ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣਾ ਹੀ ਮੂਲ ਹੈ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸਿੰਗ ਹਨ, ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਰੰਗ ਪੀਲਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਆਨੰਦਦਾਇਕ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ, ਸਭ ਦਾ ਆਖਰੀ ਆਰਾਮ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਉਪਲਬਧੀ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਅੱਖ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਚਮਕ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਉਹ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ, ਸਯੰਮ ਵਾਲੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਰ ਉਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਹਸਤੀ ਹੀ ਪੂਰਨਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਗੋਚਰ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਉਹ ਵਚਨਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਜਿਲ ਹੈ। ਉਹ ਭਗਤਾਂ 'ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੁਕਤ ਹੈ, ਮੁਕਤੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪ ਹੀ ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਹੈ। ਇਹ ਹੈ ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ਿਵ ਸਾਹਸ੍ਰਨਾਮ ਸਤੋਤ੍ਰਮ – ਉੱਤਰ ਪੀਠਿਕਾ (ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ).