ਸ਼ਿਵਤਾਣ੍ਡਵਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸ੍ਰੀ ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਤੰਦਾਵ ਨ੍ਰਿਤ੍ਯ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਜਟਾਜੂੜ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਮੋਤੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਜਿਹੜਾ ਆਪਣੇ ਡਰਮ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਜਟਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਰਗ ਦੀ ਨਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤ ਚਮਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮੱਥਾ ਅੱਗ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਨਵੀਂ ਚੰਨ ਦੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਸਮੇਟੇ ਹੋਏ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਮਨ ਨੂੰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਨੰਗੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਦਇਆਲੂ ਨਜ਼ਰ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਰੋਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਸੁਗੰਧਿਤ ਕੇਸਰ ਦੇ ਪੇਸਟ ਨਾਲ ਲਿਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਜਟਾਂ ਵਿੱਚ ਰੰਗ ਬਦਲਦੇ ਸੱਪ ਸਜਦੇ ਹਨ। ਸ੍ਰੀ ਸ਼ਿਵ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਗੁਲਾਬੀ ਮਾਲਾ ਨੇ ਛੁਆਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਚੰਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਜਟਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਚੰਨ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਅਸ਼ੇਸ਼ ਪਾਟਿਆਂ ਦੀਆਂ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸੜਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਸਾਡੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਹਿਰ ਦੀ ਕਾਲੀ ਰਾਤ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਹੈ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਅਮਿਤ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਕਾਮ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਅਤੇ ਬੰਧਨਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗਲਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਬਲੂ ਕੰਨੜੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਲਾ ਦੇ ਮਿਠਾਸ ਵਿੱਚ ਰਮਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਤੰਦਾਵ ਨ੍ਰਿਤ੍ਯ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਅੱਗ ਜਿਵੇਂ ਯਜਨਾ ਦਾ ਅੱਗ ਬਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਹਿਸ੍ਹੀ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਦੋਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇਗਾ, ਜੋ ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਰਤਨ, ਦੋਸਤ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਘਾਸ ਅਤੇ ਕਮਲ-ਨੈਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਦੇਖਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾਂਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਲੱਗੇ ਨਿਸ਼ਾਨ 'ਤੇ ਫਿਕਸ ਕਰਾਂਗਾ, ਮੈਂ 'ਸ਼ਿਵ' ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਾਂਗਾ। ਜੋ ਸ੍ਰੀ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਕਦੰਬ ਅਤੇ ਜਾਸਮੀਨ ਦੇ ਗੁਲਾਬਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਮਨ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਨਿਗਾਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਾਦੀ ਦੇ ਡਰਮ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਬਹੁਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਜਗਤ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਉਠੇ। ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਮਹਾਨ ਗੀਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਧਨ ਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਵਿੱਚ ਪੂਰਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਦੇ ਦਸ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸ਼ਿਵ ਉਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਦੇਣਗੇ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਸਕੁਰਾਉਂਦੇ ਰਹਿਣਗੇ। ਇਹ ਹੈ ਸ੍ਰੀ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਦਾ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ।