ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯୋ ବ୍ରହ୍ମକୃଦ୍ ବ୍ରହ୍ମା ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମଵିଵର୍ଧନଃ । ବ୍ରହ୍ମଵିଦ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ବ୍ରହ୍ମୀ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞୋ ବ୍ରାହ୍ମଣପ୍ରିଯଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସମର୍ଥନ କରୁଥିବା, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବା, ବ୍ରହ୍ମା, ପରମତତ୍ତ୍ୱ, ବ୍ରହ୍ମାକୁ ବଢ଼ାଇଥିବା, ବ୍ରହ୍ମାଜ୍ଞାନୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ସହିତ ଥିବା, ବ୍ରହ୍ମାନ୍ୱିତ, ବେଦଜ୍ଞ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ।
ମହାକ୍ରମୋ ମହାକର୍ମା ମହାତେଜା ମହୋରଗଃ । ମହାକ୍ରତୁର୍ମହାଯଜ୍ଵା ମହାଯଜ୍ଞୋ ମହାହଵିଃ
ବିଶାଳ ପଦକ୍ରମ ଧାରୀ, ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା, ମହାତ୍ୱ, ବଡ଼ ସର୍ପ, ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା, ବଡ଼ ଯଜ୍ଞକାରୀ, ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ, ବଡ଼ ହବି।
ସ୍ତଵ୍ଯଃ ସ୍ତଵପ୍ରିଯଃ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ସ୍ତୁତିଃ ସ୍ତୋତା ରଣପ୍ରିଯଃ । ପୂର୍ଣଃ ପୂରଯିତା ପୁଣ୍ଯଃ ପୁଣ୍ଯକୀର୍ତିରନାମଯଃ
ସେ ପ୍ରଶଂସାର ଯୋଗ୍ୟ, ସ୍ତୁତିକୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, ସ୍ତୁତି ସ୍ୱୟଂ ହେଉଛନ୍ତି, ପ୍ରଶଂସା ଓ ପ୍ରଶଂସକ ମଧ୍ୟ ସେଇ, ଯୁଦ୍ଧକୁ ଭଲପାଆନ୍ତି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଦେଇଥିବା, ପୁଣ୍ୟମୟ, ପୁଣ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ରୋଗରହିତ।
ମନୋଜଵସ୍ତୀର୍ଥକରୋ ଵସୁରେତା ଵସୁପ୍ରଦଃ । ଵସୁପ୍ରଦୋ ଵାସୁଦେଵୋ ଵସୁର୍ଵସୁମନା ହଵିଃ
ସେ ମନର ତୁଳନାରେ ତୀବ୍ର, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ଧନର ଉତ୍ସ, ଧନ ଦେଇଥିବା, ଧନ ଦାତା, ବାସୁଦେବଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଧନର ସାର, ଉତ୍ତମ ମନର ଧାରକ ଓ ହବିରୂପ।
ସଦ୍ଗତିଃ ସତ୍କୃତିଃ ସତ୍ତା ସଦ୍ଭୂତିଃ ସତ୍ପରାଯଣଃ । ଶୂରସେନୋ ଯଦୁଶ୍ରେଷ୍ଠଃ ସନ୍ନିଵାସଃ ସୁଯାମୁନଃ
ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତି, ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ସତ୍ତାର ସ୍ୱରୂପ, ଖରା ସତ୍ତା, ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ପରମ ଆଶ୍ରୟ, ଶୂରସେନ ଗୋତ୍ରର ପ୍ରଧାନ, ଯଦୁମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସତ୍ୟ ନିବାସ ଓ ଯମୁନାକୁ ଶୁଭ କରନ୍ତି।
ଭୂତାଵାସୋ ଵାସୁଦେଵଃ ସର୍ଵାସୁନିଲଯୋଽନଲଃ । ଦର୍ପହା ଦର୍ପଦୋ ଦୃପ୍ତୋ ଦୁର୍ଧରୋଽଥାପରାଜିତଃ
ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ନିବାସସ୍ଥଳ, ବାସୁଦେବଙ୍କ ପୁତ୍ର, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆଧାର, ଅଗ୍ନି, ଅହଂକାର ନାଶକ, ଅହଂକାର ଦାତା, ଗର୍ବିତ, ଜିତିବାକୁ କଷ୍ଟକର ଓ କେବେ ଅପରାଜିତ ନୁହେଁ।
ଵିଶ୍ଵମୂର୍ତିର୍ମହାମୂର୍ତିର୍ଦୀପ୍ତମୂର୍ତିରମୂର୍ତିମାନ୍ । ଅନେକମୂର୍ତିରଵ୍ଯକ୍ତଃ ଶତମୂର୍ତିଃ ଶତାନନଃ
ଯିଏ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ରୂପ, ମହାନ୍ ଆକୃତି ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ତଥା ଅରୂପୀ ମଧ୍ୟ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି; ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଅଦୃଶ୍ୟ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି, ଶତ ରୂପ ଓ ଶତ ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ଏକୋ ନୈକଃ ସଵଃ କଃ କିଂ ଯତ୍ ତତ୍ପଦମନୁତ୍ତମମ୍ । ଲୋକବନ୍ଧୁର୍ଲୋକନାଥୋ ମାଧଵୋ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲଃ
ସେ ଏକ, ସେ ଅନେକ; ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆତ୍ମସାତ କରନ୍ତି, ସେ କିଏ, ସେ କ'ଣ, ସେ ସେଇ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦବୀ; ସମସ୍ତ ଜଗତର ବନ୍ଧୁ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ନାଥ, ମାଧବ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଅତି ପ୍ରେମ କରନ୍ତି।
ସୁଵର୍ଣଵର୍ଣୋ ହେମାଙ୍ଗୋ ଵରାଙ୍ଗଶ୍ଚନ୍ଦନାଙ୍ଗଦୀ । ଵୀରହା ଵିଷମଃ ଶୂନ୍ଯୋ ଘୃତାଶୀରଚଲଶ୍ଚଲଃ
ସୁନା ରଙ୍ଗର, ସୁନା ପରି ଅଙ୍ଗ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅଙ୍ଗ ଥିବା, ଚନ୍ଦନ ଓ ଅଙ୍ଗଦ ଧାରଣ କରିଥିବା; ବୀରମାନେଂକୁ ନଶ୍ୱନ କରନ୍ତି, ସମାନ ନାହିଁ, ଶୂନ୍ୟ, ଘୃତ ପିଇବା, ଅଚଳ ଓ ଚଳିତ ଦୁହିଁ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି।
ଅମାନୀ ମାନଦୋ ମାନ୍ଯୋ ଲୋକସ୍ଵାମୀ ତ୍ରିଲୋକଧୃକ୍ । ସୁମେଧା ମେଧଜୋ ଧନ୍ଯଃ ସତ୍ଯମେଧା ଧରାଧରଃ
