ശിവതാണ്ഡവസ്തോത്രമ്

जटाकटाहसंभ्रमभ्रमन्निलिम्पनिर्झरी, विलोलवीचिवल्लरी विराजमानमूर्धनि। धगद्धगद्धगज्ज्वलल्ललाटपट्टपावके, किशोरचन्द्रशेखरे रतिः प्रतिक्षणं मम

ജടയിൽ സ്വർഗ്ഗനദിയുടെ തിരമാലകൾ ആലോലമായി ചുറ്റി, തലയിൽ ബാലചന്ദ്രൻ അലങ്കാരമായി, നെറ്റിയിൽ തീപ്പൊള്ളുന്ന ജ്വാലയോടെ, അങ്ങയുടെ പാദങ്ങളിൽ എന്റെ ഭക്തി എപ്പോഴും നിലനില്ക്കട്ടെ.

धराधरेन्द्रनन्दिनी विलासबन्धुबन्धुरस्फुरद्दिगन्तसन्ततिप्रमोदमानमानसे। कृपाकटाक्षधोरणीनिरुद्धदुर्धरापदि क्वचिद्विगम्बरे मनोविनोदमेतु वस्तुनि

പർവ്വതരാജകുമാരിയുടെ ചിരിയിലും സ്നേഹത്തിലും ഹൃദയം സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞ, കനിവുള്ള കാഴ്ചകൊണ്ട് വലിയ കഷ്ടങ്ങൾ പോലും തടയുന്ന, ചിലപ്പോഴെങ്കിലും നഗ്നവേഷത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ആ പരമേശ്വരനിൽ എന്റെ മനസ്സ് ആനന്ദം കണ്ടെത്തട്ടെ.

जटाभुजंगपिंगलस्फुरत्फणामणिप्रभा-कदंबकुंकुमद्रवप्रलिप्तदिग्वधूमुखे। मदांधसिंधुरस्फुरत्वगुत्तरीयमेदुरे मनोविनोदमद्भुतं बिभर्तुभूतभर्तरि

പിങ്ക് നിറമുള്ള പാമ്പുകൾ ജടയിൽ അലങ്കരിച്ച്, അതിന്റെ മുത്തുമണികൾ പ്രകാശിച്ചു, ദിഗ്‌വധൂമാരുടെ കുങ്കുമം മുഖത്ത് പുരട്ടിയ, മദം കയറിയ ആനയുടെ ചർമ്മം വസ്ത്രമായി ധരിച്ച ഭൂതങ്ങളുടെ നാഥനിൽ എന്റെ മനസ്സ് അത്ഭുതമായ ആനന്ദം കണ്ടെത്തട്ടെ.

सहस्रलोचनप्रभृत्यशेषलेखशेखर-प्रसूनधूलिधोरणी विधूसरांघ्रिपीठभूः। भुजंगराजमालयानिबद्धजाटजूटकः श्रियैचिरायजायतां चकोरबंधुशेखरः

ആയിരം കണ്ണുള്ള ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരും തലയിൽ ധരിച്ച പുഷ്പമാലകളിൽ നിന്നുള്ള പുഷ്പച്ചെളി അണിഞ്ഞ്, രാജസർപ്പത്തെ ജടയിൽ കെട്ടി, ചകോരപ്പക്ഷിയുടെ സ്നേഹിതയായ ചന്ദ്രനെ കിരീടമായി ധരിച്ചിരിക്കുന്ന ശിവൻ നമ്മെക്കായി ദീർഘകാലം ഐശ്വര്യം നൽകട്ടെ.

ललाटचत्वरज्वलद्धनंजयस्फुलिङ्गभा-निपीतपंचसायकंनमन्निलिंपनायकम्‌। सुधामयूखलेखया विराजमानशेखरं महाकपालिसंपदे शिरोजटालमस्तुनः

ഭാലത്തിൽ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയുടെ ചാരവും, അമൃതംപോലെയുള്ള ചന്ദ്രക്കലയും ജടയിൽ അണിഞ്ഞ മഹാദേവന്റെ കേശങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കു മഹാകപാലിയുടെ സമ്പത്ത് നൽകട്ടെ.

