ਧਰ੍ਮਗੁਬ੍ਧਰ੍ਮਕृਦ੍ਧਰ੍ਮੀ ਸਦਸਤ੍ਕ੍ਸ਼ਰਮਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ । ਅਵਿਜ੍ਞਾਤਾ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁਰ੍ਵਿਧਾਤਾ ਕृਤਲਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਉਹ ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਜੋ ਅਸਲ ਤੇ ਝੂਠਾ, ਨਾਸਵੰਤ ਤੇ ਅਨਾਸਵੰਤ ਦੋਵੇਂ ਹੈ; ਜੋ ਜਾਣਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਜਿਸਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਣਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਬਣਾਏ ਹਨ।
ਗਭਸ੍ਤਿਨੇਮਿਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਥਃ ਸਿਂਹੋ ਭੂਤਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਆਦਿਦੇਵੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਦੇਵਭृਦ੍ਗੁਰੁਃ
ਉਹ ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਦਾ ਚੱਕਰ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੇਰ ਹੈ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਹਾਂ-ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ; ਜੋ ਆਦਿ-ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਂ-ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵ-ਭ੍ਰਿਤ ਦਾ ਗੁਰੂ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਰੋ ਗੋਪਤਿਰ੍ਗੋਪ੍ਤਾ ਜ੍ਞਾਨਗਮ੍ਯਃ ਪੁਰਾਤਨਃ । ਸ਼ਰੀਰਭੂਤਭृਦ੍ਭੋਕ੍ਤਾ ਕਪੀਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ। ਸਰੀਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਬੰਦਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਉਦਾਰ ਹੈ।
ਸੋਮਪੋऽਮृਤਪਃ ਸੋਮਃ ਪੁਰੁਜਿਤ੍ਪੁਰੁਸਤ੍ਤਮਃ । ਵਿਨਯੋ ਜਯਃ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧੋ ਦਾਸ਼ਾਰ੍ਹਃ ਸਾਤ੍ਵਤਾਮ੍ਪਤਿਃ
ਉਹ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਅਮਰਤਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਹੀ ਹੈ। ਬਹੁਤਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਨਿਮਰ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਸਾਰਹ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ, ਤੇ ਸਾਤਵਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਵਿਨਿਯੋਜ੍ਯਃ ਜੀਵੋ ਵਿਨਯਿਤਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਮੁਕੁਨ੍ਦੋऽਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਅਮ੍ਭੋਨਿਧਿਰਨਨ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਮਹੋਦਧਿਸ਼ਯੋऽਨ੍ਤਕਃ
ਉਹ ਆਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਜੀਵ ਹੈ, ਨਿਮਰ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਪੈਰ ਬੇਹੱਦ ਵੱਡੇ ਹਨ। ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਆਤਮਾ ਅਨੰਤ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਵਿਛਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਜੋ ਮਹਾਰ੍ਹਃ ਸ੍ਵਾਭਾਵ੍ਯੋ ਜਿਤਾਮਿਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਮੋਦਨਃ । ਆਨਨ੍ਦੋ ਨਨ੍ਦਨੋ ਨਨ੍ਦਃ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਾ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਉਹ ਜਨਮ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਆਨੰਦਮਈ ਹੈ, ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਖੁਸ਼ੀ ਹੀ ਹੈ, ਸੱਚੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਮਹਰ੍षਿਃ ਕਪਿਲਾਚਾਰ੍ਯਃ ਕृਤਜ੍ਞੋ ਮੇਦਿਨੀਪਤਿਃ । ਤ੍ਰਿਪਦਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਸ਼ृਙ੍ਗਃ ਕृਤਾਨ੍ਤਕृਤ੍
ਕਪਿਲ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਧੰਨਵਾਦੀ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਨਿਗਰਾਨ, ਵੱਡੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਮਹਾਵਰਾਹੋ ਗੋਵਿਨ੍ਦਃ ਸੁषੇਣਃ ਕਨਕਾਙ੍ਗਦੀ । ਗੁਹ੍ਯੋ ਗਭੀਰੋ ਗਹਨੋ ਗੁਪ੍ਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ
ਵੱਡਾ ਸੂਰ, ਗੋਵਿੰਦ, ਸੁੰਦਰ ਫੌਜ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੰਗਣ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ, ਰਾਜ਼ਦਾਰ, ਗਹਿਰੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ, ਅਥਾਹ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਣ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਵੇਧਾਃ ਸ੍ਵਾਙ੍ਗੋऽਜਿਤਃ ਕृष੍ਣੋ ਦृਢਃ ਸਙ੍ਕਰ੍षਣੋऽਚ੍ਯੁਤਃ । ਵਰੁਣੋ ਵਾਰੁਣੋ ਵृਕ੍ਸ਼ਃ ਪੁष੍ਕਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਮਨਾਃ
ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਜਿੱਤ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਅਟੱਲ, ਵਰੁਣ, ਵਰੁਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰੁੱਖ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਭਗਵਾਨ੍ ਭਗਹਾऽऽਨਨ੍ਦੀ ਵਨਮਾਲੀ ਹਲਾਯੁਧਃ । ਆਦਿਤ੍ਯੋ ਜ੍ਯੋਤਿਰਾਦਿਤ੍ਯਃ ਸਹਿष੍ਣੁਰ੍ਗਤਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਭਗਵਾਨ, ਭਾਗ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲਾ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ, ਹਲ ਧਾਰਣ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਆਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਜ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸੁਧਨ੍ਵਾ ਖਣ੍ਡਪਰਸ਼ੁਰ੍ਦਾਰੁਣੋ ਦ੍ਰਵਿਣਪ੍ਰਦਃ । ਦਿਵਸ੍ਪृਕ੍ ਸਰ੍ਵਦृਗ੍ਵ੍ਯਾਸੋ ਵਾਚਸ੍ਪਤਿਰਯੋਨਿਜਃ
ਉਹ ਜੋ ਵਧੀਆ ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰਦਾ ਹੈ, ਕੱਟਣ ਵਾਲਾ ਕੁਲ੍ਹਾ ਲੈ ਕੇ, ਕੜਾ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਆਸ ਹੈ, ਬੋਲਣ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜੋ ਜਨਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।
(ਦਿਵਿਸ੍ਪृਕ੍) ਤ੍ਰਿਸਾਮਾ ਸਾਮਗਃ ਸਾਮ ਨਿਰ੍ਵਾਣਂ ਭੇषਜਂ ਭਿषਕ੍ । ਸਂਨ੍ਯਾਸਕृਚ੍ਛਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ਨਿष੍ਠਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਃ ਪਰਾਯਣਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸਾਮ ਹੈ, ਸਾਮ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ ਸਾਮ ਹੈ; ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਹੈ, ਦਵਾਈ ਹੈ, ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜੋ ਤਿਆਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧੀਰਜ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਮਕਸਦ ਹੈ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਭਾਙ੍ਗਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਦਃ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਕੁਮੁਦਃ ਕੁਵਲੇਸ਼ਯਃ । ਗੋਹਿਤੋ ਗੋਪਤਿਰ੍ਗੋਪ੍ਤਾ ਵृषਭਾਕ੍ਸ਼ੋ ਵृषਪ੍ਰਿਯਃ
ਉਹ ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਸੁਭਾਵਕ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ; ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਰੱਖਵਾਲੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵੱਛੇ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਨਿਵਰ੍ਤੀ ਨਿਵृਤ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਸਙ੍ਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਤਾ ਕ੍ਸ਼ੇਮਕृਚ੍ਛਿਵਃ । ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਵਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸ਼੍ਰੀਵਾਸਃ ਸ਼੍ਰੀਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਤਾਂਵਰਃ
ਉਹ ਜੋ ਕਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਮੁੜਦਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਖੇਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਲਾਈ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੁਭ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੀ ਛाती 'ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ' ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ 'ਸ਼੍ਰੀ' ਦਾ ਵਸੇਰਾ ਹੈ, 'ਸ਼੍ਰੀ' ਦਾ ਪਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਧਨਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਦਃ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਃ ਸ਼੍ਰੀਨਿਧਿਃ ਸ਼੍ਰੀਵਿਭਾਵਨਃ । ਸ਼੍ਰੀਧਰਃ ਸ਼੍ਰੀਕਰਃ ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਁਲ੍ਲੋਕਤ੍ਰਯਾਸ਼੍ਰਯਃ
ਜੋ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਵਸੇਰਾ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਕ੍ਸ਼ਃ ਸ੍ਵਙ੍ਗਃ ਸ਼ਤਾਨਨ੍ਦੋ ਨਨ੍ਦਿਰ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਵਿਜਿਤਾਤ੍ਮਾऽਵਿਧੇਯਾਤ੍ਮਾ ਸਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਸੋਹਣੇ ਹਨ, ਸੌ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਵਸ਼ ਨਹੀਂ, ਚੰਗੀ ਇਜ਼ਤ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੰਕਾ ਨਹੀਂ।
ਉਦੀਰ੍ਣਃ ਸਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਨੀਸ਼ਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਸ੍ਥਿਰਃ । ਭੂਸ਼ਯੋ ਭੂषਣੋ ਭੂਤਿਰ੍ਵਿਸ਼ੋਕਃ ਸ਼ੋਕਨਾਸ਼ਨਃ
ਉੱਚਾ ਉਠਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਰ ਥਾਂ ਹਨ, ਕਿਸੇ ਦਾ ਮਾਲਕ ਨਹੀਂ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਟੱਲ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਗਹਿਣਾ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ।
ਅਰ੍ਚਿष੍ਮਾਨਰ੍ਚਿਤਃ ਕੁਮ੍ਭੋ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਵਿਸ਼ੋਧਨਃ । ਅਨਿਰੁਦ੍ਧੋऽਪ੍ਰਤਿਰਥਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋऽਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਚਮਕਦਾਰ, ਪੂਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਭਰਪੂਰਤਾ ਦਾ ਪਾਤਰਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰੋਕਿਆ ਨਾ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜਿੱਤ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਬੇਹੱਦ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ।
ਕਾਲਨੇਮਿਨਿਹਾ ਵੀਰਃ ਸ਼ੌਰਿਃ ਸ਼ੂਰਜਨੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਤ੍ਰਿਲੋਕਾਤ੍ਮਾ ਤ੍ਰਿਲੋਕੇਸ਼ਃ ਕੇਸ਼ਵਃ ਕੇਸ਼ਿਹਾ ਹਰਿਃ
ਕਾਲਨੇਮੀ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਯੋਧਾ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਸ਼ੂਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਕੇਸ਼ਵ, ਕੇਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਹਰੀ।
ਕਾਮਦੇਵਃ ਕਾਮਪਾਲਃ ਕਾਮੀ ਕਾਨ੍ਤਃ ਕृਤਾਗਮਃ । ਅਨਿਰ੍ਦੇਸ਼੍ਯਵਪੁਰ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵੀਰੋऽਨਨ੍ਤੋ ਧਨਞ੍ਜਯਃ
ਇੱਛਾ ਦੇਵਤਾ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਿਆਰਾ, ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਅਨੰਤ, ਧਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕृਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਵਰ੍ਧਨਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਞੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪ੍ਰਿਯਃ
ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਹਾਰਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ, ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ।
ਮਹਾਕ੍ਰਮੋ ਮਹਾਕਰ੍ਮਾ ਮਹਾਤੇਜਾ ਮਹੋਰਗਃ । ਮਹਾਕ੍ਰਤੁਰ੍ਮਹਾਯਜ੍ਵਾ ਮਹਾਯਜ੍ਞੋ ਮਹਾਹਵਿਃ
ਵੱਡੇ ਪਗ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਸੱਪ, ਵੱਡੀ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਯਜਨਾ, ਵੱਡਾ ਹਵਨ।
ਸ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸ੍ਤਵਪ੍ਰਿਯਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸ੍ਤੁਤਿਃ ਸ੍ਤੋਤਾ ਰਣਪ੍ਰਿਯਃ । ਪੂਰ੍ਣਃ ਪੂਰਯਿਤਾ ਪੁਣ੍ਯਃ ਪੁਣ੍ਯਕੀਰ੍ਤਿਰਨਾਮਯਃ
ਉਹ ਸਦਾ ਸਤਕਾਰ ਯੋਗ ਹੈ, ਭਜਨ ਤੇ ਸਤੁਤਿ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ ਭਜਨ ਹੈ, ਸਤੁਤਿ ਹੈ ਤੇ ਸਤੁਤਿ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪੂਰਾ ਹੈ, ਸਭ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨੇਕ ਹੈ, ਨੇਕ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਮਨੋਜਵਸ੍ਤੀਰ੍ਥਕਰੋ ਵਸੁਰੇਤਾ ਵਸੁਪ੍ਰਦਃ । ਵਸੁਪ੍ਰਦੋ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਵਸੁਰ੍ਵਸੁਮਨਾ ਹਵਿਃ
ਉਹ ਮਨ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਖਜ਼ਾਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਯਜਨ ਦਾ ਭੋਗ ਹੈ।
ਸਦ੍ਗਤਿਃ ਸਤ੍ਕृਤਿਃ ਸਤ੍ਤਾ ਸਦ੍ਭੂਤਿਃ ਸਤ੍ਪਰਾਯਣਃ । ਸ਼ੂਰਸੇਨੋ ਯਦੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਨ੍ਨਿਵਾਸਃ ਸੁਯਾਮੁਨਃ
ਉਹ ਚੰਗੀ ਰਹਿ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ ਅਸਤਿਤਵ ਹੈ, ਸੱਚੀ ਹਸਤੀ ਹੈ, ਨੇਕਾਂ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਆਸਰਾ ਹੈ; ਸ਼ੂਰਸੇਨਾ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੈ, ਯਾਦਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਸੱਚਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਭੂਤਾਵਾਸੋ ਵਾਸੁਦੇਵਃ ਸਰ੍ਵਾਸੁਨਿਲਯੋऽਨਲਃ । ਦਰ੍ਪਹਾ ਦਰ੍ਪਦੋ ਦृਪ੍ਤੋ ਦੁਰ੍ਧਰੋऽਥਾਪਰਾਜਿਤਃ
ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਸਭ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਅੱਗ ਹੈ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਹੰਕਾਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਹੰਕਾਰੀ ਹੈ, ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਹੈ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਮਹਾਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਦੀਪ੍ਤਮੂਰ੍ਤਿਰਮੂਰ੍ਤਿਮਾਨ੍ । ਅਨੇਕਮੂਰ੍ਤਿਰਵ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸ਼ਤਮੂਰ੍ਤਿਃ ਸ਼ਤਾਨਨਃ
ਉਹ ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਕਾਇਨਾਤ ਹੀ ਰੂਪ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਰੂਪ ਰਹਿਤ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਹਨ, ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਸੌ ਰੂਪ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਸੌ ਚਿਹਰੇ ਹਨ।
ਏਕੋ ਨੈਕਃ ਸਵਃ ਕਃ ਕਿਂ ਯਤ੍ ਤਤ੍ਪਦਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਲੋਕਬਨ੍ਧੁਰ੍ਲੋਕਨਾਥੋ ਮਾਧਵੋ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਃ
ਉਹ ਇੱਕ ਹੈ, ਉਹ ਅਨੇਕ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ, ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ, ਉਹ ਕੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਮਾਧਵ ਹੈ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸੁਵਰ੍ਣਵਰ੍ਣੋ ਹੇਮਾਙ੍ਗੋ ਵਰਾਙ੍ਗਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨਾਙ੍ਗਦੀ । ਵੀਰਹਾ ਵਿषਮਃ ਸ਼ੂਨ੍ਯੋ ਘृਤਾਸ਼ੀਰਚਲਸ਼੍ਚਲਃ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਸੁੰਦਰ ਹਨ, ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਕੋਈ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਖਾਲੀ ਹੈ, ਘੀ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੈ।
ਅਮਾਨੀ ਮਾਨਦੋ ਮਾਨ੍ਯੋ ਲੋਕਸ੍ਵਾਮੀ ਤ੍ਰਿਲੋਕਧृਕ੍ । ਸੁਮੇਧਾ ਮੇਧਜੋ ਧਨ੍ਯਃ ਸਤ੍ਯਮੇਧਾ ਧਰਾਧਰਃ
ਉਹ ਅਹੰਕਾਰ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਇੱਜ਼ਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇੱਜ਼ਤ ਲਾਇਕ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਥੰਭਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਬੁੱਧੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਨਸੀਬ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਸੱਚ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥੰਭਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।