ଅହଂକାର ନାହିଁ, ମାନ୍ୟତା ଦେଇଥିବା, ସମ୍ମାନ ପାଇବାଯୋଗ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଲୋକର ସ୍ୱାମୀ, ତିନି ଲୋକକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ଉତ୍ତମ ବୁଦ୍ଧି ଥିବା, ବୁଦ୍ଧିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଧନ୍ୟ, ସତ୍ୟ ବୁଦ୍ଧି ଥିବା, ଧରାକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ତେଜୋଵୃଷୋ ଦ୍ଯୁତିଧରଃ ସର୍ଵଶସ୍ତ୍ରଭୃତାଂ ଵରଃ । ପ୍ରଗ୍ରହୋ ନିଗ୍ରହୋ ଵ୍ଯଗ୍ରୋ ନୈକଶୃଙ୍ଗୋ ଗଦାଗ୍ରଜଃ
ଯିଏ ତେଜ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଆଲୋକର ବର୍ଷା କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ; ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବା, ଅଧୀନ କରୁଥିବା, ଦ୍ରୁତ ଗତିଶୀଳ, ଅନେକ ଶିଖା ଥିବା, ଏବଂ ଗଦାଙ୍କ ଠାରୁ ବଡ଼ ଭାଇ।
ଚତୁର୍ମୂର୍ତିଶ୍ଚତୁର୍ବାହୁଶ୍ଚତୁର୍ଵ୍ଯୂହଶ୍ଚତୁର୍ଗତିଃ । ଚତୁରାତ୍ମା ଚତୁର୍ଭାଵଶ୍ଚତୁର୍ଵେଦଵିଦେକପାତ୍
ଚାରି ରୂପ ଥିବା, ଚାରି ହାତ ଥିବା, ଚାରି ପ୍ରକାର ରୂପ ନେଇଥିବା, ଚାରି ପଥର ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା; ଚାରି ପ୍ରକାର ମନ, ଚାରି ପ୍ରକାର ଭାବ ଥିବା, ଚାରି ବେଦର ଜ୍ଞାନୀ, ଏବଂ ଏକ ପାଦ ଥିବା।
ସମାଵର୍ତୋଽନିଵୃତ୍ତାତ୍ମା ଦୁର୍ଜଯୋ ଦୁରତିକ୍ରମଃ । ଦୁର୍ଲଭୋ ଦୁର୍ଗମୋ ଦୁର୍ଗୋ ଦୁରାଵାସୋ ଦୁରାରିହା
ଯିଏ ଚକ୍ରାକାର ଘୂର୍ଣ୍ଣନ କରନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ କେବେ ଫେରେନି, ଅଜୟ, ଅପରାଜିତ; ଦୁର୍ଲଭ, ପ୍ରାପ୍ତି କଠିନ, ଅପ୍ରାପ୍ୟ, ଦୁର୍ଗମ, ଦୁଃସାଧ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ବସିଥିବା, ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଶ୍ୱନ କରିଥିବା।
ଶୁଭାଙ୍ଗୋ ଲୋକସାରଙ୍ଗଃ ସୁତନ୍ତୁସ୍ତନ୍ତୁଵର୍ଧନଃ । ଇନ୍ଦ୍ରକର୍ମା ମହାକର୍ମା କୃତକର୍ମା କୃତାଗମଃ
ଶୁଭ ଆକୃତି ଥିବା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସାର, ସୂକ୍ଷ୍ମ ସୂତ୍ର ଭଳି, ସୂତ୍ରକୁ ବଢ଼ାଇଥିବା; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା, ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା, ସଫଳ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା, ସଫଳ ଶାସ୍ତ୍ରର ଜ୍ଞାନୀ।
ଉଦ୍ଭଵଃ ସୁନ୍ଦରଃ ସୁନ୍ଦୋ ରତ୍ନନାଭଃ ସୁଲୋଚନଃ । ଅର୍କୋ ଵାଜସନଃ ଶୃଙ୍ଗୀ ଜଯନ୍ତଃ ସର୍ଵଵିଜ୍ଜଯୀ
ଯିଏ ସମସ୍ତର ଆରମ୍ଭ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର, ଆକର୍ଷକ, ମଣିର ନାଭି ଥିବା, ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ, ପୋଷଣ କରୁଥିବା, ଶିଙ୍ଗ ଥିବା, ସଦା ବିଜୟୀ, ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣିଥିବା ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜିତିଥିବା।
ସୁଵର୍ଣବିନ୍ଦୁରକ୍ଷୋଭ୍ଯଃ ସର୍ଵଵାଗୀଶ୍ଵରେଶ୍ଵରଃ । ମହାହ୍ରଦୋ ମହାଗର୍ତୋ ମହାଭୂତୋ ମହାନିଧିଃ
ଯିଏ ସୁନାର ଫୁଲି ଭଳି ଦୀପ୍ତିମାନ, ଅଚଳ, ସମସ୍ତ ଭାଷାର ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାଇଶ୍ୱର, ବଡ଼ ହ୍ରଦ, ଗଭୀର ଗଡ଼, ବଡ଼ ତତ୍ତ୍ୱ, ଓ ବଡ଼ ଧନର ଭଣ୍ଡାର।
କୁମୁଦଃ କୁନ୍ଦରଃ କୁନ୍ଦଃ ପର୍ଜନ୍ଯଃ ପାଵନୋଽନିଲଃ । ଅମୃତାଶୋଽମୃତଵପୁଃ ସର୍ଵଜ୍ଞଃ ସର୍ଵତୋମୁଖଃ
ଯିଏ ପୃଥିବୀରେ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସୁଖ ଦେଇଥିବା, କୁନ୍ଦ ଫୁଲ ଭଳି ପବିତ୍ର, ବର୍ଷା ଦେଇଥିବା, ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ପବନ ସ୍ୱରୂପ, ଅମର ଇଚ୍ଛା ଥିବା, ଅମର ଦେହ ଥିବା, ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମୁହଁ ଥିବା।
ସୁଲଭଃ ସୁଵ୍ରତଃ ସିଦ୍ଧଃ ଶତ୍ରୁଜିଚ୍ଛତ୍ରୁତାପନଃ । ନ୍ଯଗ୍ରୋଧୋଽଦୁମ୍ବରୋଽଶ୍ଵତ୍ଥଶ୍ଚାଣୂରାନ୍ଧ୍ରନିଷୂଦନଃ
ଯିଏ ସହଜରେ ମିଳନ୍ତି, ଉତ୍ତମ ବ୍ରତ ଧାରଣ କରିଥିବା, ସଫଳ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିଥିବା, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥିବା, ବଟବୃକ୍ଷ, ଉଦୁମ୍ବର ବୃକ୍ଷ, ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ବୃକ୍ଷ, ଚାଣୂର ଓ ଅନ୍ଧକଙ୍କୁ ନଶ୍ୱାନ କରିଥିବା।
ସହସ୍ରାର୍ଚିଃ ସପ୍ତଜିହ୍ଵଃ ସପ୍ତୈଧାଃ ସପ୍ତଵାହନଃ । ଅମୂର୍ତିରନଘୋଽଚିନ୍ତ୍ଯୋ ଭଯକୃଦ୍ଭଯନାଶନଃ
ଯିଏ ହଜାର ରଶ୍ମିର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସାତଟି ଜିହ୍ୱା ଥିବା, ସାତ ପ୍ରକାରରେ ଆଗିଉଠିଥିବା, ସାତଟି ଯାନ ଉପରେ ବସିଥିବା; ଯିଏ ଆକାରହୀନ, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ, ଚିନ୍ତାର ସୀମା ଉପରେ, ଭୟ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି ଓ ଭୟକୁ ଦୂର କରନ୍ତି ।
ଅଣୁର୍ବୃହତ୍କୃଶଃ ସ୍ଥୂଲୋ ଗୁଣଭୃନ୍ନିର୍ଗୁଣୋ ମହାନ୍ । ଅଧୃତଃ ସ୍ଵଧୃତଃ ସ୍ଵାସ୍ଯଃ ପ୍ରାଗ୍ଵଂଶୋ ଵଂଶଵର୍ଧନଃ
ସେ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ବିଶାଳ, କ୍ଷୀଣ ଓ ଭାରି; ଗୁଣ ଧାରଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ଗୁଣ ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି, ସେ ମହାନ; କାହାରି ଭରସା ଉପରେ ନୁହେଁ, ନିଜେ ନିଜକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ନିଜର ମୁହଁ ଥିବା, ପ୍ରାଚୀନ ପୂର୍ବଜ, ଓ ବଂଶକୁ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତି ।
ଭାରଭୃତ୍ କଥିତୋ ଯୋଗୀ ଯୋଗୀଶଃ ସର୍ଵକାମଦଃ । ଆଶ୍ରମଃ ଶ୍ରମଣଃ କ୍ଷାମଃ ସୁପର୍ଣୋ ଵାଯୁଵାହନଃ
ସେ ଭାର ବୋହିଥିବା, ଯୋଗୀ ଭାବରେ ପରିଚିତ, ସମସ୍ତ ଯୋଗୀଙ୍କ ନାଥ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି; ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥାନ, ତପସ୍ବୀ, କ୍ଷୀଣ ଦେହ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପଖିର ମାଲିକ, ଓ ବାୟୁକୁ ଯାନ କରନ୍ତି ।
ଧନୁର୍ଧରୋ ଧନୁର୍ଵେଦୋ ଦଣ୍ଡୋ ଦମଯିତା ଦମଃ । ଅପରାଜିତଃ ସର୍ଵସହୋ ନିଯନ୍ତାଽନିଯମୋଽଯମଃ
ଯିଏ ଧନୁଷ୍ୟ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଧନୁଷ୍ୟର ଜ୍ଞାନ ହେଉଛନ୍ତି, ଦଣ୍ଡ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି, ଦମନ କରନ୍ତି, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି; ଅଜୟ, ସବୁକିଛି ସହିପାରିବା, ନିୟନ୍ତ୍ରକ, ଅନିୟମିତ ଓ ଅବିନାଶୀ ।
ସତ୍ତ୍ଵଵାନ୍ ସାତ୍ତ୍ଵିକଃ ସତ୍ଯଃ ସତ୍ଯଧର୍ମପରାଯଣଃ । ଅଭିପ୍ରାଯଃ ପ୍ରିଯାର୍ହୋଽର୍ହଃ ପ୍ରିଯକୃତ୍ ପ୍ରୀତିଵର୍ଧନଃ
ସେ ନିତିରେ ଦୃଢ଼, ଶୁଦ୍ଧ ମନର ଧନୀ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ରଖନ୍ତି। ସେ ମନରେ ଦୃଢ଼ ଇଚ୍ଛା ରଖନ୍ତି, ସ୍ନେହ ପାଇବା ଯୋଗ୍ୟ, ସମ୍ମାନ ପାଇବା ଯୋଗ୍ୟ, ଭଲପାଇବାକୁ କରନ୍ତି ଓ ପ୍ରେମ ବଢ଼ାନ୍ତି।
ଵିହାଯସଗତିର୍ଜ୍ଯୋତିଃ ସୁରୁଚିର୍ହୁତଭୁଗ୍ଵିଭୁଃ । ରଵିର୍ଵିରୋଚନଃ ସୂର୍ଯଃ ସଵିତା ରଵିଲୋଚନଃ
ସେ ଆକାଶରେ ଚଳନ୍ତି, ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅତି ଆକର୍ଷଣୀୟ, ହବିର ଭୋଗତା, ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପି ଅଛନ୍ତି। ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାର ମୂର୍ତ୍ତି, ପ୍ରକାଶକ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ଯାହାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ।
ଅନନ୍ତୋ ହୁତଭୁଗ୍ଭୋକ୍ତା ସୁଖଦୋ ନୈକଜୋଽଗ୍ରଜଃ । ଅନିର୍ଵିଣ୍ଣଃ ସଦାମର୍ଷୀ ଲୋକାଧିଷ୍ଠାନମଦ୍ଭୁତଃ