करालभालपट्टिकाधगद्धगद्धगज्ज्वलद्धनंजया धरीकृतप्रचंडपंचसायके। धराधरेंद्रनंदिनीकुचाग्रचित्रपत्रकप्रकल्पनैकशिल्पिनी त्रिलोचनेरतिर्मम

ഭയങ്കരമായ ഭാലത്തിൽ കാമദേവനെ ദഹിപ്പിച്ച അഗ്നി ജ്വലിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതും, പർവതരാജകുമാരിയുടെ നെഞ്ചിൽ മനോഹരമായ അലങ്കാരങ്ങൾ വരയ്ക്കുന്ന ഏക കലാകാരനുമായ ത്രയമ്പകനെ ഞാൻ ഹൃദയത്തിൽ ഭക്തിയോടെ സ്മരിക്കട്ടെ.

नवीनमेघमंडलीनिरुद्धदुर्धरस्फुरत्कुहुनिशीथनीतमः प्रबद्धबद्धकन्धरः। निलिम्पनिर्झरीधरस्तनोतु कृत्तिसिंधुरः कलानिधानबंधुरः श्रियं जगंद्धुरंधरः

പുതിയ മേഘങ്ങൾ പോലെയുള്ള വിഷം കണ്ഠത്തിൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ചും, ദേവനദിയെ അലങ്കാരമായി അണിഞ്ഞും, ചാരത്തിൽ മൂടിയുമുള്ള, ചന്ദ്രപ്രഭയിൽ ദീപ്തിയുള്ള, ലോകം താങ്ങുന്ന ശിവൻ ഞങ്ങൾക്കു ഐശ്വര്യം നൽകട്ടെ.

प्रफुल्लनीलपंकजप्रपंचकालिमप्रभा-विडंबि कंठकंध रारुचि प्रबंधकंधरम्‌। स्मरच्छिदं पुरच्छिंद भवच्छिदं मखच्छिदं गजच्छिदांधकच्छिदं तमंतकच्छिदं भजे

പുഷ്പിച്ച നീലതാമരയുടെ പന്തലുകൾ പോലെ കാന്തിയുള്ള കഴുത്തും കണ്ഠവും ഉള്ളവനും, കാമദേവനെ നശിപ്പിച്ചവനും, ത്രിപുരങ്ങളെ തകർത്തവനും, ഭവബന്ധനങ്ങളെ മുറിച്ചവനും, യാഗങ്ങളെ നശിപ്പിച്ചവനും, മഹാവിലങ്ങിനെ കൊല്ലുന്നവനും, അന്ധകാസുരനെ സംഹരിച്ചവനും, യമനെ ജയിച്ചവനും ആയ ഭഗവാനെ ഞാൻ ഭജിക്കുന്നു.

जयत्वदभ्रविभ्रमभ्रमद्भुजंगमस्फुरद्धगद्धगद्विनिर्गमत्कराल भाल हव्यवाट्। धिमिद्धिमिद्धिमिध्वनन्मृदङ्गतुङ्गमङ्गलध्वनिक्रमप्रवर्तित: प्रचण्ड ताण्डवः शिवः

ചലിക്കുന്ന ഭുജങ്ങളിൽ പാമ്പുകൾ ചുറ്റി ചുറ്റി സിശിരം മുഴക്കുമ്പോഴും, ഭയങ്കരമായ ഭാലത്തിൽ യാഗാഗ്നി പോലെ പ്രകാശം പടരുമ്പോഴും, ഉത്സാഹപൂർവ്വം മുഴങ്ങുന്ന മൃദംഗത്തിന്റെ മംഗളമയമായ ശബ്ദത്തിൽ താണ്ഡവം ആടുന്ന ശിവൻ എപ്പോഴും ജയിക്കട്ടെ.

दृषद्विचित्रतल्पयोर्भुजंगमौक्तिकमस्रजोर्गरिष्ठरत्नलोष्ठयोः सुहृद्विपक्षपक्षयोः। तृणारविंदचक्षुषोः प्रजामहीमहेन्द्रयोः समं प्रवर्तयन्मनः कदा सदाशिवं भजे

കല്ലും വിലയേറിയ രത്നവും, പാമ്പുകളുടെ മാലയും മുത്തുകളുടെ മാലയും, സുഹൃത്തും ശത്രുവും, പുല്ലും കമലനയനനായ രാജാവും, ജനങ്ങളും ഭൂമിയുടെ രാജാവും എല്ലാം ഒരുപോലെ കാണുന്ന മനസ്സോടെ എപ്പോഴാണ് എന്റെ മനസ്സ് സദാശിവനിൽ സമതയോടെ നിലനിൽക്കുന്നത്?

