ਸ਼੍ਰੀਵਿष੍ਣੁਸਹਸ੍ਰਨਾਮਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮ੍

ਪੂਤਾਤ੍ਮਾ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਚ ਮੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਪਰਮਾ ਗਤਿਃ । ਅਵ੍ਯਯਃ ਪੁਰੁषਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜ੍ਞੋऽਕ੍ਸ਼ਰ ਏਵ ਚ

ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਮੁਕਤ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮੰਜਿਲ ਹੈ। ਉਹ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵ-ਪੁਰਖ ਹੈ, ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਕ ਹੈ, ਖੇਤ ਦਾ ਜਾਣਨਹਾਰ ਹੈ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਯੋਗੋ ਯੋਗਵਿਦਾਂ ਨੇਤਾ ਪ੍ਰਧਾਨਪੁਰੁषੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਨਾਰਸਿਂਹਵਪੁਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਕੇਸ਼ਵਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ

ਉਹੀ ਯੋਗ ਹੈ, ਯੋਗ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੈ, ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਆਤਮਾ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਉਹ ਨਰਸਿੰਘ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੋਭਾਵਾਨ ਹੈ, ਕੇਸ਼ਵ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ ਹੈ।

ਸਰ੍ਵਃ ਸ਼ਰ੍ਵਃ ਸ਼ਿਵਃ ਸ੍ਥਾਣੁਰ੍ਭੂਤਾਦਿਰ੍ਨਿਧਿਰਵ੍ਯਯਃ । ਸਮ੍ਭਵੋ ਭਾਵਨੋ ਭਰ੍ਤਾ ਪ੍ਰਭਵਃ ਪ੍ਰਭੁਰੀਸ਼੍ਵਰਃ

ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ, ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ, ਦਇਆਲੂ ਹੈ, ਅਟੱਲ ਹੈ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਅਟੱਲ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹੈ। ਉਹ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਰਚਨਹਾਰ, ਪਾਲਣਹਾਰ, ਮੂਲ, ਮਾਲਕ ਤੇ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਹੈ।

ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੂਃ ਸ਼ਮ੍ਭੁਰਾਦਿਤ੍ਯਃ ਪੁष੍ਕਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਸ੍ਵਨਃ । ਅਨਾਦਿਨਿਧਨੋ ਧਾਤਾ ਵਿਧਾਤਾ ਧਾਤੁਰੁਤ੍ਤਮਃ

ਉਹ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਹੈ, ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਹੈ, ਕੰਵਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜਿਸਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ ਨਾ ਅੰਤ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਧਾਰ ਹੈ।

ਅਪ੍ਰਮੇਯੋ ਹृषੀਕੇਸ਼ਃ ਪਦ੍ਮਨਾਭੋऽਮਰਪ੍ਰਭੁਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਮਨੁਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਸ੍ਥਵਿष੍ਠਃ ਸ੍ਥਵਿਰੋ ਧ੍ਰੁਵਃ

ਉਹ ਜਿਸਦੀ ਮਾਪ ਨਾ ਹੋ ਸਕਦੀ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ, ਕੰਵਲ-ਨਾਭੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਮਰਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਹੈ; ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮਨੁ ਹੈ, ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਪੁਰਾਤਨ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ।

ਅਗ੍ਰਾਹ੍ਯਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ ਕृष੍ਣੋ ਲੋਹਿਤਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਤਰ੍ਦਨਃ । ਪ੍ਰਭੂਤਸ੍ਤ੍ਰਿਕਕੁਬ੍ਧਾਮ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਮਙ੍ਗਲਂ ਪਰਮ੍

ਉਹ ਜੋ ਪਕੜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਕਾਲਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਘਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸ਼ੁਭ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।

ਈਸ਼ਾਨਃ ਪ੍ਰਾਣਦਃ ਪ੍ਰਾਣੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ । ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭੋ ਭੂਗਰ੍ਭੋ ਮਾਧਵੋ ਮਧੁਸੂਦਨਃ

