ਸ਼੍ਰੀਸ਼ਿਵਸਹਸ੍ਰਨਾਮਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿਤ੍ਰ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਚੰਗੀ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਕਤਰ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਨਨ ਅੰਗ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਹਿੰਦਾ ਵੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸਾਰੇ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਉਹ ਸਰਪ-ਸਰੂਪ ਹੈ, ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਗੁਪਤ ਹੈ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਨੂੰ ਕਰਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਬੰਧਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੰਖਿਆ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਸਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਾਰੇ ਸੁਜਨ ਉਸ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੇਦ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੁਲਨਾ-ਰਹਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਥਾਂ ਤੁਰਦਾ ਹੈ, ਵੱਸਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਪਰ ਵੱਸਣ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਉਹ ਅਮਰ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਹੈ, ਸੋਨਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਯਜਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਸਭ ਦਾ ਸਹਾਇਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਾਰ ਠਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹਨ, ਵੱਡੀਆਂ ਹਨ, ਜਿੱਤ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਚਤੁਰ ਹੈ, ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਰਪ-ਚਮੜੀ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿੱਛਲਾ ਵੀ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਦਾ ਅਧਿਭਾਵ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਸਮੇਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਚਾਹੀਏ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਦਾਤਾ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਿਹਰਾ ਵਾਲਾ, ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਬਿਨਾ ਰੂਪ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਉਤਰਦਾ ਹੈ, ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਅਨੇਕ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਭਾ-ਪੂਰਨ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਮਨ ਵਾਂਗ ਚਲਾਕ, ਅਤੇ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਸੰਪੱਤਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਕਰਮ-ਰਹਿਤ, ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਚਮਕਦਾ, ਅਗਿਆਨ ਦਾ ਨਾਸਕ, ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੰਛੀ ਹੈ, ਪੰਛੀ-ਸਰੂਪ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਉਹ ਪਾਗਲਪਨ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇਵਤਾ, ਇੱਛਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਅੰਜੀਰ, ਅਰਥ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਯਸ਼ ਹੈ। ਉਹ ਵਾਮਦੇਵ ਹੈ, ਨਰਮ ਹੈ, ਪੂਰਬ, ਦੱਖਣ, ਅਤੇ ਬੌਨਾ ਹੈ; ਉਹ ਯੋਗੀ, ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਫਲਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਭਿਖਾਰੀ ਹੈ, ਭਿਖਾਰੀ-ਸਰੂਪ ਹੈ, ਵਪਾਰੀ ਹੈ, ਨਰਮ ਹੈ, ਅਵਿਨਾਸੀ ਹੈ; ਉਹ ਮਹਾਸੇਨਾ, ਵਿਸ਼ਾਖਾ, ਛੇਵਾਂ ਹਿੱਸਾ, ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਹਾਇਕ ਹੈ, ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਹੀ-ਗਲਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਖਜੂਰ ਦਾ ਰੁੱਖ ਹੈ, ਮਿੱਠਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਬੋਲੀ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਦਾ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਥਾਂ ਤੁਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਰਵੋਚ ਸ਼ਾਸਕ, ਸਮਾ ਹੈ, ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਤੁਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਿਨਾਕਾ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਕਾਰਣ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਆਪ ਹੀ ਕਾਰਣ ਹੈ, ਨੰਦੀ, ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦੁੱਖ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੇਰ, ਨਾਸਕ, ਸਮਾ, ਰਚਨਹਾਰ, ਅਤੇ ਪਿਤਾਮਹ ਹੈ। ਉਹ ਨੰਦੀ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਨੰਦੀ ਆਪ ਹੀ ਹੈ, ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਆਨੰਦ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਭਾਗ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਨਾਸਕ, ਸਮਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅਤੇ ਪਿਤਾਮਹ ਹੈ। ਉਹ ਚਾਰ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਮਹਾ-ਚਿੰਨ੍ਹ, ਸੁੰਦਰ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਚਿੰਨ੍ਹ ਦਾ ਨਿਗਰਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਯੋਗੀਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਅਤੇ ਯੁਗਾਂ ਦਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਬੀਜਾਂ ਦਾ ਨਿਗਰਾਨ, ਬੀਜਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਅੰਤਰ-ਆਤਮਾ ਦੀ ਪੀਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਆਪ ਹੀ; ਉਹ ਇਤਿਹਾਸ, ਨਿਸ਼ਚਯ, ਗੌਤਮ, ਅਤੇ ਰਾਤ ਦਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਖੰਡ ਹੈ, ਪਰ ਪਖੰਡ-ਰਹਿਤ ਹੈ, ਪਖੰਡ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ; ਉਹ ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੈ, ਨਿਯੰਤਰਕ ਹੈ, ਕਲਿ-ਯੁਗ ਹੈ; ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਮਹਾ-ਰਚਨਹਾਰ, ਅਤੇ ਬਿਨਾ ਉਪਾਏ ਹੈ। ਉਹ ਅਵਿਨਾਸੀ, ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਚੱਕਰ ਹੈ; ਉਹ ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਅਨਿਆਂ, ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਪਵਿਤ੍ਰ, ਪਵਿਤ੍ਰ, ਸਨਮਾਨ-ਯੋਗ, ਅਤੇ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਕਿਰਪਾਲੂ, ਸ਼ੁਭ ਸੁਪਨੇ ਵਾਲਾ, ਆਇਨਾ, ਵੈਰੀ-ਵਿਜੇਤਾ; ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨੀ, ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀ-ਚੁਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾ-ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਮੋਹਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਜਿਸ ਦੀ ਅੱਗ ਹੀ ਜਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਲਪਟ ਵਿਅਪਕ ਹੈ, ਜੋ ਮੋਟੇ ਧੂੰਏ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਹੋਮ ਅਤੇ ਆਹੁਤੀ ਹੈ। ਉਹ ਪੁਰਸ਼, ਭਲਾ, ਸਦਾ ਚਮਕਦਾ, ਧੂੰਏ ਵਾਲਾ ਧਜਾ; ਜੋ ਕਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ, ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਰੁਕਾਵਟ-ਰਹਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਭਲਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਭਲਾਈ ਦਾ ਰੂਪ, ਹਿੱਸਾ-ਧਾਰਕ ਅਤੇ ਹਿੱਸਾ-ਦਾਤਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈ; ਜੋ ਸਹਾਰਾ ਅਤੇ ਮਹਾ-ਸਰੀਰ ਹੈ, ਮਹਾ-ਯੋਨੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਕਾਲਾ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਇੰਦ੍ਰੀ ਹੈ; ਜਿਸਦੇ ਪੈਰ ਵੱਡੇ, ਹੱਥ ਵੱਡੇ, ਸਰੀਰ ਵਿਅਪਕ, ਅਤੇ ਯਸ਼ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਉਹਦਾ ਸਿਰ ਵੱਡਾ, ਮਾਪਾ ਵਿਅਪਕ, ਅੱਖਾਂ ਵੱਡੀਆਂ, ਰਾਤ ਦਾ ਆਸਰਾ; ਮਹਾ-ਸਮਾਪਤੀ, ਕੰਨ ਵੱਡੇ, ਹੋਠ ਵੱਡੇ, ਜਬੜੇ ਵੱਡੇ। ਉਹਦੀ ਨੱਕ ਵੱਡੀ, ਗਰਦਨ ਵੱਡੀ, ਗਲਾ ਵੱਡਾ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ; ਛਾਤੀ ਵਿਅਪਕ, ਸਰੀਰ ਵੱਡਾ, ਅੰਤਰ-ਆਤਮਾ, ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ। ਉਹ ਲਟਕਦਾ ਹੈ, ਲਟਕਦੇ ਹੋਠ ਹਨ, ਮਹਾ-ਮਾਇਆ ਹੈ, ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ; ਦੰਦ ਵੱਡੇ, ਦੰਦ-ਕਟਾਰੇ ਵੱਡੇ, ਜੀਭ ਵੱਡੀ, ਮੂੰਹ ਵੱਡਾ। ਉਹਦੇ ਨਖ ਵੱਡੇ, ਵਾਲ ਵੱਡੇ, ਜਟਾਵਾਂ ਵੱਡੀਆਂ; ਕਿਰਪਾਲੂ, ਕਿਰਪਾ, ਭਰੋਸੇਯੋਗ, ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਦਾ ਸਹਾਰਾ। ਉਹ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਨਾਪਿਆਰ ਦੋਹਾਂ ਹੈ; ਅਜੈ, ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ; ਰੁੱਖ ਦਾ ਰੂਪ, ਰੁੱਖ ਦੀ ਧਜਾ; ਅੱਗ, ਅਤੇ ਹਵਾ ਦਾ ਧਾਰਕ। ਉਹ ਗੰਡਲੀ ਹੈ, ਮੇਰੂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ; ਜਿਸਦਾ ਸਿਰ ਅਥਰਵਾ ਵੇਦ, ਮੂੰਹ ਸਾਮ ਵੇਦ, ਅੱਖਾਂ ਅਣਗਿਣਤ ਰਿਗ ਵੇਦ ਹਨ। ਉਹ ਯਜੁਰ ਵੇਦ ਨੂੰ ਹੱਥ ਤੇ ਪੈਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਪਰ ਪ੍ਰਗਟ, ਸਦਾ ਚਲਣ ਵਾਲਾ; ਜਿਸਦੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਕਿਰਪਾਲੂ, ਪਹੁੰਚਣਯੋਗ, ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਸਹਾਇਕ, ਸਭ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਸੋਨੇ ਦਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਛਾਂ; ਨਾਭੀ, ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਅਸਤਿਤਵ, ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਅਡੋਲ ਹੈ। ਉਹ ਬਾਰਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ, ਯਜਨ ਦਾ ਰੂਪ, ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ; ਰਾਤ, ਕਲਿ-ਯੁਗ, ਸਮਾ, ਮਕਰ, ਅਤੇ ਸਮਾ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਸੈਨਾਵਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਦਾ ਸਰਥੀ; ਉਹ ਰਾਖ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਰਾਖ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪ ਰਾਖ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰੁੱਖ ਹੈ, ਅਤੇ ਭੀੜ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਰ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਪਰੇ; ਮਹਾ-ਆਤਮਾ, ਸਭ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਆ, ਪਵਿਤ੍ਰ, ਤ੍ਰਿਪੁਤ੍ਰ, ਸਫਲ, ਨਿਸਕਲੰਕ, ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੇਵਿਆ। ਉਹ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ, ਵਿਸ਼ਵ-ਕਲਾਕਾਰ ਦੀ ਮੱਨ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਚ; ਵਿਅਪਕ ਟਾਹਣੀਆਂ, ਤਾਮਰ-ਲਾਲ ਹੋਠ, ਕਮਲ-ਅੱਖ, ਅਤੇ ਅਡੋਲ ਹੈ। ਉਹ ਕਪਿਲਾ ਹੈ, ਪਿੰਗਲਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ, ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਰਵੋਚ; ਉਹ ਗੰਧਰਵ, ਅਦਿਤੀ, ਤਾਰਕਸ਼, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਵਾਕ-ਪਟੂ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਪਰਸ਼ੁ-ਹਥਿਆਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਨੁਕਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੱਚਾ ਦੋਸਤ ਹੈ; ਤੁੰਬਵੀਣਾ ਵਜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਹਾ-ਕ੍ਰੋਧੀ, ਉਪਰ-ਵਹਿੰਦੇ ਬੀਜ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਜਲਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਨੰਤ ਹੈ, ਹਰ ਰੂਪ, ਹਰ ਗੁਣ, ਹਰ ਥਾਂ, ਹਰ ਸਮੇਂ, ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਸਦਾ ਕਿਰਪਾਲੂ, ਸਦਾ ਅਦਵਿਤੀਯ, ਸਦਾ ਪਵਿਤ੍ਰ।