ଶ୍ରୀଵିଷ୍ଣୁସହସ୍ରନାମସ୍ତୋତ୍ରମ୍

ଆଧାରନିଲଯୋଽଧାତା ପୁଷ୍ପହାସଃ ପ୍ରଜାଗରଃ । ଊର୍ଧ୍ଵଗଃ ସତ୍ପଥାଚାରଃ ପ୍ରାଣଦଃ ପ୍ରଣଵଃ ପଣଃ

ସେ ସମସ୍ତର ଆଧାର ଓ ନିବାସ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ମୁହଁର ହାସ ଫୁଲ ମାଳା ପରି ମଧୁର, ସଦା ଜାଗ୍ରତ, ଉଚ୍ଚତାକୁ ଯାଉଥିବା, ସତ୍ୟର ପଥରେ ଚାଲୁଥିବା, ପ୍ରାଣ ଦେଇଥିବା, ପବିତ୍ର ଓଁ ଧ୍ୱନି, ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ।

ପ୍ରମାଣଂ ପ୍ରାଣନିଲଯଃ ପ୍ରାଣଭୃତ୍ପ୍ରାଣଜୀଵନଃ । ତତ୍ତ୍ଵଂ ତତ୍ତ୍ଵଵିଦେକାତ୍ମା ଜନ୍ମମୃତ୍ଯୁଜରାତିଗଃ

ସେ ସତ୍ୟର ମାପ, ପ୍ରାଣର ଆସନ, ପ୍ରାଣକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ପ୍ରାଣର ଆଧାର; ସତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ, ସତ୍ୟକୁ ଜାଣିଥିବା, ଏକମାତ୍ର ଆତ୍ମା, ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା।

ଭୂର୍ଭୁଵଃସ୍ଵସ୍ତରୁସ୍ତାରଃ ସଵିତା ପ୍ରପିତାମହଃ । ଯଜ୍ଞୋ ଯଜ୍ଞପତିର୍ଯଜ୍ଵା ଯଜ୍ଞାଙ୍ଗୋ ଯଜ୍ଞଵାହନଃ

ସେ ଭୂମି, ଦିଗନ୍ତ ଓ ସ୍ୱର୍ଗ; ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଥିବା ବୃକ୍ଷ, ଉଦ୍ଧାରକ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ପ୍ରପିତାମହ; ଯଜ୍ଞ, ଯଜ୍ଞର ନାଥ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା, ଯଜ୍ଞର ଅଂଶ ଓ ଯଜ୍ଞର ଯାନ।

ଯଜ୍ଞଭୃଦ୍ ଯଜ୍ଞକୃଦ୍ ଯଜ୍ଞୀ ଯଜ୍ଞଭୁଗ୍ ଯଜ୍ଞସାଧନଃ । ଯଜ୍ଞାନ୍ତକୃଦ୍ ଯଜ୍ଞଗୁହ୍ଯମନ୍ନମନ୍ନାଦ ଏଵ ଚ

ଯିଏ ଯଜ୍ଞକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଯିଏ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ଯିଏ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା, ଯିଏ ହବିର ଭୋଗ କରନ୍ତି, ଯିଏ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସାଧନ ହେଉଛନ୍ତି, ଯିଏ ଯଜ୍ଞର ଶେଷ କରନ୍ତି, ଯିଏ ଯଜ୍ଞର ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ, ଯିଏ ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ ଖାଦ୍ୟର ଭୋକ୍ତା ମଧ୍ୟ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି।

ଆତ୍ମଯୋନିଃ ସ୍ଵଯଞ୍ଜାତୋ ଵୈଖାନଃ ସାମଗାଯନଃ । ଦେଵକୀନନ୍ଦନଃ ସ୍ରଷ୍ଟା କ୍ଷିତୀଶଃ ପାପନାଶନଃ

ଯିଏ ନିଜେ ନିଜର ଉତ୍ପତ୍ତିସ୍ଥଳ, ନିଜେ ନିଜରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ଭୂମିକୁ ଖୋଦି ଉଠାଇଥିବା, ସାମବେଦର ଗୀତ ଭାବେ ରହିଛନ୍ତି, ଦେବକୀଙ୍କର ଆନନ୍ଦ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଭୂମିର ନାଥ, ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା।

ଶଙ୍ଖଭୃନ୍ନନ୍ଦକୀ ଚକ୍ରୀ ଶାର୍ଙ୍ଗଧନ୍ଵା ଗଦାଧରଃ । ରଥାଙ୍ଗପାଣିରକ୍ଷୋଭ୍ଯଃ ସର୍ଵପ୍ରହରଣାଯୁଧଃ

ଯିଏ ଶଂଖ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ନନ୍ଦକ ତଳୱାର ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଚକ୍ର ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଶାର୍ଙ୍ଗ ଧନୁଷ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଗଦା ଧାରଣ କରନ୍ତି, ରଥର ଚକ୍ର ହାତରେ ଧରିଥିବା, ଅଚଳ, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଶସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରନ୍ତି।

ସର୍ଵପ୍ରହରଣାଯୁଧ ଓଁ ନମ ଇତି । ଵନମାଲୀ ଗଦୀ ଶାର୍ଙ୍ଗୀ ଶଙ୍ଖୀ ଚକ୍ରୀ ଚ ନନ୍ଦକୀ । ଶ୍ରୀମାନ୍ ନାରାଯଣୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵାସୁଦେଵୋଽଭିରକ୍ଷତୁ

ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଶସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରୁଥିବା—ଓଁ, ନମସ୍କାର। ଯିଏ ବନମାଳା ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ଗଦା ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଶାର୍ଙ୍ଗ ଧନୁଷ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଶଂଖ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଚକ୍ର ଓ ନନ୍ଦକ ତଳୱାର ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଶ୍ରୀମାନ୍ ନାରାୟଣ, ବିଷ୍ଣୁ, ବାସୁଦେବ—ସେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।