ਸ਼੍ਰੀਵਿष੍ਣੁਸਹਸ੍ਰਨਾਮਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮ੍

ਅਮृਤ੍ਯੁਃ ਸਰ੍ਵਦृਕ੍ ਸਿਂਹਃ ਸਨ੍ਧਾਤਾ ਸਨ੍ਧਿਮਾਨ੍ ਸ੍ਥਿਰਃ । ਅਜੋ ਦੁਰ੍ਮਰ੍षਣਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਤ੍ਮਾ ਸੁਰਾਰਿਹਾ

ਉਹ ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ; ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ; ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਬਹਾਦਰ; ਜੋੜਨ ਵਾਲਾ; ਮਿਲਾਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ; ਅਟੱਲ; ਜਨਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ; ਸਿਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲਾ; ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਗੁਰੁਰ੍ਗੁਰੁਤਮੋ ਧਾਮ ਸਤ੍ਯਃ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ । ਨਿਮਿषੋऽਨਿਮਿषਃ ਸ੍ਰਗ੍ਵੀ ਵਾਚਸ੍ਪਤਿਰੁਦਾਰਧੀਃ

ਉਹ ਗੁਰੂ ਹੈ; ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਗੁਰੂ; ਠਿਕਾਣਾ; ਸੱਚ; ਜਿਸ ਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਪਲਕ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਾ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ; ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ; ਬੋਲਣ ਦਾ ਮਾਹਰ; ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਅਗ੍ਰਣੀਰ੍ਗ੍ਰਾਮਣੀਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਨ੍ਯਾਯੋ ਨੇਤਾ ਸਮੀਰਣਃ । ਸਹਸ੍ਰਮੂਰ੍ਧਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸਹਸ੍ਰਪਾਤ੍

ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਵਾਲਾ; ਟੋਲੀਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ; ਸੋਭਾ ਵਾਲਾ; ਇਨਸਾਫ; ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ; ਹਵਾ; ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਵਾਲਾ; ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਆਤਮਾ; ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ; ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਆਵਰ੍ਤਨੋ ਨਿਵृਤ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਸਂਵृਤਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਮਰ੍ਦਨਃ । ਅਹਃ ਸਂਵਰ੍ਤਕੋ ਵਹ੍ਨਿਰਨਿਲੋ ਧਰਣੀਧਰਃ

ਉਹ ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਚੱਕਰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਤੇ ਮੁਕਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਤਮਾ ਵਾਪਸ ਹੋਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਦੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਜੋ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਦਿਨ ਹੈ, ਅੱਗ ਹੈ, ਹਵਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਸੁਪ੍ਰਸਾਦਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਧृਗ੍ਵਿਸ਼੍ਵਭੁਗ੍ਵਿਭੁਃ । ਸਤ੍ਕਰ੍ਤਾ ਸਤ੍ਕृਤਃ ਸਾਧੁਰ੍ਜਹ੍ਨੁਰ੍ਨਾਰਾਯਣੋ ਨਰਃ

ਉਹ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਇਆਲੂ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਤਮਾ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ; ਜੋ ਸੱਚਾ ਕਰਤਾਰ ਹੈ, ਸੱਚਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੈ, ਨੇਕ ਹੈ, ਜਹਨੂ ਹੈ, ਨਾਰਾਇਣ ਹੈ ਅਤੇ ਨਰ ਹੈ।

ਅਸਙ੍ਖ੍ਯੇਯੋऽਪ੍ਰਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਃ ਸ਼ਿष੍ਟਕृਚ੍ਛੁਚਿਃ । ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਃ ਸਿਦ੍ਧਸਙ੍ਕਲ੍ਪਃ ਸਿਦ੍ਧਿਦਃ ਸਿਦ੍ਧਿਸਾਧਨਃ

ਉਹ ਜੋ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਤਮਾ ਅਣਮਾਪ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲਕੜਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ।

ਵृषਾਹੀ ਵृषਭੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵृषਪਰ੍ਵਾ ਵृषੋਦਰਃ । ਵਰ੍ਧਨੋ ਵਰ੍ਧਮਾਨਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਕ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸਾਗਰਃ

ਉਹ ਜਿਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਲਦ ਹੈ, ਜੋ ਆਪ ਬਲਦ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਦਮ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੇਟ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ; ਜੋ ਵਾਧਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਖਰਾ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ।

ਸੁਭੁਜੋ ਦੁਰ੍ਧਰੋ ਵਾਗ੍ਮੀ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਸੁਦੋ ਵਸੁਃ । ਨੈਕਰੂਪੋ ਬृਹਦ੍ਰੂਪਃ ਸ਼ਿਪਿਵਿष੍ਟਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਃ

ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਦੌਲਤ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਜਸ੍ਤੇਜੋਦ੍ਯੁਤਿਧਰਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਤਾਪਨਃ । ऋਦ੍ਧਃ ਸ੍ਪष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼ੁਰ੍ਭਾਸ੍ਕਰਦ੍ਯੁਤਿਃ

ਉਹ ਜੋ ਜੋਸ਼, ਚਮਕ ਤੇ ਰੌਣਕ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਪਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤਰੱਕੀਸ਼ੀਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੱਖਰ ਸਾਫ਼ ਹਨ, ਜੋ ਮੰਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਨਣ ਦੀ ਠੰਢੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਹੈ।

ਅਮृਤਾਂਸ਼ੂਦ੍ਭਵੋ ਭਾਨੁਃ ਸ਼ਸ਼ਬਿਨ੍ਦੁਃ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਔषਧਂ ਜਗਤਃ ਸੇਤੁਃ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਪਰਾਕ੍ਰਮਃ

ਉਹ ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਚੰਦ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਖ਼ਾਸ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਲਈ ਦਵਾਈ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪੁਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਹੈ।

ਭੂਤਭਵ੍ਯਭਵਨ੍ਨਾਥਃ ਪਵਨਃ ਪਾਵਨੋऽਨਲਃ । ਕਾਮਹਾ ਕਾਮਕृਤ੍ਕਾਨ੍ਤਃ ਕਾਮਃ ਕਾਮਪ੍ਰਦਃ ਪ੍ਰਭੁਃ

ਉਹ ਜੋ ਹੋਏ, ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਹੁਣ ਮੌਜੂਦ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜੋ ਹਵਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਗ ਹੈ। ਜੋ ਇੱਛਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਆਪ ਹੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਇੱਛਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਰਵ-ਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਹੈ।

ਯੁਗਾਦਿਕृਦ੍ਯੁਗਾਵਰ੍ਤੋ ਨੈਕਮਾਯੋ ਮਹਾਸ਼ਨਃ । ਅਦृਸ਼੍ਯੋ ਵ੍ਯਕ੍ਤਰੂਪਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਜਿਦਨਨ੍ਤਜਿਤ੍

ਉਹ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਅਨੇਕ ਮਾਇਆ ਰਚਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਖਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੈ ਪਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਵੀ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਅੰਤਹੀਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਇष੍ਟੋऽਵਿਸ਼ਿष੍ਟਃ ਸ਼ਿष੍ਟੇष੍ਟਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਨਹੁषੋ ਵृषਃ । ਕ੍ਰੋਧਹਾ ਕ੍ਰੋਧਕृਤ੍ਕਰ੍ਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਬਾਹੁਰ੍ਮਹੀਧਰਃ

ਉਹ ਸਭ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ। ਉੱਚ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ, ਨਹੁਸ਼ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ, ਧਰਮ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਗੁੱਸਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਅਚ੍ਯੁਤਃ ਪ੍ਰਥਿਤਃ ਪ੍ਰਾਣਃ ਪ੍ਰਾਣਦੋ ਵਾਸਵਾਨੁਜਃ । ਅਪਾਂਨਿਧਿਰਧਿष੍ਠਾਨਮਪ੍ਰਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ

ਉਹ ਕਦੇ ਨਾ ਡੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਸਾਸ਼, ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਵਾਸਵ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਆਧਾਰ, ਸਦਾ ਚੌਕਸ ਅਤੇ ਪੱਕਾ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਸ੍ਕਨ੍ਦਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦਧਰੋ ਧੁਰ੍ਯੋ ਵਰਦੋ ਵਾਯੁਵਾਹਨਃ । ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਬृਹਦ੍ਭਾਨੁਰਾਦਿਦੇਵਃ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ

ਉਹ ਸਕੰਦ ਹੈ, ਸਕੰਦ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲਾ, ਭਾਰ ਠਾਣ ਵਾਲਾ, ਵਰ ਦਿੰਣ ਵਾਲਾ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲਾ। ਵਾਸੁਦੇਵ, ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ, ਪਹਿਲਾ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਅਸ਼ੋਕਸ੍ਤਾਰਣਸ੍ਤਾਰਃ ਸ਼ੂਰਃ ਸ਼ੌਰਿਰ੍ਜਨੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਅਨੁਕੂਲਃ ਸ਼ਤਾਵਰ੍ਤਃ ਪਦ੍ਮੀ ਪਦ੍ਮਨਿਭੇਕ੍ਸ਼ਣਃ

ਉਹ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੈ, ਸ਼ੂਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੌ ਵਾਰੀ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ, ਕੰਵਲ ਵਰਗਾ ਹੱਥ ਵਾਲਾ ਤੇ ਕੰਵਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਪਦ੍ਮਨਾਭੋऽਰਵਿਨ੍ਦਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪਦ੍ਮਗਰ੍ਭਃ ਸ਼ਰੀਰਭृਤ੍ । ਮਹਰ੍ਦ੍ਧਿਰृਦ੍ਧੋ ਵृਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਮਹਾਕ੍ਸ਼ੋ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਃ

ਉਸ ਦੀ ਨਾਭੀ ਵਿੱਚ ਕੰਵਲ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕੰਵਲ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਕੰਵਲ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪੁਰਾਤਨ ਆਤਮਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਗਰੁੜ ਦਾ ਝੰਡਾ ਲਿਆਂਦਾ ਹੈ।

ਅਤੁਲਃ ਸ਼ਰਭੋ ਭੀਮਃ ਸਮਯਜ੍ਞੋ ਹਵਿਰ੍ਹਰਿਃ । ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਲਕ੍ਸ਼ਣ੍ਯੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਾਨ੍ ਸਮਿਤਿਞ੍ਜਯਃ

ਉਹ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਡਰਾਉਣਾ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਭੇਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਹਰ ਚੰਗੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਾਲਾ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਵਿਕ੍ਸ਼ਰੋ ਰੋਹਿਤੋ ਮਾਰ੍ਗੋ ਹੇਤੁਰ੍ਦਾਮੋਦਰਃ ਸਹਃ । ਮਹੀਧਰੋ ਮਹਾਭਾਗੋ ਵੇਗਵਾਨਮਿਤਾਸ਼ਨਃ

ਉਹ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਸਹੀ ਰਸਤਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਕਮਰ 'ਤੇ ਰੱਸੀ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਹਿਣ ਵਾਲਾ; ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਣਗਣ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਉਦ੍ਭਵਃ ਕ੍ਸ਼ੋਭਣੋ ਦੇਵਃ ਸ਼੍ਰੀਗਰ੍ਭਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਕਰਣਂ ਕਾਰਣਂ ਕਰ੍ਤਾ ਵਿਕਰ੍ਤਾ ਗਹਨੋ ਗੁਹਃ

ਉਹ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ, ਜੋ ਹਿਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਹੈ, ਜੋ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਾ ਜਣਨ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰੱਬ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਧਨ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਜੋ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਖਰਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਅਪਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਅਜੋਕੇ ਹੈ।

ਵ੍ਯਵਸਾਯੋ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਨਃ ਸਂਸ੍ਥਾਨਃ ਸ੍ਥਾਨਦੋ ਧ੍ਰੁਵਃ । ਪਰਰ੍ਦ੍ਧਿਃ ਪਰਮਸ੍ਪष੍ਟਸ੍ਤੁष੍ਟਃ ਪੁष੍ਟਃ ਸ਼ੁਭੇਕ੍ਸ਼ਣਃ

ਉਹ ਜੋ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਨੀਵ ਹੈ, ਜੋ ਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਥਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਟਿਕਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਫ-ਸੁਥਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।

ਰਾਮੋ ਵਿਰਾਮੋ ਵਿਰਜੋ ਮਾਰ੍ਗੋ ਨੇਯੋ ਨਯੋऽਨਯਃ । (ਵਿਰਾਮੋ ਵਿਰਤੋ) ਵੀਰਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਧਰ੍ਮੋ ਧਰ੍ਮਵਿਦੁਤ੍ਤਮਃ

ਉਹ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਰੋਕ ਹੈ, ਜੋ ਵਾਸਨਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਹ ਹੈ, ਜੋ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਹੈ, ਜੋ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਵੈਕੁਣ੍ਠਃ ਪੁਰੁषਃ ਪ੍ਰਾਣਃ ਪ੍ਰਾਣਦਃ ਪ੍ਰਣਵਃ ਪृਥੁਃ । ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੋ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤੋ ਵਾਯੁਰਧੋਕ੍ਸ਼ਜਃ

ਉਹ ਜੋ ਵੈਕੁੰਠ ਹੈ, ਜੋ ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ ਮਨੁੱਖ ਹੈ, ਜੋ ਜੀਵਨ-ਸਾਹ ਹੈ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਓਂਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੀ ਜਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਜੋ ਹਵਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ।

ऋਤੁਃ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਃ ਕਾਲਃ ਪਰਮੇष੍ਠੀ ਪਰਿਗ੍ਰਹਃ । ਉਗ੍ਰਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰੋ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮੋ ਵਿਸ਼੍ਵਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ

ਉਹ ਮੌਸਮ ਹੈ, ਸੋਹਣੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਮਾਂ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਤਿੱਖਾ ਹੈ, ਸਾਲ ਹੈ, ਚਤੁਰ ਹੈ, ਆਰਾਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਤੁਰ ਹੈ।

ਵਿਸ੍ਤਾਰਃ ਸ੍ਥਾਵਰਸ੍ਥਾਣੁਃ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਬੀਜਮਵ੍ਯਯਮ੍ । ਅਰ੍ਥੋऽਨਰ੍ਥੋ ਮਹਾਕੋਸ਼ੋ ਮਹਾਭੋਗੋ ਮਹਾਧਨਃ

ਉਹ ਫੈਲਾਅ ਹੈ, ਅਡੋਲ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਮਾਪ ਹੈ, ਅਟੱਲ ਬੀਜ ਹੈ; ਅਰਥ ਹੈ, ਅਨਰਥ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਰਸ ਹੈ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਹੈ।

ਅਨਿਰ੍ਵਿਣ੍ਣਃ ਸ੍ਥਵਿष੍ਠੋऽਭੂਰ੍ਧਰ੍ਮਯੂਪੋ ਮਹਾਮਖਃ । ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਨੇਮਿਰ੍ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੀ ਕ੍ਸ਼ਮਃ ਕ੍ਸ਼ਾਮਃ ਸਮੀਹਨਃ

ਉਹ ਕਦੇ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਹੈ, ਧਰਮ ਦਾ ਸਥੰਭ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਹੈ; ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਧੁਰੀ ਹੈ, ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਧੀਰਜਵਾਨ ਹੈ, ਪਤਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਯਜ੍ਞ ਇਜ੍ਯੋ ਮਹੇਜ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਤੁਃ ਸਤ੍ਰਂ ਸਤਾਂ ਗਤਿਃ । ਸਰ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ੀ ਵਿਮੁਕ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋ ਜ੍ਞਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍

ਉਹ ਯਜਨ ਹੈ, ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਪੂਜਾ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਕਰਮ ਹੈ, ਸਮੂਹ ਯਜਨ ਹੈ, ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਰਹਿ ਹੈ; ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੁਕਤ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ ਹੈ।

ਸੁਵ੍ਰਤਃ ਸੁਮੁਖਃ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਃ ਸੁਘੋषਃ ਸੁਖਦਃ ਸੁਹृਤ੍ । ਮਨੋਹਰੋ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧੋ ਵੀਰਬਾਹੁਰ੍ਵਿਦਾਰਣਃ

ਉਹ ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ 'ਤੇ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸੁਹਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਨਜ਼ੁਕ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਸੁਰੀਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਗਾ ਦੋਸਤ ਹੈ; ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵੀਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਸ੍ਵਾਪਨਃ ਸ੍ਵਵਸ਼ੋ ਵ੍ਯਾਪੀ ਨੈਕਾਤ੍ਮਾ ਨੈਕਕਰ੍ਮਕृਤ੍ । ਵਤ੍ਸਰੋ ਵਤ੍ਸਲੋ ਵਤ੍ਸੀ ਰਤ੍ਨਗਰ੍ਭੋ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਃ

ਉਹ ਜੋ ਨੀਂਦ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਈ ਰੂਪ ਹਨ, ਜੋ ਕਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਸਾਲ ਹੈ, ਜੋ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਛਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਅੰਦਰ ਰਤਨ ਹੈ, ਜੋ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।