जटाटवीगलज्ज्वलप्रवाहपावितस्थले, गलेऽवलम्ब्यलम्बितां भुजङ्गतुङ्गमालिकाम्। डमड्डमड्डमड्डमन्निनादवड्डमर्वयं, चकारचण्डताण्डवं तनोतु नः शिवो शिवम्
ਉਸ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਜਦੋਂ ਭਿਆਨਕ ਤਾਂਡਵ ਨਾਚ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਜਟਾਵਾਂ 'ਚੋਂ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਧਾਰ ਵਗ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਗਲੇ 'ਚ ਉੱਚੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਲਟਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਡਮਰੂ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵੱਜ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਮਹਾਂਦੇਵ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਕਰੇ।
जटाकटाहसंभ्रमभ्रमन्निलिम्पनिर्झरी, विलोलवीचिवल्लरी विराजमानमूर्धनि। धगद्धगद्धगज्ज्वलल्ललाटपट्टपावके, किशोरचन्द्रशेखरे रतिः प्रतिक्षणं मम
ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਸਦਾ ਉਸ ਮਹਾਂਦੇਵ ਵੱਲ ਰਹੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਜਟਾਵਾਂ 'ਚੋਂ ਅਕਾਸ਼ੀ ਨਦੀ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਖੇਡਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਭਿਆਨਕ ਅੱਗ ਦੀ ਜੋਤ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਨਵਾ ਚੰਦ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
धराधरेन्द्रनन्दिनी विलासबन्धुबन्धुरस्फुरद्दिगन्तसन्ततिप्रमोदमानमानसे। कृपाकटाक्षधोरणीनिरुद्धदुर्धरापदि क्वचिद्विगम्बरे मनोविनोदमेतु वस्तुनि
ਕਦੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੱਭੇ, ਜੋ ਨੰਗਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਿਹਰ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸਦਾ ਦਿਲ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨਾਲ ਖੇਡਦਿਆਂ ਪੈਲੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
जटाभुजंगपिंगलस्फुरत्फणामणिप्रभा-कदंबकुंकुमद्रवप्रलिप्तदिग्वधूमुखे। मदांधसिंधुरस्फुरत्वगुत्तरीयमेदुरे मनोविनोदमद्भुतं बिभर्तुभूतभर्तरि
ਮੇਰਾ ਮਨ ਉਸ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਿੱਚ ਅਚੰਭੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲੱਭੇ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਜਟਾਵਾਂ 'ਚ ਪੀਲੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਫਣਾਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਲਿਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਦੀ ਖਾਲ ਆਪਣੀ ਚਾਦਰ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।
सहस्रलोचनप्रभृत्यशेषलेखशेखर-प्रसूनधूलिधोरणी विधूसरांघ्रिपीठभूः। भुजंगराजमालयानिबद्धजाटजूटकः श्रियैचिरायजायतां चकोरबंधुशेखरः
ਉਹ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜਿਸ ਦੀ ਜਟਾ ਵਿੱਚ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪਈਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਜੋ ਚਕੋਰਾ ਪੰਛੀ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸਜਾਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਵੇ।
ललाटचत्वरज्वलद्धनंजयस्फुलिङ्गभा-निपीतपंचसायकंनमन्निलिंपनायकम्। सुधामयूखलेखया विराजमानशेखरं महाकपालिसंपदे शिरोजटालमस्तुनः
ਉਹ ਮਹਾਂਕਪਾਲੀ ਦੇ ਜਟਾਂ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਚਾਨਣ ਵਾਲੀ ਲਕੀਰ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਧਨੰਜਯ ਅੱਗ ਦੀ ਰਾਖ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ—ਉਹ ਅੱਗ ਜਿਸ ਨੇ ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ—ਸਾਨੂੰ ਮਹਾਂਕਪਾਲੀ ਦੀ ਦੌਲਤ ਬਖ਼ਸ਼ੇ।
करालभालपट्टिकाधगद्धगद्धगज्ज्वलद्धनंजया धरीकृतप्रचंडपंचसायके। धराधरेंद्रनंदिनीकुचाग्रचित्रपत्रकप्रकल्पनैकशिल्पिनी त्रिलोचनेरतिर्मम
ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਤ੍ਰਿਨੈਤ੍ਰ ਮਹਾਦੇਵ ਲਈ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੱਥਾ ਭਿਆਨਕ ਅੱਗ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ਕਤਿਸਾਲੀ ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੰਦਰ ਨਕਸ਼ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਇਕੋ-ਇਕ ਕਲਾ-ਕਾਰ ਹੈ।
नवीनमेघमंडलीनिरुद्धदुर्धरस्फुरत्कुहुनिशीथनीतमः प्रबद्धबद्धकन्धरः। निलिम्पनिर्झरीधरस्तनोतु कृत्तिसिंधुरः कलानिधानबंधुरः श्रियं जगंद्धुरंधरः
ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਦੀ ਗਲ੍ਹੀ ਨਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਘਣੇ ਜ਼ਹਿਰ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਨਦੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਚਿਤਾ ਦੀ ਰਾਖ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਵੇ।
प्रफुल्लनीलपंकजप्रपंचकालिमप्रभा-विडंबि कंठकंध रारुचि प्रबंधकंधरम्। स्मरच्छिदं पुरच्छिंद भवच्छिदं मखच्छिदं गजच्छिदांधकच्छिदं तमंतकच्छिदं भजे
ਮੈਂ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੇ ਕਾਮ ਦੇਵ ਨੂੰ, ਤਿੰਨ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨੂੰ, ਯਜਨ ਨੂੰ, ਹਾਥੀ ਨੂੰ, ਅੰਧਕ ਨੂੰ ਅਤੇ ਯਮ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਹੈ — ਜਿਸ ਦੀ ਗਲ੍ਹ ਅਤੇ ਗਰਦਨ ਖਿੜੇ ਨੀਲੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਤ ਦੇ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
अखर्वसर्वमंगला कलाकदम्बमंजरी-रसप्रवाह माधुरी विजृंभणा मधुव्रतम्। स्मरांतकं पुरातकं भावंतकं मखांतकं गजांतकांधकांतकं तमंतकांतकं भजे
ਮੈਂ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੇ ਕਾਮ ਦੇਵ ਦਾ, ਤਿੰਨ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦਾ, ਜੀਵਨ ਦਾ, ਯਜਨ ਦਾ, ਹਾਥੀ ਦਾ, ਅੰਧਕ ਦਾ ਅਤੇ ਯਮ ਦਾ ਅੰਤ ਕੀਤਾ — ਜੋ ਸਦਾ ਸੁਭਾਗਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਵਿਰਾਸਤ ਕਲਾਵਾਂ ਦੇ ਗੁਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਧੁਮੱਖੀ ਵਾਂਗ ਰਸ ਹੈ।
जयत्वदभ्रविभ्रमभ्रमद्भुजंगमस्फुरद्धगद्धगद्विनिर्गमत्कराल भाल हव्यवाट्। धिमिद्धिमिद्धिमिध्वनन्मृदङ्गतुङ्गमङ्गलध्वनिक्रमप्रवर्तित: प्रचण्ड ताण्डवः शिवः
ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਸਦਾ ਜਿੱਤਦਾ ਰਹੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਤਾਂਡਵ ਉੱਚੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਭਾਲ sacrificial fire ਵਾਂਗ ਤਪਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਹਿਲਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਸੱਪ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ ਫੁਫਕਾਰਦੇ ਹਨ।
दृषद्विचित्रतल्पयोर्भुजंगमौक्तिकमस्रजोर्गरिष्ठरत्नलोष्ठयोः सुहृद्विपक्षपक्षयोः। तृणारविंदचक्षुषोः प्रजामहीमहेन्द्रयोः समं प्रवर्तयन्मनः कदा सदाशिवं भजे
ਕਦੋਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ 'ਤੇ ਟਿਕੇ, ਜੋ ਪੱਥਰ ਤੇ ਰਤਨ, ਸੱਪਾਂ ਤੇ ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਦੋਸਤ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਤਿੰਨ ਤੇ ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ, ਜਨਤਾ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ — ਸਭ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ?
कदा निलिंपनिर्झरी निकुञ्जकोटरे वसन् विमुक्तदुर्मतिः सदा शिरःस्थमंजलिं वहन्। विमुक्तलोललोचनो ललामभाललग्नकः शिवेति मंत्रमुच्चरन् कदा सुखी भवाम्यहम्
ਕਦੋਂ ਮੈਂ, ਮੰਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਧਾਰ ਦੇ ਪਹਾੜੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੋਵਾਂ, ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਜੋੜੀਆਂ ਹਥਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਖਾਂ ਭਟਕਣ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ, ਮਨ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ 'ਤੇ ਟਿਕਾ ਹੋਇਆ, 'ਸ਼ਿਵ' ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਦਾ ਹੋਵਾਂ, ਕਦੋਂ ਮੈਂ ਅਸਲ ਸੁਖੀ ਹੋਵਾਂਗਾ?
निलिम्प नाथनागरी कदम्ब मौलमल्लिका-निगुम्फनिर्भक्षरन्म धूष्णिकामनोहरः। तनोतु नो मनोमुदं विनोदिनींमहनिशं परिश्रय परं पदं तदंगजत्विषां चयः
ਉਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਕਦੰਬ ਅਤੇ ਚੰਬੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਰਮਣੀਕ ਰਾਖ ਲਗਾਈ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੀ ਲੜੀ ਸਾਡੀ ਮਨ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ, ਦਿਨ ਰਾਤ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਸਰਾ ਮਿਲੇ।
प्रचण्ड वाडवानल प्रभाशुभप्रचारणी महाष्टसिद्धिकामिनी जनावहूत जल्पना। विमुक्त वाम लोचनो विवाहकालिकध्वनिः शिवेति मन्त्रभूषगो जगज्जयाय जायताम्
ਜਿਸ ਦਾ ਖੱਬਾ ਅੱਖ ਆਜ਼ਾਦ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਡੋਲੀਆਂ ਗੂੰਜੀਆਂ, ਜੋ 'ਸ਼ਿਵ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਤੇਜ਼ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਫੈਲਦੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਅਠ ਸਿੱਧੀਆਂ ਚਾਹਣ ਵਾਲੇ ਲੋੜਦੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਉਚਾਰਦੇ—ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਉਭਰੇ।
इमं हि नित्यमेव मुक्तमुक्तमोत्तम स्तवं पठन्स्मरन् ब्रुवन्नरो विशुद्धमेति संततम्। हरे गुरौ सुभक्तिमाशु याति नान्यथागतिं विमोहनं हि देहनां सुशंकरस्य चिंतनम्
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸਤੁਤਿ ਨੂੰ ਸਦਾ ਯਾਦ ਕਰਦਾ, ਪੜ੍ਹਦਾ, ਤੇ ਉਚਾਰਦਾ, ਉਹ ਹਰੀ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਭਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਹਾਲਤ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਸੁਭ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਚਿੰਤਨ ਸਰੀਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਭਟਕਣ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
फलश्रुतिः पूजाऽवसानसमये दशवक्रत्रगीतं यः शम्भूपूजनपरम् पठति प्रदोषे । तस्य स्थिरां रथगजेंद्रतुरंगयुक्तां लक्ष्मी सदैव सुमुखीं प्रददाति शम्भुः
ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਸ਼ਾਮ ਵੇਲੇ, ਇਹ ਦਸ-ਪਦੀਆਂ ਵਾਲਾ ਭਜਨ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੰਭੂ ਜੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਟਿਕੀ ਹੋਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ, ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।