એક વખત વિદ્વાનો વચ્ચે ચર્ચા ચાલી રહી હતી કે કર્મ સાથે કોઈ વિરોધ થાય છે કે કેમ. પરંતુ સમજાયું કે વિવિધ પ્રકારના ઉપયોગો જોવા મળે છે, એટલે વિરોધ રહેતો નથી. પછી કોઈએ કહ્યુ કે આ તો માત્ર ધ્વનિ છે, પણ એ પણ યોગ્ય નથી, કારણ કે તેનો ઉદ્ભવ સીધા અનુભવ અને અનુમાનથી સાબિત થાય છે. તેથી, એ શાશ્વત છે. પછી ચર્ચા આવી કે નામ અને રૂપમાં સમાનતા હોવા છતાં, પુનરાવૃત્તિમાં પણ કોઈ વિરોધ નથી, કારણ કે એવું જોવા અને યાદ રાખવામાં આવે છે. જયમિની કહે છે કે મધ જેવા કિસ્સામાં યોગ્યતા નથી, કારણ કે એ અશક્ય છે. પણ પછી ઉલ્લેખ થયો કે જયોતિષ્ઠોમ યજ્ઞમાં એનું અસ્તિત્વ છે. બાદરાયણ કહે છે કે એનું અસ્તિત્વ ખરેખર છે. કારણ કે ત્યાં શુદ્ધિકરણ અને ખાંડના પીગળી જવાની વાત સાંભળવામાં આવે છે, અને એ પીગળી જાય છે, એથી એ સૂચવાય છે. વધુમાં, ક્ષત્રિયની સ્થિતિ પ્રાપ્ત થાય છે, અને પછી ચિત્રરથ દ્વારા પણ એનું સંકેત મળે છે. શુદ્ધિકરણ અને અભાવની પણ ચર્ચા થાય છે, અને અભાવથી કર્મ નક્કી થાય છે. શ્રવણ અને અધ્યયન પણ પ્રતિબંધિત છે, અને પરંપરા પણ એનું સમર્થન કરે છે. કંપન થવાને લીધે, પ્રકાશ દેખાવાને લીધે, અને આકાશને અલગ રીતે અને બીજા નામોથી સંબોધવામાં આવે છે. ઊંઘ અને મરણ સમયે પણ ભિન્નતા જોવા મળે છે. 'પ્રભુ' જેવા શબ્દોથી પણ એનો ઉલ્લેખ થાય છે. કોઈએ કહ્યું કે કેટલાક માટે એ અનુમાનથી પણ સમજાય છે, પણ એ યોગ્ય નથી, કારણ કે શરીરનું ઉપમાન સ્વીકારવામાં આવે છે અને એ બતાવવામાં પણ આવ્યું છે. પણ એ સૂક્ષ્મ છે, કારણ કે એવું હોવું યોગ્ય છે. એના આધારથી જ અર્થપૂર્ણ બને છે. અને એ જાણવામાં આવે છે, એવુ ક્યાંય કહેવામાં આવતું નથી. કોઈ કહે કે 'એ બોલે છે,' પણ એ યોગ્ય નથી, કારણ કે વિદ્વાન લોકો સંદર્ભ પ્રમાણે એ સ્વીકારતા નથી. આ રીતે, રજૂઆત અને તપાસ માત્ર ત્રણ વિષયોને લગતી છે, અને મહાન એક વિષયને પણ. અહીં કોઈ ભિન્નતા નથી, જેમ યજ્ઞપાત્રમાં હોય છે. કેટલાક પ્રકાશથી શરૂઆત કરે છે, કારણ કે કેટલાક એ રીતે અભ્યાસ કરે છે. અને મધ વગેરેના ઉદાહરણથી જે રીતે ઉપદેશ આપવામાં આવે છે, એમાં પણ કોઈ વિરોધ નથી. સંખ્યાનો સમાવેશ થાય છે, પણ એથી પણ વિરોધ નથી, કારણ કે જ્ઞાનનો અભાવ અને વધુતા છે. પ્રાણાદિ વિષય પણ, કારણ કે શેષ ભાગમાં એનો ઉલ્લેખ છે. કેટલાક માટે પ્રકાશ સાચું આહાર નથી. અને જેમ કહેવામાં આવ્યું છે, એ પ્રમાણે આકાશ અને અન્યનું કારણરૂપે ઉલ્લેખ થાય છે. આકર્ષણના કારણે પણ, અને જગતના ઉલ્લેખને કારણે પણ. કોઈ કહે છે કે લક્ષણ આત્મા અને મુખ્ય પ્રાણના છે, પણ એ પહેલેથી જ સમજાવવામાં આવ્યું છે. જયમિની માને છે કે પ્રશ્ન અને સમજણના આધારે એનો બીજો અર્થ છે, અને કેટલાક બીજા પણ એવું જ માને છે. કારણ કે વાક્યો પરસ્પર જોડાયેલા છે. આશ્મરથ્ય કહે છે કે પ્રસ્તાવના આધારે લક્ષણ સ્થિર થાય છે. ઔદુલોમિ કહે છે કે એ વિદાય લેવાના કારણે, એવા અવસ્થાને લીધે, એનું લક્ષણ છે. આ રીતે, વિદ્વાનો દ્વારા શાસ્ત્રના સૂક્ષ્મ અને ઊંડા તત્વો પર ગહન ચર્ચા થઈ, જેમાં દરેક દલીલને શ્રદ્ધા અને વિવેકપૂર્વક સમજવામાં આવી.