ਉਹ ਜੋ ਸਰਤਾਜ ਹੈ, ਜਿੰਦਗੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿੰਦਗੀ ਆਪ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਰਭ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਗਰਭ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮਾਧਵ ਹੈ, ਮਧੂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਈਸ਼੍ਵਰੋ ਵਿਕ੍ਰਮੀ ਧਨ੍ਵੀ ਮੇਧਾਵੀ ਵਿਕ੍ਰਮਃ ਕ੍ਰਮਃ । ਅਨੁਤ੍ਤਮੋ ਦੁਰਾਧਰ੍षਃ ਕृਤਜ੍ਞਃ ਕृਤਿਰਾਤ੍ਮਵਾਨ੍

ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਵਾਲਾ; ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ, ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ, ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਕਰਮ ਹੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਸੁਰੇਸ਼ਃ ਸ਼ਰਣਂ ਸ਼ਰ੍ਮ ਵਿਸ਼੍ਵਰੇਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਭਵਃ । ਅਹਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰੋ ਵ੍ਯਾਲਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਃ ਸਰ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਨਃ

ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਹੈ, ਸਹਾਰਾ ਹੈ, ਆਸਰਾ ਹੈ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ; ਉਹ ਦਿਨ ਹੈ, ਸਾਲ ਹੈ, ਸੱਪ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਯਕੀਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਅਜਃ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸਿਦ੍ਧਃ ਸਿਦ੍ਧਿਃ ਸਰ੍ਵਾਦਿਰਚ੍ਯੁਤਃ । ਵृषਾਕਪਿਰਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਯੋਗਵਿਨਿਃਸृਤਃ

ਉਹ ਜਨਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ, ਕਦੇ ਨਾ ਬਦਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਵੱਛਾ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਅਣਮਾਪ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਜੋਗ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਵਸੁਰ੍ਵਸੁਮਨਾਃ ਸਤ੍ਯਃ ਸਮਾਤ੍ਮਾऽਸਮ੍ਮਿਤਃ ਸਮਃ । ਅਮੋਘਃ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ੋ ਵृषਕਰ੍ਮਾ ਵृषਾਕृਤਿਃ

ਉਹ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸੱਚਾ ਹੈ, ਸਭ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ, ਨਿਰਪੱਖ ਹੈ, ਕਦੇ ਵਿਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਕੰਵਾਂ ਵਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਨੇਕ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਨੇਕੀ ਦੀ ਹੀ ਸ਼ਕਲ ਹੈ।

ਰੁਦ੍ਰੋ ਬਹੁਸ਼ਿਰਾ ਬਭ੍ਰੁਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਯੋਨਿਃ ਸ਼ੁਚਿਸ਼੍ਰਵਾਃ । ਅਮृਤਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਸ੍ਥਾਣੁਰ੍ਵਰਾਰੋਹੋ ਮਹਾਤਪਾਃ

ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਕਈ ਸਿਰ ਹਨ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਅਮਰ ਹੈ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਟੱਲ ਹੈ, ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਸਰ੍ਵਗਃ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਭਾਨੁਰ੍ਵਿष੍ਵਕ੍ਸੇਨੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । ਵੇਦੋ ਵੇਦਵਿਦਵ੍ਯਙ੍ਗੋ ਵੇਦਾਙ੍ਗੋ ਵੇਦਵਿਤ੍ ਕਵਿਃ

ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਵੇਦ ਹੈ, ਵੇਦ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨਿਰਵਿਗਨ ਹੈ, ਵੇਦ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਵੇਦ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਬਹੁਤ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ।

ਲੋਕਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਃ ਸੁਰਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਧਰ੍ਮਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਃ ਕृਤਾਕृਤਃ । ਚਤੁਰਾਤ੍ਮਾ ਚਤੁਰ੍ਵ੍ਯੂਹਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਂष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ

ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਿਗਰਾਨ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਨਿਗਰਾਨ ਹੈ, ਧਰਮ ਦਾ ਨਿਗਰਾਨ ਹੈ, ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਾ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਚਾਰ ਵਯੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਚਾਰ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਚਾਰ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਭ੍ਰਾਜਿष੍ਣੁਰ੍ਭੋਜਨਂ ਭੋਕ੍ਤਾ ਸਹਿष੍ਣੁਰ੍ਜਗਦਾਦਿਜਃ । ਅਨਘੋ ਵਿਜਯੋ ਜੇਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਯੋਨਿਃ ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਃ

ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਭੋਜਨ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਹੈ, ਜਗਤ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ; ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੇਤੂ ਹੈ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਸਰੂਤ ਹੈ ਤੇ ਸਦਾ ਨਵਾਂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਉਪੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਾਮਨਃ ਪ੍ਰਾਂਸ਼ੁਰਮੋਘਃ ਸ਼ੁਚਿਰੂਰ੍ਜਿਤਃ । ਅਤੀਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਙ੍ਗ੍ਰਹਃ ਸਰ੍ਗੋ ਧृਤਾਤ੍ਮਾ ਨਿਯਮੋ ਯਮਃ

ਉਪੇਂਦਰ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ; ਵਾਮਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਹੈ; ਲੰਬਾ; ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਨ ਵਾਲਾ; ਪਵਿੱਤਰ; ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ; ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਉਪਰ; ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਰਚਨਹਾਰ; ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ; ਨਿਯਮ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ; ਸਭ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ।

ਵੇਦ੍ਯੋ ਵੈਦ੍ਯਃ ਸਦਾਯੋਗੀ ਵੀਰਹਾ ਮਾਧਵੋ ਮਧੁਃ । ਅਤੀਨ੍ਦ੍ਰਿਯੋ ਮਹਾਮਾਯੋ ਮਹੋਤ੍ਸਾਹੋ ਮਹਾਬਲਃ

ਵੇਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ; ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ; ਮਾਧਵ; ਮਧੁ; ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ; ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਵਾਲਾ; ਵੱਡੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਾਲਾ; ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ।

ਮਹਾਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਮਹਾਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ । ਅਨਿਰ੍ਦੇਸ਼੍ਯਵਪੁਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਮਹਾਦ੍ਰਿਧृਕ੍

ਵੱਡੀ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ; ਵੱਡੀ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲਾ; ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ; ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ; ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਸੋਭਾ ਵਾਲਾ; ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਅਣਮਾਪ ਹੈ; ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲਾ।

ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਮਹੀਭਰ੍ਤਾ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਃ ਸਤਾਂ ਗਤਿਃ । ਅਨਿਰੁਦ੍ਧਃ ਸੁਰਾਨਨ੍ਦੋ ਗੋਵਿਨ੍ਦੋ ਗੋਵਿਦਾਂ ਪਤਿਃ

ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ; ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲਾ; ਸੋਭਾ ਦਾ ਵਾਸ; ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਆਸਰਾ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ; ਗੋਵਿੰਦ; ਧਰਤੀ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ।

ਮਰੀਚਿਰ੍ਦਮਨੋ ਹਂਸਃ ਸੁਪਰ੍ਣੋ ਭੁਜਗੋਤ੍ਤਮਃ । ਹਿਰਣ੍ਯਨਾਭਃ ਸੁਤਪਾਃ ਪਦ੍ਮਨਾਭਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ

ਉਹ ਮਰੀਚੀ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਧਕਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਹੰਸ ਵਾਂਗ ਸੁਚੱਜਾ; ਚੰਗੀ ਉਡਾਣ ਵਾਲਾ; ਸੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਨਾਭੀ ਵਾਲਾ; ਤਪ ਕਰਣ ਵਾਲਾ; ਕਮਲ ਨਾਭੀ ਵਾਲਾ; ਸਿਰਜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।

ਅਮृਤ੍ਯੁਃ ਸਰ੍ਵਦृਕ੍ ਸਿਂਹਃ ਸਨ੍ਧਾਤਾ ਸਨ੍ਧਿਮਾਨ੍ ਸ੍ਥਿਰਃ । ਅਜੋ ਦੁਰ੍ਮਰ੍षਣਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਤ੍ਮਾ ਸੁਰਾਰਿਹਾ

ਉਹ ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ; ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ; ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਬਹਾਦਰ; ਜੋੜਨ ਵਾਲਾ; ਮਿਲਾਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ; ਅਟੱਲ; ਜਨਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ; ਸਿਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲਾ; ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਗੁਰੁਰ੍ਗੁਰੁਤਮੋ ਧਾਮ ਸਤ੍ਯਃ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ । ਨਿਮਿषੋऽਨਿਮਿषਃ ਸ੍ਰਗ੍ਵੀ ਵਾਚਸ੍ਪਤਿਰੁਦਾਰਧੀਃ

