ଶ୍ରୀଶିଵସହସ୍ରନାମସ୍ତୋତ୍ରମ୍

ସିଦ୍ଧାର୍ଥକାରୀ ସିଦ୍ଧାର୍ଥଶ୍ଛନ୍ଦୋଵ୍ଯାକରଣୋତ୍ତରଃ । ସିଂହନାଦଃ ସିଂହଦଂଷ୍ଟ୍ରଃ ସିଂହଗଃ ସିଂହଵାହନଃ ॥ ୮୧ ॥

ସେ ସଫଳତା ଦାତା, ସଫଳତା ଲାଭ କରିଥିବା, ଛନ୍ଦ ଓ ବ୍ୟାକରଣର ଅଧିପତି। ସେ ସିଂହର ଡାକ, ସିଂହ ଦାନ୍ତ, ସିଂହ ଚାଲିଥିବା ଓ ସିଂହ ଉପରେ ବସିଥିବା।

ପ୍ରଭାଵାତ୍ମା ଜଗତ୍କାଲସ୍ଥାଲୋ ଲୋକହିତସ୍ତରୁଃ । ସାରଙ୍ଗୋ ନଵଚକ୍ରାଙ୍ଗଃ କେତୁମାଲୀ ସଭାଵନଃ ॥ ୮୨ ॥

ସେ ତତ୍ତ୍ୱର ଆତ୍ମା, ସମୟର ମୂଳ, ଅଡ଼ିଗ, ଲୋକଙ୍କ ଭଲ ପାଇଁ ବୃକ୍ଷ। ସେ ହରିଣ ଚିହ୍ନିତ, ନଉଟି ଚକ୍ର ଥିବା ଆକୃତି, ପତାକାଧାରୀ ଓ ପୋଷକ।

ଭୂତାଲଯୋ ଭୂତପତିରହୋରାତ୍ରମନିନ୍ଦିତଃ ॥ ୮୩ ॥

ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ନିବାସ, ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ନାଥ, ଦିନ ଓ ରାତି, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ।

ଵାହିତା ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ନିଲଯଶ୍ଚ ଵିଭୁର୍ଭଵଃ । ଅମୋଘଃ ସମ୍ଯତୋ ହ୍ଯଶ୍ଵୋ ଭୋଜନଃ ପ୍ରାଣଧାରଣଃ ॥ ୮୪ ॥

ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ବୋହି ନେଇଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା, ସମସ୍ତର ଉତ୍ପତ୍ତିସ୍ଥଳ। ସେ କେବେ ବିଫଳ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ସଂଯମୀ, ତୀବ୍ର ଗତିଶୀଳ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଓ ପ୍ରାଣଧାରଣ କରୁଥିବା।

ଧୃତିମାନ୍ ମତିମାନ୍ ଦକ୍ଷଃ ସତ୍କୃତଶ୍ଚ ଯୁଗାଧିପଃ । ଗୋପାଲିର୍ଗୋପତିର୍ଗ୍ରାମୋ ଗୋଚର୍ମଵସନୋ ହରିଃ ॥ ୮୫ ॥

ସେ ଧୃଡ଼, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, କୌଶଳୀ, ସମ୍ମାନିତ ଓ ଯୁଗର ନାୟକ। ସେ ଗାଈଙ୍କର ରକ୍ଷକ, ଗୋପମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ଗ୍ରାମର ଅଧିପତି, ଗୋଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିଥିବା।

ହିରଣ୍ଯବାହୁଶ୍ଚ ତଥା ଗୁହାପାଲଃ ପ୍ରଵେଶିନାମ୍ । ପ୍ରକୃଷ୍ଟାରିର୍ମହାହର୍ଷୋ ଜିତକାମୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ ॥ ୮୬ ॥

ସେ ସୁନାର ଭୁଜା ଥିବା, ଗୁହାମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକ, ପ୍ରବେଶକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ରଣୀ। ସେ ଭୟଙ୍କର ଶତ୍ରୁ, ମହାନ ଆନନ୍ଦର ମୂର୍ତ୍ତି, କାମକୁ ଜିତିଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିବା।

ଗାନ୍ଧାରଶ୍ଚ ସୁଵାସଶ୍ଚ ତପଃସକ୍ତୋ ରତିର୍ନରଃ । ମହାଗୀତୋ ମହାନୃତ୍ଯୋ ହ୍ଯପ୍ସରୋଗଣସେଵିତଃ ॥ ୮୭ ॥