कदा निलिंपनिर्झरी निकुञ्जकोटरे वसन्‌ विमुक्तदुर्मतिः सदा शिरःस्थमंजलिं वहन्‌। विमुक्तलोललोचनो ललामभाललग्नकः शिवेति मंत्रमुच्चरन्‌ कदा सुखी भवाम्यहम्‌

ദുഷ്ടചിന്തകളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, ദേവതകളുടെ പുഴ ഒഴുകുന്ന മലനിരകളുടെ ഗുഹയിൽ ഞാൻ എപ്പോഴാണ് താമസിക്കേണ്ടത്? എന്നും കയ്യുകൾ ചേർത്ത് തലയിൽ വച്ചുകൊണ്ട്, കണ്ണുകൾ ചുറ്റി തിരിയാതെ, ഭാവന ശിവന്റെ കപോലത്തിലെ ചിഹ്നത്തിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ച്, 'ശിവ' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്, ഞാൻ എപ്പോഴാണ് സുഖത്തോടെ ജീവിക്കുവാൻ കഴിയുക?

निलिम्प नाथनागरी कदम्ब मौलमल्लिका-निगुम्फनिर्भक्षरन्म धूष्णिकामनोहरः। तनोतु नो मनोमुदं विनोदिनींमहनिशं परिश्रय परं पदं तदंगजत्विषां चयः

ദേവന്മാരുടെ രാജാവിന്റെ നഗരത്തിൽ, കടമ്പയും മല്ലികയും ചൂടിയ ശിരസ്സുള്ളവൻ, ചാരമണിഞ്ഞ് മനോഹരനായി, അവന്റെ അങ്കങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന പ്രകാശക്കണങ്ങൾ, ഞങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ പരമാനന്ദം നിറയ്ക്കട്ടെ; പകലും രാത്രിയും ഞങ്ങൾക്കു പരമാശ്രയം നൽകട്ടെ.

प्रचण्ड वाडवानल प्रभाशुभप्रचारणी महाष्टसिद्धिकामिनी जनावहूत जल्पना। विमुक्त वाम लोचनो विवाहकालिकध्वनिः शिवेति मन्त्रभूषगो जगज्जयाय जायताम्‌

ഭയങ്കരമായ കടൽക്കടിയിലെ അഗ്നിപോലെ പ്രകാശം പടർന്നവൻ, മഹാസിദ്ധികൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരുടെ ഇഷ്ടദേവൻ, അനേകർ വിളിക്കുന്നവൻ, ഇടത്തുകണ്ണ് തുറന്നവൻ, കല്യാണഘോഷം മുഴങ്ങിച്ചേർന്നവൻ, 'ശിവ' എന്ന മന്ത്രം അലങ്കാരമാക്കിയവൻ, ലോകവിജയത്തിനായി ഉദിക്കട്ടെ.

इमं हि नित्यमेव मुक्तमुक्तमोत्तम स्तवं पठन्स्मरन्‌ ब्रुवन्नरो विशुद्धमेति संततम्‌। हरे गुरौ सुभक्तिमाशु याति नान्यथागतिं विमोहनं हि देहनां सुशंकरस्य चिंतनम्

ഈ ഉത്തമമായ സ്തോത്രം എപ്പോഴും ഓർത്ത്, വായിച്ച്, ഉച്ചരിക്കുന്നവൻ, ഹരിയിലും ഗുരുവിലും ശുദ്ധമായ ഭക്തി എളുപ്പത്തിൽ നേടുന്നു; മറ്റൊന്നിലേക്കും പോകുന്നില്ല. ശങ്കരനെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കുന്നത് ശരീരധാരികളിലെ മോഹം അകറ്റുന്നു.

फलश्रुतिः पूजाऽवसानसमये दशवक्रत्रगीतं यः शम्भूपूजनपरम् पठति प्रदोषे । तस्य स्थिरां रथगजेंद्रतुरंगयुक्तां लक्ष्मी सदैव सुमुखीं प्रददाति शम्भुः

ശിവഭക്തിയില്‍ പത്തു ശ്ലോകങ്ങളടങ്ങിയ ഈ സ്തോത്രം സന്ധ്യാകാലത്ത് പൂജയുടെ അവസാനം ആസ്വാദ്യമായി പാരായണം ചെയ്യുന്നവന്‍ ശിവന്‍ സദാ സന്തോഷത്തോടെ നിലനില്‍ക്കുന്ന ഐശ്വര്യം, രഥങ്ങളും ആനകളും കുതിരകളും ഉള്‍പ്പെടെ, സമ്പൂര്‍ണ്ണമായ ഭാഗ്യം നല്‍കുന്നു.