ਉਹ ਗੁਰੂ ਹੈ; ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਗੁਰੂ; ਠਿਕਾਣਾ; ਸੱਚ; ਜਿਸ ਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਪਲਕ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਾ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ; ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ; ਬੋਲਣ ਦਾ ਮਾਹਰ; ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਅਗ੍ਰਣੀਰ੍ਗ੍ਰਾਮਣੀਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਨ੍ਯਾਯੋ ਨੇਤਾ ਸਮੀਰਣਃ । ਸਹਸ੍ਰਮੂਰ੍ਧਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸਹਸ੍ਰਪਾਤ੍

ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਵਾਲਾ; ਟੋਲੀਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ; ਸੋਭਾ ਵਾਲਾ; ਇਨਸਾਫ; ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ; ਹਵਾ; ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਵਾਲਾ; ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਆਤਮਾ; ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ; ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਆਵਰ੍ਤਨੋ ਨਿਵृਤ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਸਂਵृਤਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਮਰ੍ਦਨਃ । ਅਹਃ ਸਂਵਰ੍ਤਕੋ ਵਹ੍ਨਿਰਨਿਲੋ ਧਰਣੀਧਰਃ

ਉਹ ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਚੱਕਰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਤੇ ਮੁਕਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਤਮਾ ਵਾਪਸ ਹੋਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਦੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਜੋ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਦਿਨ ਹੈ, ਅੱਗ ਹੈ, ਹਵਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਸੁਪ੍ਰਸਾਦਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਧृਗ੍ਵਿਸ਼੍ਵਭੁਗ੍ਵਿਭੁਃ । ਸਤ੍ਕਰ੍ਤਾ ਸਤ੍ਕृਤਃ ਸਾਧੁਰ੍ਜਹ੍ਨੁਰ੍ਨਾਰਾਯਣੋ ਨਰਃ

ਉਹ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਇਆਲੂ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਤਮਾ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ; ਜੋ ਸੱਚਾ ਕਰਤਾਰ ਹੈ, ਸੱਚਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੈ, ਨੇਕ ਹੈ, ਜਹਨੂ ਹੈ, ਨਾਰਾਇਣ ਹੈ ਅਤੇ ਨਰ ਹੈ।

ਅਸਙ੍ਖ੍ਯੇਯੋऽਪ੍ਰਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਃ ਸ਼ਿष੍ਟਕृਚ੍ਛੁਚਿਃ । ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਃ ਸਿਦ੍ਧਸਙ੍ਕਲ੍ਪਃ ਸਿਦ੍ਧਿਦਃ ਸਿਦ੍ਧਿਸਾਧਨਃ

ਉਹ ਜੋ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਤਮਾ ਅਣਮਾਪ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਖਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲਕੜਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ।

ਵृषਾਹੀ ਵृषਭੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵृषਪਰ੍ਵਾ ਵृषੋਦਰਃ । ਵਰ੍ਧਨੋ ਵਰ੍ਧਮਾਨਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਕ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸਾਗਰਃ

ਉਹ ਜਿਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਲਦ ਹੈ, ਜੋ ਆਪ ਬਲਦ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਦਮ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੇਟ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ; ਜੋ ਵਾਧਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਖਰਾ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ।

ਸੁਭੁਜੋ ਦੁਰ੍ਧਰੋ ਵਾਗ੍ਮੀ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਸੁਦੋ ਵਸੁਃ । ਨੈਕਰੂਪੋ ਬृਹਦ੍ਰੂਪਃ ਸ਼ਿਪਿਵਿष੍ਟਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਃ

ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਦੌਲਤ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਜਸ੍ਤੇਜੋਦ੍ਯੁਤਿਧਰਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਤਾਪਨਃ । ऋਦ੍ਧਃ ਸ੍ਪष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼ੁਰ੍ਭਾਸ੍ਕਰਦ੍ਯੁਤਿਃ

ਉਹ ਜੋ ਜੋਸ਼, ਚਮਕ ਤੇ ਰੌਣਕ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਪਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤਰੱਕੀਸ਼ੀਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੱਖਰ ਸਾਫ਼ ਹਨ, ਜੋ ਮੰਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਨਣ ਦੀ ਠੰਢੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਹੈ।