ಕವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಆಮೇಲೆ ಗರ್ಭದಿಂದ ಶರೀರವು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸೃಷ್ಟಿಯು ಮಧ್ಯಸ್ಥ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವರು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು, ಮಗುವುಗಳು ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಕೂಡ ಇದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಇದು ಕೇವಲ ಮಾಯೆಯಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದರ ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅದು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಅದರಿಂದ ಬಂಧನ ಮತ್ತು ಅದರ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ಅಥವಾ, ಶರೀರದ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಕೂಡ ಅದು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಶಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಸೂಚನೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇದನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ ಅದರ ಅಸ್ತಿತ್ವವು ನಾಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಜಾಗೃತಿಯು ಇದೇ ಮೂಲದಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಇದು ಕಾರ್ಯ, ಸ್ಮೃತಿ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದರಿಂದ ಒಂದೇ ಆಗಿದೆ. ಮೋಹಗೊಂಡವನಿಗೆ, ಉಳಿದ ಭಾಗದಿಂದ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಾಪ್ತಿ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದರ ಸ್ಥಾನದ ಆಧಾರದಿಂದ, ಎರಡೂ ಚಿಹ್ನೆಗಳು ಪರಸ್ಪರಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಇದು ಭಿನ್ನತೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ವಾದಿಸಿದರೆ, ಅದು ಸರಿಯಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಶಾಸ್ತ್ರವು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೂ ಇದನ್ನು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೂ, ಕೆಲವರು ಈ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ನಿಜವಾಗಿ, ಅದು ನಿರಾಕಾರವಾದಂತೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ. ಅದು ಪ್ರಕಾಶದಂತೆ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದು ಉದ್ದೇಶವಿಲ್ಲದೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅವನು ಅದನ್ನು ಕೇವಲ ಅದೇ ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಹೀಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಇದನ್ನು ಸ್ಮರಣೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಅದರ ಕಿರಣಗಳಂತೆ ಹೋಲಿಕೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ನೀರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ, ಅದು ಸರಿಯಾಗಿ ಹೋಲುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆ ಇರುವುದರಿಂದ, ಮತ್ತು ಎರಡರ ಮಧ್ಯೆ ಸಾಮರಸ್ಯವಿರುವುದರಿಂದ, ಹಾಗೆ ನೋಡಬಹುದು. ವಿಷಯವು ಇದಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿ, ನಂತರ ಮತ್ತಷ್ಟು ಘೋಷಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಅವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪೂಜೆ ಮಾಡುವಾಗ ಕೂಡ, ಗ್ರಹಣ ಮತ್ತು ಅನುಮಾನದಿಂದ ಅದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ವಿಭಿನ್ನವಲ್ಲ, ಪ್ರಕಾಶ ಮತ್ತು ಇತರಗಳಂತೆ; ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶವು ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಪುನರಾವೃತವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅದು ಅನಂತವಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದೇ ಸೂಚನೆ ಇದೆ. ಎರಡೂ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ, ಹಾವು ಮತ್ತು ಅದರ ಉಗುರುಳಿನಂತೆ. ಅಥವಾ, ಪ್ರಕಾಶದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಬೆಳಕಿನ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ. ಅಥವಾ, ಹಿಂದಿನಂತೆ. ಮತ್ತು ನಿಷೇಧದ ಕಾರಣದಿಂದ ಕೂಡ. ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಿಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯವು ಅಳತೆ, ಸಂಪರ್ಕ ಮತ್ತು ಸಂಜ್ಞೆಗಳ ವಿಭಿನ್ನತೆಯಿಂದ ಖಂಡಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಸಾಮಾನ್ಯತೆಯ ಆಧಾರದಿಂದ. ಇದು ಬುದ್ಧಿಯ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ, ಕಾಲಿನಂತೆ. ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಳದಿಂದ, ಪ್ರಕಾಶ ಮತ್ತು ಇತರಗಳಂತೆ. ಮತ್ತು ಇದು ಯುಕ್ತಿಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಮತ್ತೊಂದರ ಬಗ್ಗೆ ನಿಷೇಧವಿಲ್ಲದೆ. ಇದರಿಂದ, "ಆಕಾಶ" ಮತ್ತು ಇತರ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಕತೆಯನ್ನು ಊಹಿಸಬಹುದು. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಶಾಸ್ತ್ರದ ಪವಿತ್ರ ವಾಕ್ಯಗಳು ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಯ ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು, ಅದರ ಅನಂತತೆ, ಅವ್ಯಕ್ತತೆ, ಪ್ರಕಾಶದ ಹೋಲಿಕೆ ಮತ್ತು ಸರ್ವವ್ಯಾಪಕತೆಯನ್ನು ಯುಕ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತವೆ.