जटाटवीगलज्ज्वलप्रवाहपावितस्थले, गलेऽवलम्ब्यलम्बितां भुजङ्गतुङ्गमालिकाम्। डमड्डमड्डमड्डमन्निनादवड्डमर्वयं, चकारचण्डताण्डवं तनोतु नः शिवो शिवम्
ଯିଏଙ୍କର ଜଟାରେ ଅଗ୍ନିର ଜ୍ୱାଳା ଝରି ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ ପଡ଼ୁଛି, ଗଳାରେ ଉଚ୍ଚ ସର୍ପମାଳା ଝୁଲିଛି, ଡମରୁର ଗଭୀର ଧ୍ୱନି ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉଛି, ସେଇ ଭୟଙ୍କର ତାଣ୍ଡବ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ଶିବ ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ।
जटाकटाहसंभ्रमभ्रमन्निलिम्पनिर्झरी, विलोलवीचिवल्लरी विराजमानमूर्धनि। धगद्धगद्धगज्ज्वलल्ललाटपट्टपावके, किशोरचन्द्रशेखरे रतिः प्रतिक्षणं मम
ଯିଏଙ୍କର ମୁଣ୍ଡରେ ଜଟା ମଧ୍ୟରେ ଦେବନଦୀର ତରଙ୍ଗ ଖେଳୁଛି, ଲଳାଟରେ ଭୟଙ୍କର ଅଗ୍ନି ଜ୍ୱଳିଛି, ଏବଂ ଯୁବା ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେଇ ଶିବଙ୍କୁ ମୋର ଭକ୍ତି ସଦା ଅଟୁଟ ରହୁ।
धराधरेन्द्रनन्दिनी विलासबन्धुबन्धुरस्फुरद्दिगन्तसन्ततिप्रमोदमानमानसे। कृपाकटाक्षधोरणीनिरुद्धदुर्धरापदि क्वचिद्विगम्बरे मनोविनोदमेतु वस्तुनि
ପାହାଡ଼ର ଝିଅଙ୍କ ସହ ଖେଳମଜାର ଆନନ୍ଦ ଯାହାଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ, କୃପାର ଚାହାଣି ଦୁର୍ଲଭ ବିପଦକୁ ଦୂରେଇ ଦେଇଥାଏ, ଏବଂ କେବେ କେବେ ନଗ୍ନ ରୂପରେ ଥାନ୍ତି, ସେଇ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭଗବାନ୍ରେ ମୋର ମନ ଆନନ୍ଦ ଲଭୁ।
जटाभुजंगपिंगलस्फुरत्फणामणिप्रभा-कदंबकुंकुमद्रवप्रलिप्तदिग्वधूमुखे। मदांधसिंधुरस्फुरत्वगुत्तरीयमेदुरे मनोविनोदमद्भुतं बिभर्तुभूतभर्तरि
ଯିଏଙ୍କର ଜଟାରେ ପିଙ୍ଗଳ ସର୍ପ ଏବଂ ମଣିର ଆଲୋକ ଝଲମଲ କରୁଛି, ମୁହଁ ଦେବାଙ୍ଗନାଙ୍କ କୁଙ୍କୁମ ଲେପରେ ରଙ୍ଗା ହୋଇଛି, ଏବଂ ମଦମସ୍ତ ହାତୀର ଚର୍ମ ଉପରେ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ସେଇ ଭୂତଙ୍କ ନାଥରେ ମୋର ମନ ଅଦ୍ଭୁତ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁ।
सहस्रलोचनप्रभृत्यशेषलेखशेखर-प्रसूनधूलिधोरणी विधूसरांघ्रिपीठभूः। भुजंगराजमालयानिबद्धजाटजूटकः श्रियैचिरायजायतां चकोरबंधुशेखरः
