शिवः, यः ताण्डव नृत्यं कृतवान्, यस्य जटामणिः अग्निमयदृश्यमानं शुद्धं प्रवाहं धारयति, यः नागमालां ग्रीवायां धारयति, यस्य डमरूः गम्भीरं, आवृत्तं नादं प्रकटयति, अस्मान् शुभं ददातु। शिवाय, यः दिव्यनदीनां तरङ्गैः शोभितं शिरसि धारयति, यः उग्रज्वाला गण्डे प्रज्वलति, यः चन्द्रकान्ति धारयति, मम भक्तिः सदा स्थिरा भूयात्। सर्वेषां बन्धनानां, दुस्तरदुःखानां च, यः करुणामयः दृष्टिपातः कृते, यः पर्वतराजस्य कन्यायाः अनुकम्पायाः सहस्रदिशां प्रसन्नता अनुभवति, तस्मिन् महादेवाय मनः सुखं प्राप्नुयाम। यः जटामालां च ताम्रनागैः अलङ्कृतः, यः दिव्यकन्याभिः कुम्कुमपिष्टं मुखं मृदितः, यः उन्मत्तहस्तिनां चर्मणं वस्त्रं धारयति, तस्मिन् सर्वजनस्य स्वामी, मम मनः अद्भुतसुखं प्राप्नुयाम। यस्य जटामालां नागराजः बन्धनं कृतवान्, यः इन्द्रस्य सहस्त्राक्षस्य पुष्पमालां चरणयोः धूलि धत्ते, यः चकौरा पक्षिणः सखा चन्द्रमा यः मणिः, तस्मिन् स्थायी समृद्धिः प्राप्नुयाम। महादेवस्य जटाः चन्द्रमाः अमृतवृष्टिः यः तस्य शिरसि प्रकाशते, यः तस्य अग्रे दग्धः कामदेवः अग्निः अस्ति, तस्मिन् शूलधारिणे मम धनं प्राप्नुयाम। त्रिनेत्राय, यः उग्रमुखः कामदेवस्य नाशकः अस्ति, यः पर्वतराजस्य कन्यायाः हृदयम् अलङ्कृतं कृतिः कर्ता, तस्मिन् मम भक्तिः स्थिरा भूयात्। यस्य कंठे अमृतद्रव्यं कालकूटविषं यः रात्रौ चन्द्रमाः अलङ्कृतः, यः चित् चिद्रः श्मशानवृत्तः, यः विश्वस्य धारकः अस्ति, तस्मिन् अस्मान् समृद्धिः ददातु। कामा, नगराणि, बन्धनं, यज्ञं, गजं, अन्धकं, यमं च यः नाशयति, यः कर्णिकायाः नीलकमलपुष्पाणां माला यः कांतिः धारयति, तस्मिन् अहं स्तुति करिष्यामि। यः कामं समाप्तवान्, यः नगराणि समाप्तवान्, यः प्राणं समाप्तवान्, यः यज्ञं समाप्तवान्, यः गजं समाप्तवान्, यः अन्धकं समाप्तवान्, यः यमं समाप्तवान्, यः सर्वस्य शुभस्य अनन्तस्रोतः अस्ति, यः कलानां समूहस्य मधुर्यां रमणीयः अस्ति, तस्मिन् अहं स्तुति करिष्यामि। शिवः, यः ताण्डवं कृतवान्, यः डमरूणां शुभ, उच्यते, नादेन चालयति, यस्य मस्तिष्कं यज्ञाग्निना प्रदीप्तं अस्ति, यः सर्पाणां ध्वनिं च यः कर्ता, सदा विजयः भूयात्। कदा मम मनः सदाशिवे स्थितं भविष्यति, यः पत्थरं रत्नं, नागमालां मोतीं, मित्रं शत्रुं, तृणं कमलदृष्टिं, प्रजाः च पृथिव्याः स्वामीं च समदृष्ट्या गच्छति? कदा अहं दुष्टविचारैः विमुक्तः पर्वतगुहायां देवतानां प्रवाहे निवासं कर्तुं, सदा युग्मितपाणिं मस्तकं उपरि धारयित्वा, चञ्चलदृष्टिं विमुक्तः, तस्य भृकुटीमार्कं स्थिरं मनः धारयित्वा, 'शिव' इति मन्त्रम् उच्चारयिष्यामि? कदा अहं तस्मिन् तृप्तः भविष्यामि? यस्य कर्णिकायाः कण्टकाः कदम्बपुष्पाणां माला, यः इन्द्रस्य नगरात् आगत्य, यः तस्य उपरि मृदितं चन्दनं यः चित्तं सुखं ददाति, तस्मिन् अति उच्चं आश्रयं ददातु, दिनरात्रौ। यः वामदृष्टिः मुक्तः, यः विवाहानां डमरूः गूञ्जति, यः 'शिव' मन्त्रं धारयति, यः तीव्रज्वाला वृष्टिः यः अष्टसिद्धिं प्रार्थयति, यः जनैः आवाहितः अस्ति, तस्मिन् विश्वस्य विजयाय प्रकटितः भूयात्। यः स्मरणं कृत्वा, पाठयित्वा, उच्चारणं कृत्वा, एषः सर्वोत्तमः स्तोत्रं, सदा च निरन्तरं, हरिं च गुरुं प्रति शुद्धभक्तिं प्राप्नुयात्, अन्यं च न प्राप्नुयात्; यः शुभं शङ्करं मनसि चिन्तयित्वा, सजीवात्मानां भ्रान्तिं नाशयति। यः एषः दशकं स्तोत्रं पूजायाः अन्ते, शिवस्य स्तुति प्रति, सायं काले पाठयति, शिवः स्थिरं भाग्यं ददाति—सदा स्मितं, रथैः, गजैः, अश्वैः च सह।