ਸ਼੍ਰੀਵਿष੍ਣੁਸਹਸ੍ਰਨਾਮਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮ੍

ਮਹਾਕ੍ਰਮੋ ਮਹਾਕਰ੍ਮਾ ਮਹਾਤੇਜਾ ਮਹੋਰਗਃ । ਮਹਾਕ੍ਰਤੁਰ੍ਮਹਾਯਜ੍ਵਾ ਮਹਾਯਜ੍ਞੋ ਮਹਾਹਵਿਃ

ਵੱਡੇ ਪਗ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਸੱਪ, ਵੱਡੀ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਯਜਨਾ, ਵੱਡਾ ਹਵਨ।

ਸ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸ੍ਤਵਪ੍ਰਿਯਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸ੍ਤੁਤਿਃ ਸ੍ਤੋਤਾ ਰਣਪ੍ਰਿਯਃ । ਪੂਰ੍ਣਃ ਪੂਰਯਿਤਾ ਪੁਣ੍ਯਃ ਪੁਣ੍ਯਕੀਰ੍ਤਿਰਨਾਮਯਃ

ਉਹ ਸਦਾ ਸਤਕਾਰ ਯੋਗ ਹੈ, ਭਜਨ ਤੇ ਸਤੁਤਿ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ ਭਜਨ ਹੈ, ਸਤੁਤਿ ਹੈ ਤੇ ਸਤੁਤਿ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪੂਰਾ ਹੈ, ਸਭ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨੇਕ ਹੈ, ਨੇਕ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੈ।

ਮਨੋਜਵਸ੍ਤੀਰ੍ਥਕਰੋ ਵਸੁਰੇਤਾ ਵਸੁਪ੍ਰਦਃ । ਵਸੁਪ੍ਰਦੋ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਵਸੁਰ੍ਵਸੁਮਨਾ ਹਵਿਃ

ਉਹ ਮਨ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਖਜ਼ਾਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਯਜਨ ਦਾ ਭੋਗ ਹੈ।

ਸਦ੍ਗਤਿਃ ਸਤ੍ਕृਤਿਃ ਸਤ੍ਤਾ ਸਦ੍ਭੂਤਿਃ ਸਤ੍ਪਰਾਯਣਃ । ਸ਼ੂਰਸੇਨੋ ਯਦੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਨ੍ਨਿਵਾਸਃ ਸੁਯਾਮੁਨਃ

ਉਹ ਚੰਗੀ ਰਹਿ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ ਅਸਤਿਤਵ ਹੈ, ਸੱਚੀ ਹਸਤੀ ਹੈ, ਨੇਕਾਂ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਆਸਰਾ ਹੈ; ਸ਼ੂਰਸੇਨਾ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੈ, ਯਾਦਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਸੱਚਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਭੂਤਾਵਾਸੋ ਵਾਸੁਦੇਵਃ ਸਰ੍ਵਾਸੁਨਿਲਯੋऽਨਲਃ । ਦਰ੍ਪਹਾ ਦਰ੍ਪਦੋ ਦृਪ੍ਤੋ ਦੁਰ੍ਧਰੋऽਥਾਪਰਾਜਿਤਃ

ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਸਭ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਅੱਗ ਹੈ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਹੰਕਾਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਹੰਕਾਰੀ ਹੈ, ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਹੈ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਵਿਸ਼੍ਵਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਮਹਾਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਦੀਪ੍ਤਮੂਰ੍ਤਿਰਮੂਰ੍ਤਿਮਾਨ੍ । ਅਨੇਕਮੂਰ੍ਤਿਰਵ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸ਼ਤਮੂਰ੍ਤਿਃ ਸ਼ਤਾਨਨਃ

ਉਹ ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਕਾਇਨਾਤ ਹੀ ਰੂਪ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਰੂਪ ਰਹਿਤ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਹਨ, ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਸੌ ਰੂਪ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਸੌ ਚਿਹਰੇ ਹਨ।

ਏਕੋ ਨੈਕਃ ਸਵਃ ਕਃ ਕਿਂ ਯਤ੍ ਤਤ੍ਪਦਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਲੋਕਬਨ੍ਧੁਰ੍ਲੋਕਨਾਥੋ ਮਾਧਵੋ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਃ

ਉਹ ਇੱਕ ਹੈ, ਉਹ ਅਨੇਕ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ, ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ, ਉਹ ਕੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਮਾਧਵ ਹੈ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਸੁਵਰ੍ਣਵਰ੍ਣੋ ਹੇਮਾਙ੍ਗੋ ਵਰਾਙ੍ਗਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨਾਙ੍ਗਦੀ । ਵੀਰਹਾ ਵਿषਮਃ ਸ਼ੂਨ੍ਯੋ ਘृਤਾਸ਼ੀਰਚਲਸ਼੍ਚਲਃ

ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਸੁੰਦਰ ਹਨ, ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਕੋਈ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਖਾਲੀ ਹੈ, ਘੀ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੈ।

ਅਮਾਨੀ ਮਾਨਦੋ ਮਾਨ੍ਯੋ ਲੋਕਸ੍ਵਾਮੀ ਤ੍ਰਿਲੋਕਧृਕ੍ । ਸੁਮੇਧਾ ਮੇਧਜੋ ਧਨ੍ਯਃ ਸਤ੍ਯਮੇਧਾ ਧਰਾਧਰਃ

ਉਹ ਅਹੰਕਾਰ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਇੱਜ਼ਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇੱਜ਼ਤ ਲਾਇਕ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਥੰਭਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਬੁੱਧੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਨਸੀਬ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਸੱਚ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥੰਭਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਤੇਜੋਵृषੋ ਦ੍ਯੁਤਿਧਰਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਃ । ਪ੍ਰਗ੍ਰਹੋ ਨਿਗ੍ਰਹੋ ਵ੍ਯਗ੍ਰੋ ਨੈਕਸ਼ृਙ੍ਗੋ ਗਦਾਗ੍ਰਜਃ

ਉਹ ਜੋ ਚਮਕ ਪਾੜਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਜੋ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਕਈ ਸਿੰਗ ਹਨ, ਗਦਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਹੈ।

ਚਤੁਰ੍ਮੂਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵ੍ਯੂਹਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਗਤਿਃ । ਚਤੁਰਾਤ੍ਮਾ ਚਤੁਰ੍ਭਾਵਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵੇਦਵਿਦੇਕਪਾਤ੍

ਉਹ ਜਿਸਦੇ ਚਾਰ ਰੂਪ ਹਨ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਹਨ, ਚਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਹਨ, ਚਾਰ ਰਾਹ ਹਨ; ਚਾਰ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਸੁਰਤ, ਚਾਰ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਹਾਲਤ, ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਇੱਕ ਪੈਰ ਵਾਲਾ।

ਸਮਾਵਰ੍ਤੋऽਨਿਵृਤ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਦੁਰ੍ਜਯੋ ਦੁਰਤਿਕ੍ਰਮਃ । ਦੁਰ੍ਲਭੋ ਦੁਰ੍ਗਮੋ ਦੁਰ੍ਗੋ ਦੁਰਾਵਾਸੋ ਦੁਰਾਰਿਹਾ

ਉਹ ਜੋ ਚੱਕਰ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਆਤਮਾ ਕਦੇ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਮੁੜਦੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਜਿਸਨੂੰ ਪਾਉਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿਲਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਅੰਦਰ ਰਹਿਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ੁਭਾਙ੍ਗੋ ਲੋਕਸਾਰਙ੍ਗਃ ਸੁਤਨ੍ਤੁਸ੍ਤਨ੍ਤੁਵਰ੍ਧਨਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਕਰ੍ਮਾ ਮਹਾਕਰ੍ਮਾ ਕृਤਕਰ੍ਮਾ ਕृਤਾਗਮਃ

ਉਹ ਜਿਸਦਾ ਰੂਪ ਸੋਭਾਵੰਤ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਤੰਤਰ ਧਾਗਾ ਹੈ, ਜੋ ਧਾਗਾ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਪੂਰੇ ਹੋਏ ਕੰਮ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਪੂਰੇ ਹੋਏ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ।

ਉਦ੍ਭਵਃ ਸੁਨ੍ਦਰਃ ਸੁਨ੍ਦੋ ਰਤ੍ਨਨਾਭਃ ਸੁਲੋਚਨਃ । ਅਰ੍ਕੋ ਵਾਜਸਨਃ ਸ਼ृਙ੍ਗੀ ਜਯਨ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਵਿਜ੍ਜਯੀ