ଯିଏ ତାଙ୍କର ଜଟାରେ ସର୍ପରାଜା ମାଳା ଭାବେ ବନ୍ଧାଅଛି, ଯିଏଙ୍କ ପାଦକୁ ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡର ଫୁଲମାଳାର ଧୂଳି ଛୁଇଁଯାଏ, ଏବଂ ଯିଏ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ମୁଣ୍ଡର ଶୋଭା ଭାବେ ଧରିଛନ୍ତି, ସେଇ ଚକୋରପ୍ରିୟ ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ ଶିବ ଆମ ପାଇଁ ଦୀର୍ଘ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ।
ललाटचत्वरज्वलद्धनंजयस्फुलिङ्गभा-निपीतपंचसायकंनमन्निलिंपनायकम्। सुधामयूखलेखया विराजमानशेखरं महाकपालिसंपदे शिरोजटालमस्तुनः
ଯିଏ ତାଙ୍କର ଲଳାଟରେ ଧନଞ୍ଜୟ ଅଗ୍ନିର ରାଖ ଲାଗିଛି, ଯେଉଁ ଅଗ୍ନି କାମଦେବଙ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଥିଲା, ଏବଂ ଯିଏ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ମୁଣ୍ଡର ଶୋଭା ଭାବେ ଧରିଛନ୍ତି, ସେଇ ମହାକପାଳୀଙ୍କ ଜଟା ଆମ ପାଇଁ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦିଅନ୍ତୁ।
करालभालपट्टिकाधगद्धगद्धगज्ज्वलद्धनंजया धरीकृतप्रचंडपंचसायके। धराधरेंद्रनंदिनीकुचाग्रचित्रपत्रकप्रकल्पनैकशिल्पिनी त्रिलोचनेरतिर्मम
ମୋର ଭକ୍ତି ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଶିବଙ୍କୁ ହେଉ, ଯିଏଙ୍କ ଭୂକୁଣ୍ଡ ଭୟଙ୍କର ଅଗ୍ନିରେ ଜ୍ୱଳିଉଛି, ଯେଉଁଅଗ୍ନି କାମଦେବଙ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଥିଲା, ଏବଂ ଯିଏ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ପାର୍ବତୀଙ୍କ ଛାତିରେ ଅନେକ ଆକୃତି ଅଙ୍କନ କରିବାରେ ଏକମାତ୍ର କୁଶଳ କଳାକାର।
नवीनमेघमंडलीनिरुद्धदुर्धरस्फुरत्कुहुनिशीथनीतमः प्रबद्धबद्धकन्धरः। निलिम्पनिर्झरीधरस्तनोतु कृत्तिसिंधुरः कलानिधानबंधुरः श्रियं जगंद्धुरंधरः
ଯିଏ ନୂଆ ମେଘମାଳା ପରି ଅନ୍ଧକାର ଦ୍ୱାରା ଗଳାକୁ ଭଲିଭାବେ ବନ୍ଧିଛନ୍ତି, ଯିଏ ବିଷ ପିଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦେବନଦୀ ଗଙ୍ଗା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଯିଏ ଦେହରେ ଭସ୍ମ ଲଗାଇଛନ୍ତି, ଚନ୍ଦ୍ରର ଆଲୋକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେଇ ଶିବ ଆମ ପାଇଁ ଶ୍ରୀ-ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ।
प्रफुल्लनीलपंकजप्रपंचकालिमप्रभा-विडंबि कंठकंध रारुचि प्रबंधकंधरम्। स्मरच्छिदं पुरच्छिंद भवच्छिदं मखच्छिदं गजच्छिदांधकच्छिदं तमंतकच्छिदं भजे
अखर्वसर्वमंगला कलाकदम्बमंजरी-रसप्रवाह माधुरी विजृंभणा मधुव्रतम्। स्मरांतकं पुरातकं भावंतकं मखांतकं गजांतकांधकांतकं तमंतकांतकं भजे
ମୁଁ ସେଇଁ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେଉଛି, ଯିଏ କାମଦେବଙ୍କ ଅନ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ତିନୋଟି ପୁରୀର ଅନ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ଭାବର ଅନ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ଯଜ୍ଞର ଅନ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ହାତୀର ଅନ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ଅନ୍ଧକାସୁରଙ୍କ ଅନ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ଯମର ଅନ୍ତ କରିଛନ୍ତି—ଯିଏ ଅସୀମ ମଙ୍ଗଳର ଉତ୍ସ, ଯିଏ କଳାର ମାଳାର ମଧୁରତାରେ ମଗ୍ନ ମଧୁମକ୍ଷିକା ପରି।
जयत्वदभ्रविभ्रमभ्रमद्भुजंगमस्फुरद्धगद्धगद्विनिर्गमत्कराल भाल हव्यवाट्। धिमिद्धिमिद्धिमिध्वनन्मृदङ्गतुङ्गमङ्गलध्वनिक्रमप्रवर्तित: प्रचण्ड ताण्डवः शिवः
ଯେଉଁ ଭଗବାନଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ତାଣ୍ଡବ ନୃତ୍ୟ ଶୁଭ ଓ ଉଚ୍ଚ ମୃଦଙ୍ଗର ଧ୍ୱନିରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯାହାଙ୍କ ଭୂଜାରେ ଘୂରୁଥିବା ସାପ ଫୁସ୍କାରି ଦେଉଛି, ତାଙ୍କ ଲଳାଟ ଯଜ୍ଞାଗ୍ନି ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ—ସେଇ ଶିବଙ୍କ ଜୟ ହେଉ।
दृषद्विचित्रतल्पयोर्भुजंगमौक्तिकमस्रजोर्गरिष्ठरत्नलोष्ठयोः सुहृद्विपक्षपक्षयोः। तृणारविंदचक्षुषोः प्रजामहीमहेन्द्रयोः समं प्रवर्तयन्मनः कदा सदाशिवं भजे
କେବେ ମୋ ମନ ସେଇଁ ସଦାଶିବଙ୍କୁ ସମଭାବରେ ଚିନ୍ତା କରିବ, ଯିଏ ପାଥର ଓ ମଣି, ସାପ ଓ ମୁକ୍ତାର ମାଳା, ବନ୍ଧୁ ଓ ଶତ୍ରୁ, ତୃଣ ଓ କମଳନୟନ ରାଜା, ପ୍ରଜା ଓ ଭୂପତି—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖନ୍ତି?
कदा निलिंपनिर्झरी निकुञ्जकोटरे वसन् विमुक्तदुर्मतिः सदा शिरःस्थमंजलिं वहन्। विमुक्तलोललोचनो ललामभाललग्नकः शिवेति मंत्रमुच्चरन् कदा सुखी भवाम्यहम्
କେବେ ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଝରଣା ପାଖରେ ପାହାଡ଼ ଗୁହାରେ ବସି, ମନରୁ ଦୁଷ୍ଟ ବିଚାର ଛାଡ଼ି, ସଦା ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ହାତ ଜୋଡି ରଖିବି, ଚକ୍ଷୁ ଭ୍ରମଣ ରହିତ ହୋଇ ତାଙ୍କର ଲାଳାଟ ଚିହ୍ନରେ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ, 'ଶିବ' ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବି? କେବେ ଏଭଳି ଶାନ୍ତି ଓ ସନ୍ତୋଷ ପାଇବି?
