ਓਮ। ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਧਨ, ਸੁਖ, ਅਤੇ ਆਰੋਗ੍ਯ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਾਤਵੇਦਾਸ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, ਕਹਿੰਦੇ, "ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਾਸ, ਸਾਨੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਦੀ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾਰ।" ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ ਉਹ ਸੋਨਾ, ਗਾਂਵਾਂ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਰਜ਼ੂ ਸੀ। ਉਹ ਸ੍ਰੀ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ, ਰਥ ਦੇ ਕੇਂਦਰ 'ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਬੂਟੀਆਂ ਨਾਲ ਜਾਗਦੀ। ਉਸ ਸ੍ਰੀ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਸ੍ਰੀ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ, ਨਮ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀਦਾਇਕ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਸਥਾਨ ਦੇ।" ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਜੋ ਚਾਂਦ ਦੇ ਸਾਥ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ, ਅਤੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਦਾਨੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਸਕਣ।" ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਨਹਿਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਬਿਲਵਾ ਦਰੱਖਤ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, ਕਹਿੰਦੇ, "ਹੇ ਸ੍ਰੀ, ਜੋ ਸੁਗੰਧਿਤ, ਅਜਿਹੇ ਨਿਰੰਤਰ ਪੋਸ਼ਕ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਭੌਤਿਕ ਸੁਖ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੇ।" ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ੍ਰੀ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ, ਦਿਲ ਦੀ ਠਾਨ, ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਬੋਲੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਥਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਕਾਰਦਮ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੀ ਨੂੰ ਵਸਾਉਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।" ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ ਕਿ ਪਾਣੀਆਂ ਅ abundance ਅਤੇ ਨਮੀ ਲਿਆਉਣ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੀ ਮਾਂ ਵੱਸਣ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਉਹ ਸਾਫ਼ ਮੱਖਣ ਦੀ ਅਰਧਨਾ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਇਸ ਸ੍ਰੀ ਸੂਕਤਾ ਦਾ ਜਪ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਆਸਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਸਕਣ। "ਹੇ ਕਮਲ-ਚਿਹਰੇ, ਕਮਲ-ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਸੁਖ ਮਿਲੇ," ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ। ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਜੋ ਘੋੜੇ, ਗਾਂ, ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦਿਵਿਆ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇ।" ਉਹ ਸ੍ਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰ ਕਮਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਾਨੂੰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਦੇ।" ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਧਨ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕੀਤੀ, ਕਹਿੰਦੇ, "ਧਨ ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ, ਹਵਾ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ।" ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਅਤੇ ਵਾਰੁਣ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇ।" ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਗੋਤ੍ਰ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, ਕਹਿੰਦੇ, "ਜੋ ਭਲੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸ੍ਰੀ ਸੂਕਤਾ ਦਾ ਜਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਕ੍ਰੋਧ, ਜਲਨ, ਲਾਲਚ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਬੁਰੀ ਨੀਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।" ਉਹ ਸ੍ਰੀ, ਜੋ ਕਮਲ 'ਤੇ ਵਸਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਮਲ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਹਿਮਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਪ੍ਰਿਅ, ਸਾਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦੇ।" ਉਹ ਸ੍ਰੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਾਧਵ ਦੀ ਪ੍ਰਿਅ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕੀਤਾ। "ਅਸੀਂ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ।" ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਾਨੂੰ ਚਮਕ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਸਿਹਤ, ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਮਿਲੇ; ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਅਨਾਜ, ਧਨ, ਪਸ਼ੂ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਮਿਲੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਰਜ਼ੂਵਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸੁਖ, ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।