ସେ ଅନନ୍ତ, ହବିର ଭୋଗତା, ଅନୁଭବ କରୁଥିବା, ସୁଖ ଦେଇଥିବା, ବହୁ ରୂପରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ସବୁଠାରୁ ପୁରୁଣା। ସେ କେବେ ନିରାଶ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ସଦା ଧୈର୍ଯ୍ୟଶୀଳ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆଧାର ଓ ଅଦ୍ଭୁତ।
ସନାତ୍ସନାତନତମଃ କପିଲଃ କପିରଵ୍ଯଯଃ । ସ୍ଵସ୍ତିଦଃ ସ୍ଵସ୍ତିକୃତ୍ସ୍ଵସ୍ତି ସ୍ଵସ୍ତିଭୁକ୍ସ୍ଵସ୍ତିଦକ୍ଷିଣଃ
ସେ ଚିରକାଳୀନ, ଚିରକାଳୀନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ପୁରୁଣା, କପିଳ, ଅବିନାଶୀ। ସେ ଶୁଭ ଦେଇଥିବା, ଭଲ କାମ କରୁଥିବା, ଶୁଭତାର ମୂର୍ତ୍ତି, ଶୁଭ ଭୋଗ କରୁଥିବା ଓ ଶୁଭ ଦାନ କରୁଥିବା।
ଅରୌଦ୍ରଃ କୁଣ୍ଡଲୀ ଚକ୍ରୀ ଵିକ୍ରମ୍ଯୂର୍ଜିତଶାସନଃ । ଶବ୍ଦାତିଗଃ ଶବ୍ଦସହଃ ଶିଶିରଃ ଶର୍ଵରୀକରଃ
ସେ କ୍ରୁର ନୁହଁନ୍ତି, କାନରେ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧନ୍ତି, ଚକ୍ରଧାରୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ପଦକ୍ଷେପ ନିଅନ୍ତି, ଶକ୍ତିରେ ଆଦେଶ ଦେନ୍ତି; ସେ ଶବ୍ଦକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି, ଶବ୍ଦକୁ ସହିପାରନ୍ତି, ଶୀତଳ, ଏବଂ ରାତିକୁ ଆଣନ୍ତି।
ଅକ୍ରୂରଃ ପେଶଲୋ ଦକ୍ଷୋ ଦକ୍ଷିଣଃ କ୍ଷମିଣାଂଵରଃ । ଵିଦ୍ଵତ୍ତମୋ ଵୀତଭଯଃ ପୁଣ୍ଯଶ୍ରଵଣକୀର୍ତନଃ
ସେ କ୍ରୁର ନୁହଁନ୍ତି, ମନୋହର, ଦକ୍ଷ, ଚତୁର, କ୍ଷମାଶୀଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ; ଜ୍ଞାନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭୟରହିତ, ଯାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ଓ ଶ୍ରବଣ ପୁଣ୍ୟଦାୟକ।
ଉତ୍ତାରଣୋ ଦୁଷ୍କୃତିହା ପୁଣ୍ଯୋ ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନନାଶନଃ । ଵୀରହା ରକ୍ଷଣଃ ସନ୍ତୋ ଜୀଵନଃ ପର୍ଯଵସ୍ଥିତଃ
ସେ ଉଦ୍ଧାରକାରୀ, ପାପକୁ ନଶ୍ୱନ୍ତି, ପବିତ୍ର, ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଦୂର କରନ୍ତି; ବୀରମାନଙ୍କୁ ବଧ କରନ୍ତି, ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସାଧୁ, ଜୀବନଦାତା, ଏବଂ ସଦା ଅଟୁଟ।
ଅନନ୍ତରୂପୋଽନନ୍ତଶ୍ରୀର୍ଜିତମନ୍ଯୁର୍ଭଯାପହଃ । ଚତୁରଶ୍ରୋ ଗଭୀରାତ୍ମା ଵିଦିଶୋ ଵ୍ଯାଦିଶୋ ଦିଶଃ
ସେ ଅନେକ ରୂପରେ ବିଆପ୍ତ, ଅନନ୍ତ ମହିମାର ସ୍ୱାମୀ, କ୍ରୋଧକୁ ଜୟ କରିଛନ୍ତି, ଭୟକୁ ଦୂର କରନ୍ତି; ସେ ଚାରିପଟେ ସମାନ, ଗଭୀର ମନ, ସମସ୍ତ ଦିଗ, ଦିଗର ଦାତା ଏବଂ ନିଜେ ଦିଗ ହେଉଛନ୍ତି।