ਉਹ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ, ਸੋਹਣਾ ਹੈ, ਮਨਮੋਹਣ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਭੀ ਰਤਨ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੁੰਦਰ ਹਨ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਹੈ, ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਿੰਗ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਸੁਵਰ੍ਣਬਿਨ੍ਦੁਰਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਵਾਗੀਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਮਹਾਹ੍ਰਦੋ ਮਹਾਗਰ੍ਤੋ ਮਹਾਭੂਤੋ ਮਹਾਨਿਧਿਃ

ਉਹ ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੀ ਬੂੰਦ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਕੋਈ ਹਿਲਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਜੋ ਸਭ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਖੱਡ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਤੱਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ।

ਕੁਮੁਦਃ ਕੁਨ੍ਦਰਃ ਕੁਨ੍ਦਃ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਃ ਪਾਵਨੋऽਨਿਲਃ । ਅਮृਤਾਸ਼ੋऽਮृਤਵਪੁਃ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਤੋਮੁਖਃ

ਉਹ ਜੋ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਚੰਬੇ ਵਰਗਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਮੀਂਹ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹਵਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਇੱਛਾ ਅਮਰ ਹਨ, ਜਿਸਦਾ ਰੂਪ ਅਮਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੂੰਹ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

ਸੁਲਭਃ ਸੁਵ੍ਰਤਃ ਸਿਦ੍ਧਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਚ੍ਛਤ੍ਰੁਤਾਪਨਃ । ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧੋऽਦੁਮ੍ਬਰੋऽਸ਼੍ਵਤ੍ਥਸ਼੍ਚਾਣੂਰਾਨ੍ਧ੍ਰਨਿषੂਦਨਃ

ਉਹ ਜੋ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੀਆਂ ਨਿਯਮਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਫਲ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵਟ ਦਾ ਰੁੱਖ ਹੈ, ਗੂਦ ਦਾ ਰੁੱਖ ਹੈ, ਪੀਪਲ ਦਾ ਰੁੱਖ ਹੈ, ਅਤੇ ਚਾਣੂਰ ਤੇ ਅੰਧਕਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਸਹਸ੍ਰਾਰ੍ਚਿਃ ਸਪ੍ਤਜਿਹ੍ਵਃ ਸਪ੍ਤੈਧਾਃ ਸਪ੍ਤਵਾਹਨਃ । ਅਮੂਰ੍ਤਿਰਨਘੋऽਚਿਨ੍ਤ੍ਯੋ ਭਯਕृਦ੍ਭਯਨਾਸ਼ਨਃ

ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਜੀਭਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਸੱਤ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਸੱਤ ਵਾਹਨ ਹਨ; ਜੋ ਅਕਾਰ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੋਚ ਬਾਹਰ ਹੈ, ਜੋ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਡਰ ਮਿਟਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।

ਅਣੁਰ੍ਬृਹਤ੍ਕृਸ਼ਃ ਸ੍ਥੂਲੋ ਗੁਣਭृਨ੍ਨਿਰ੍ਗੁਣੋ ਮਹਾਨ੍ । ਅਧृਤਃ ਸ੍ਵਧृਤਃ ਸ੍ਵਾਸ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਂਸ਼ੋ ਵਂਸ਼ਵਰ੍ਧਨਃ

ਉਹ ਬਹੁਤ ਨਜ਼ੁਕ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਹੈ, ਪਤਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੋਟਾ ਹੈ; ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਆਪਣਾ ਆਪ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣਾ ਆਪ ਹੈ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਾ ਪੂਰਵਜ ਹੈ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਭਾਰਭृਤ੍ ਕਥਿਤੋ ਯੋਗੀ ਯੋਗੀਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਃ । ਆਸ਼੍ਰਮਃ ਸ਼੍ਰਮਣਃ ਕ੍ਸ਼ਾਮਃ ਸੁਪਰ੍ਣੋ ਵਾਯੁਵਾਹਨਃ

ਉਹ ਭਾਰ ਉਠਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਯੋਗੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਤਪਸੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਵਾਹਨ ਹਵਾ ਹੈ।

ਧਨੁਰ੍ਧਰੋ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦੋ ਦਣ੍ਡੋ ਦਮਯਿਤਾ ਦਮਃ । ਅਪਰਾਜਿਤਃ ਸਰ੍ਵਸਹੋ ਨਿਯਨ੍ਤਾऽਨਿਯਮੋऽਯਮਃ

ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਧਨੁਸ਼ ਦਾ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਜੋ ਲਾਠੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਅਜੈ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਸਹਿ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਤੇ ਜੋ ਕਦੇ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਸਤ੍ਤ੍ਵਵਾਨ੍ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਃ ਸਤ੍ਯਃ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ । ਅਭਿਪ੍ਰਾਯਃ ਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਹੋऽਰ੍ਹਃ ਪ੍ਰਿਯਕृਤ੍ ਪ੍ਰੀਤਿਵਰ੍ਧਨਃ

ਉਹ ਸੱਚੀ ਨੀਤ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਲ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਪਿਆਰ ਦੇ ਯੋਗ, ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਯੋਗ, ਪਿਆਰ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਵਿਹਾਯਸਗਤਿਰ੍ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸੁਰੁਚਿਰ੍ਹੁਤਭੁਗ੍ਵਿਭੁਃ । ਰਵਿਰ੍ਵਿਰੋਚਨਃ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸਵਿਤਾ ਰਵਿਲੋਚਨਃ

ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਰੋਸ਼ਨ ਹੈ, ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਹੈ, ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੂਰਜ ਹਨ।

ਅਨਨ੍ਤੋ ਹੁਤਭੁਗ੍ਭੋਕ੍ਤਾ ਸੁਖਦੋ ਨੈਕਜੋऽਗ੍ਰਜਃ । ਅਨਿਰ੍ਵਿਣ੍ਣਃ ਸਦਾਮਰ੍षੀ ਲੋਕਾਧਿष੍ਠਾਨਮਦ੍ਭੁਤਃ

ਉਹ ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਦੇ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਧੀਰਜ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜੋਬਾ ਹੈ।

ਸਨਾਤ੍ਸਨਾਤਨਤਮਃ ਕਪਿਲਃ ਕਪਿਰਵ੍ਯਯਃ । ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਦਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕृਤ੍ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭੁਕ੍ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ

ਉਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਤੋਂ ਵੀ ਪੁਰਾਣਾ, ਕਪਿਲਾ, ਕਦੇ ਨਾ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੁਭਾਗਾ, ਸੁਭਾਗਾ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਭੇਟ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਅਰੌਦ੍ਰਃ ਕੁਣ੍ਡਲੀ ਚਕ੍ਰੀ ਵਿਕ੍ਰਮ੍ਯੂਰ੍ਜਿਤਸ਼ਾਸਨਃ । ਸ਼ਬ੍ਦਾਤਿਗਃ ਸ਼ਬ੍ਦਸਹਃ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਃ ਸ਼ਰ੍ਵਰੀਕਰਃ

ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਕਠੋਰ ਨਹੀਂ, ਕੰਨ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਚਕਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਧੁਨੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਸਹਿ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਠੰਢਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਅਕ੍ਰੂਰਃ ਪੇਸ਼ਲੋ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਕ੍ਸ਼ਮਿਣਾਂਵਰਃ । ਵਿਦ੍ਵਤ੍ਤਮੋ ਵੀਤਭਯਃ ਪੁਣ੍ਯਸ਼੍ਰਵਣਕੀਰ੍ਤਨਃ

ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਨਿਰਦਈ ਨਹੀਂ, ਸੁਹਾਵਣਾ ਹੈ, ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਚਲਾਕ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਡਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼੍ਰਵਣ ਅਤੇ ਕੀਰਤਨ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਉਤ੍ਤਾਰਣੋ ਦੁष੍ਕृਤਿਹਾ ਪੁਣ੍ਯੋ ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਨਾਸ਼ਨਃ । ਵੀਰਹਾ ਰਕ੍ਸ਼ਣਃ ਸਨ੍ਤੋ ਜੀਵਨਃ ਪਰ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ

ਉਹ ਤਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੰਦ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਿਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ, ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਅਨਨ੍ਤਰੂਪੋऽਨਨ੍ਤਸ਼੍ਰੀਰ੍ਜਿਤਮਨ੍ਯੁਰ੍ਭਯਾਪਹਃ । ਚਤੁਰਸ਼੍ਰੋ ਗਭੀਰਾਤ੍ਮਾ ਵਿਦਿਸ਼ੋ ਵ੍ਯਾਦਿਸ਼ੋ ਦਿਸ਼ਃ

ਉਸ ਦੀਆਂ ਅਣਗਿਣਤ ਰੂਪ ਹਨ, ਅੰਤਹੀਨ ਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ, ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਚੌਕੋਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲਾ, ਗਹਿਰੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ, ਦਿਸਾਵਾਂ, ਦਿਸਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਆਪ ਹੀ ਦਿਸਾਵਾਂ ਹੈ।