निलिम्प नाथनागरी कदम्ब मौलमल्लिका-निगुम्फनिर्भक्षरन्म धूष्णिकामनोहरः। तनोतु नो मनोमुदं विनोदिनींमहनिशं परिश्रय परं पदं तदंगजत्विषां चयः
ଦେବତାମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ନଗରୀର କଦମ୍ବ ଓ ମଲ୍ଲିକା ମାଳା ଯେଉଁଠି ଶିର ଉପରେ ଶୋଭା ପାଉଛି, ଅଙ୍ଗରେ ଭସ୍ମ ଲାଗିଥିବା ଏହି ଭଗବାନଙ୍କ ଅଙ୍ଗରୁ ନିସ୍ସରିତ ଆଲୋକର ଝୁଡ଼ି ଆମ ମନକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ, ଦିନ ରାତି ଆମକୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅନ୍ତୁ।
प्रचण्ड वाडवानल प्रभाशुभप्रचारणी महाष्टसिद्धिकामिनी जनावहूत जल्पना। विमुक्त वाम लोचनो विवाहकालिकध्वनिः शिवेति मन्त्रभूषगो जगज्जयाय जायताम्
ଯିଏଙ୍କର ବାମ ଚକ୍ଷୁ ମୁକ୍ତ, ବିବାହ ସମୟର ଢୋଲ ଧ୍ୱନି ହୋଇଥିଲା, 'ଶିବ' ମନ୍ତ୍ରରେ ଶୋଭିତ, ତାଙ୍କର ତେଜ ଭୟଙ୍କର ଅଗ୍ନି ପରି ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପ୍ରସାରିତ, ମହା ଅଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧି ଆଶା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଚାହାନ୍ତି, ଏବଂ ଅନେକ ଲୋକ ଯାହାଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି—ସେଇ ଭଗବାନ ଶିବ ଜଗତର ଜୟ ପାଇଁ ଉଦିତ ହେଉନ୍ତୁ।
इमं हि नित्यमेव मुक्तमुक्तमोत्तम स्तवं पठन्स्मरन् ब्रुवन्नरो विशुद्धमेति संततम्। हरे गुरौ सुभक्तिमाशु याति नान्यथागतिं विमोहनं हि देहनां सुशंकरस्य चिंतनम्
ଏହି ଉତ୍ତମ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ତବକୁ ଯିଏ ସଦା ପଢ଼େ, ସ୍ମରଣ କରେ ଓ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ, ସେ ନିରନ୍ତର ଶୁଦ୍ଧ ଭକ୍ତି ହରି ଓ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଗତିକୁ ପାଏ ନାହିଁ; କାରଣ ଶୁଭ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଚିନ୍ତନ ଦେହଧାରୀମାନେର ମୋହ ଦୂର କରେ।
फलश्रुतिः पूजाऽवसानसमये दशवक्रत्रगीतं यः शम्भूपूजनपरम् पठति प्रदोषे । तस्य स्थिरां रथगजेंद्रतुरंगयुक्तां लक्ष्मी सदैव सुमुखीं प्रददाति शम्भुः
ଯେଉଁଠି ଶିବଙ୍କ ପୂଜା ଶେଷରେ, ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଏହି ଦଶଟି ଶ୍ଲୋକ ପାଠ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଯେଉଁଠି ଶିବଙ୍କ ଗୁଣଗାନରେ ଲଗ୍ନ ରହନ୍ତି, ଶିବ ତାଙ୍କୁ ସଦା ସ୍ଥିର ଭାଗ୍ୟ, ହସୁଥିବା ମୁହଁ, ରଥ, ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ମୁଁ ସେଇଁ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେଉଛି, ଯିଏ କାମଦେବଙ୍କୁ ନାଶ କରିଛନ୍ତି, ଯିଏ ତିନୋଟି ପୁରୀକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଛନ୍ତି, ଯିଏ ସଂସାର ବନ୍ଧନକୁ କାଟିଛନ୍ତି, ଯିଏ ଯଜ୍ଞକୁ ବିନାଶ କରିଛନ୍ତି, ଯିଏ ହାତୀକୁ ମାରିଛନ୍ତି, ଯିଏ ଅନ୍ଧକାସୁରଙ୍କୁ ନାଶ କରିଛନ୍ତି, ଯିଏ ଯମର ଅନ୍ତ କରିଛନ୍ତି—ଯାହାଙ୍କ ଗଳା ଓ କଣ୍ଠ ଖିଲିଥିବା ନୀଳ କମଳର ମାଳାର ଆଭାରେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ମଧ୍ୟ ଅପରାଜିତ କରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ।