અનાદિર્ભૂર્ભુવો લક્ષ્મીઃ સુવીરો રુચિરાઙ્ગદઃ । જનનો જનજન્માદિર્ભીમો ભીમપરાક્રમઃ
એ અનાદિ છે, ભૂમિ અને આકાશનો આધાર છે, સમૃદ્ધિનું સ્વરૂપ છે, અત્યંત શૂરવીર છે, સુંદર કડાં પહેરેલા છે; બધાનું મૂળ છે, જીવોના જન્મનો આરંભ છે, ભયાનક છે અને ભયજનક પરાક્રમ ધરાવે છે.
આધારનિલયોઽધાતા પુષ્પહાસઃ પ્રજાગરઃ । ઊર્ધ્વગઃ સત્પથાચારઃ પ્રાણદઃ પ્રણવઃ પણઃ
એ આધાર અને નિવાસસ્થાન છે, સંભાળનાર છે, ફૂલ જેવું હસતું મુખ ધરાવે છે, સદા જાગૃત છે; ઉપર જતો છે, સત્યના માર્ગે ચાલે છે, જીવન આપનાર છે, પવિત્ર 'ઓમ' છે અને શ્રેષ્ઠ ફળ છે.
પ્રમાણં પ્રાણનિલયઃ પ્રાણભૃત્પ્રાણજીવનઃ । તત્ત્વં તત્ત્વવિદેકાત્મા જન્મમૃત્યુજરાતિગઃ
એ માપદંડ છે, જીવનનું સ્થાન છે, જીવનને પોષે છે, જીવનનો સાર છે; અંતિમ સત્ય છે, સત્યને જાણનાર છે, એકમાત્ર આત્મા છે, જન્મ, મૃત્યુ અને વૃદ્ધાપાર જાય છે.
ભૂર્ભુવઃસ્વસ્તરુસ્તારઃ સવિતા પ્રપિતામહઃ । યજ્ઞો યજ્ઞપતિર્યજ્વા યજ્ઞાઙ્ગો યજ્ઞવાહનઃ
એ ભૂમિ, આકાશ અને સર્વોચ્ચ લોક છે; આશ્રય રૂપ વૃક્ષ છે, તારા છે, સૂર્ય છે, મહાન પિતામહ છે; યજ્ઞ છે, યજ્ઞનો સ્વામી છે, યજ્ઞ કરનાર છે, યજ્ઞના અંગો છે અને યજ્ઞનું વાહન છે.
યજ્ઞભૃદ્ યજ્ઞકૃદ્ યજ્ઞી યજ્ઞભુગ્ યજ્ઞસાધનઃ । યજ્ઞાન્તકૃદ્ યજ્ઞગુહ્યમન્નમન્નાદ એવ ચ
જે યજ્ઞને ધારે છે, યજ્ઞ કરે છે, યજ્ઞકર્તા છે, યજ્ઞનું ફળ ભોગવે છે, યજ્ઞ માટે સાધન છે; યજ્ઞને પૂર્ણ કરે છે, યજ્ઞનું રહસ્ય છે, અને જે અન્ન પણ છે અને અન્ન ભોજન કરનાર પણ છે.
આત્મયોનિઃ સ્વયઞ્જાતો વૈખાનઃ સામગાયનઃ । દેવકીનન્દનઃ સ્રષ્ટા ક્ષિતીશઃ પાપનાશનઃ
જેની ઉત્પત્તિ પોતે જ છે, જે પોતે જન્મે છે, જે પૃથ્વીને ખોદી કાઢે છે, જે સામવેદનું ગીત છે; દેવકીનો આનંદ, સર્જનહાર, પૃથ્વીનો સ્વામી અને પાપનો નાશક છે.
શઙ્ખભૃન્નન્દકી ચક્રી શાર્ઙ્ગધન્વા ગદાધરઃ । રથાઙ્ગપાણિરક્ષોભ્યઃ સર્વપ્રહરણાયુધઃ
જે શંખ ધારણ કરે છે, નંદકી તલવાર ધરાવે છે, ચક્ર ધારણ કરે છે, શારંગ ધનુષ ધરાવે છે, ગદા ધારણ કરે છે; રથનું ચક્ર હથિયાર છે, અડગ છે અને બધા હથિયારો ધરાવે છે.
સર્વપ્રહરણાયુધ ૐ નમ ઇતિ । વનમાલી ગદી શાર્ઙ્ગી શઙ્ખી ચક્રી ચ નન્દકી । શ્રીમાન્ નારાયણો વિષ્ણુર્વાસુદેવોઽભિરક્ષતુ
બધા હથિયારો ધરાવનાર — ઓમ, નમન! — વનમાલા પહેરનાર, ગદા ધારણ કરનાર, શારંગ ધનુષ ધરાવનાર, શંખ ધારણ કરનાર, ચક્ર અને નંદકી તલવાર ધરાવનાર; શ્રીમંત નારાયણ, વિષ્ણુ, વાસુદેવ — એ આપણું રક્ષણ કરે.