ସେ ଗାନ୍ଧାର ଦେଶର, ଭଲ ଜମା ପିନ୍ଧିଥିବା, ତପସ୍ୟାରେ ଲୀନ, ମଣିଷମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ। ସେ ମହାନ ଗାୟକ, ମହାନ ନୃତ୍ୟକାର, ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କର ସେବିତ।

ମହାକେତୁର୍ମହାଧାତୁର୍ନୈକସାନୁଚରଶ୍ଚଲଃ । ଆଵେଦନୀଯ ଆଦେଶଃ ସର୍ଵଗନ୍ଧସୁଖାଵହଃ ॥ ୮୮ ॥

ସେ ମହାଧ୍ୱଜଧାରୀ, ବଡ଼ ଆଧାର, ଅନେକଙ୍କ ସହିତ ଚଳିଥିବା, ସଦା ଚଞ୍ଚଳ; ସେ ଖୋଲାସା କରାଯିବା, ଆଦେଶ ଦେଇଥିବା ଏବଂ ସମସ୍ତ ସୁଗନ୍ଧ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା।

ତୋରଣସ୍ତାରଣୋ ଵାତଃ ପରିଧୀ ପତିଖେଚରଃ । ସମ୍ଯୋଗୋ ଵର୍ଧନୋ ଵୃଦ୍ଧୋ ଅତିଵୃଦ୍ଧୋ ଗୁଣାଧିକଃ ॥ ୮୯ ॥

ସେ ଦ୍ୱାର, ଉଦ୍ଧାରକାରୀ, ପବନ, ଘେରା, ଆକାଶରେ ଚଳିଥିବାଙ୍କର ନାଥ; ସେ ଏକତା, ବୃଦ୍ଧିକାରୀ, ବୟସ୍କ, ବହୁତ ବୟସ୍କ ଏବଂ ଗୁଣରେ ଅତିଶୟ।

ନିତ୍ଯ ଆତ୍ମସହାଯଶ୍ଚ ଦେଵାସୁରପତିଃ ପତିଃ । ଯୁକ୍ତଶ୍ଚ ଯୁକ୍ତବାହୁଶ୍ଚ ଦେଵୋ ଦିଵିସୁପର୍ଵଣଃ ॥ ୯୦ ॥

ସେ ଚିରନ୍ତନ, ନିଜେ ନିଜକୁ ସହାୟ କରୁଥିବା, ଦେବତା ଓ ଦାନବଙ୍କର ନାଥ, ସମସ୍ତଙ୍କର ମାଲିକ; ସେ ଏକତାରେ ଅଛନ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁଧାରୀ, ଦେବତା ଓ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ।

ଆଷାଢଶ୍ଚ ସୁଷାଢଶ୍ଚ ଧ୍ରୁଵୋଽଥ ହରିଣୋ ହରଃ । ଵପୁରାଵର୍ତମାନେଭ୍ଯୋ ଵସୁଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ମହାପଥଃ ॥ ୯୧ ॥

ସେ ଅଜୟ, ଭଲ ଭାବେ ଅଜୟ, ସ୍ଥିର, ପିତାମ୍ବର, ହରଣ କରୁଥିବା; ତାଙ୍କର ରୂପ ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ଜଗତରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଏବଂ ମହାମାର୍ଗ।

ଶିରୋହାରୀ ଵିମର୍ଶଶ୍ଚ ସର୍ଵଲକ୍ଷଣଲକ୍ଷିତଃ । ଅକ୍ଷଶ୍ଚ ରଥଯୋଗୀ ଚ ସର୍ଵଯୋଗୀ ମହାବଲଃ ॥ ୯୨ ॥

ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଇଥିବା, ଚିନ୍ତନ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଚିହ୍ନରେ ଚିହ୍ନିତ, ଅବିନାଶୀ, ରଥର ସାରଥି, ସମସ୍ତ ଯୋଗର ଅଧିପତି ଏବଂ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।

ସମାମ୍ନାଯୋଽସମାମ୍ନାଯସ୍ତୀର୍ଥଦେଵୋ ମହାରଥଃ । ନିର୍ଜୀଵୋ ଜୀଵନୋ ମନ୍ତ୍ରଃ ଶୁଭାକ୍ଷୋ ବହୁକର୍କଶଃ ॥ ୯୩ ॥

ସମସ୍ତ ବେଦ ରୂପୀ, ବେଦରୁ ଉପରେ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଦେବତା, ବଡ଼ ରଥୀ; ଜୀବନ ନଥିବା, ଜୀବନ ଦେଇଥିବା, ମନ୍ତ୍ର, ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା, ବହୁତ କଠିନ।

ରତ୍ନପ୍ରଭୂତୋ ରକ୍ତାଙ୍ଗୋ ମହାର୍ଣଵନିପାନଵିତ୍ । [ରତ୍ନାଙ୍ଗୋ] ମୂଲଂ ଵିଶାଲୋ ହ୍ଯମୃତୋ ଵ୍ଯକ୍ତାଵ୍ଯକ୍ତସ୍ତପୋନିଧିଃ ॥ ୯୪ ॥

ରତ୍ନରେ ପ୍ରଚୁର, ଲାଲ ଶରୀର ଥିବା, ବଡ଼ ସାଗରର ଗଭୀରତା ଜାଣିଥିବା; ମୂଳ ଏବଂ ବିଶାଳ, ଅମୃତ, ପ୍ରକଟ ଓ ଅପ୍ରକଟ, ତପସ୍ୟାର ଭଣ୍ଡାର।

ଆରୋହଣୋଽଧିରୋହଶ୍ଚ ଶୀଲଧାରୀ ମହାଯଶାଃ । ସେନାକଲ୍ପୋ ମହାକଲ୍ପୋ ଯୋଗୋ ଯୁଗକରୋ ହରିଃ ॥ ୯୫ ॥ [ଯୋଗକରୋ]

ଉପରକୁ ଯିବା, ଉପରକୁ ଉଠାଇଦେଇଥିବା, ସଦ୍‌ଗୁଣ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ବଡ଼ ଖ୍ୟାତି ଥିବା; ସେନା ପରି, ବଡ଼ ଯୁଗ ପରି, ଯୋଗ, ଯୁଗ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା, ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା।

ଯୁଗରୂପୋ ମହାରୂପୋ ମହାନାଗହନୋ ଵଧଃ । ନ୍ଯାଯନିର୍ଵପଣଃ ପାଦଃ ପଣ୍ଡିତୋ ହ୍ଯଚଲୋପମଃ ॥ ୯୬ ॥

ଯିଏ ଯୁଗର ଆକାର, ବିଶାଳ ରୂପୀ, ଅପାର ଏବଂ ଅଗମ୍ୟ, ସେଇ ନାଶକାରୀ; ନ୍ୟାୟ ସ୍ଥାପନ କରୁଥିବା, ଭିତିସ୍ଥଳ, ପଣ୍ଡିତ ଏବଂ ପାହାଡ଼ ପରି ଅଚଳ।

ବହୁମାଲୋ ମହାମାଲଃ ଶଶୀ ହରସୁଲୋଚନଃ । ଵିସ୍ତାରୋ ଲଵଣଃ କୂପସ୍ତ୍ରିଯୁଗଃ ସଫଲୋଦଯଃ ॥ ୯୭ ॥

ଯିଏ ବହୁ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ବଡ଼ ମାଳାର ଭୂଷିତ, ଚନ୍ଦ୍ରମା ଭାବରେ, ଯାହାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର; ବିସ୍ତୃତ, ଲୁଣ୍ ଭରା, କୂଆ, ଦୁଇ ଯୁଗର ଏକତା, ଏବଂ ଉଦୟ ଫଳଦାୟକ।

ତ୍ରିଲୋଚନୋ ଵିଷଣ୍ଣାଙ୍ଗୋ ମଣିଵିଦ୍ଧୋ ଜଟାଧରଃ । ବିନ୍ଦୁର୍ଵିସର୍ଗଃ ସୁମୁଖଃ ଶରଃ ସର୍ଵାଯୁଧଃ ସହଃ ॥ ୯୮ ॥

ତିନୋଟି ଆଖି ଥିବା, ବିଷର ଚିହ୍ନ ଥିବା ଅଙ୍ଗ, ମଣିରେ ଶୋଭିତ, ଜଟାଧାରୀ; ବିନ୍ଦୁ ଓ ବିସର୍ଗ, ଶୁଭ ମୁହଁ, ଶର, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରୀ ଏବଂ ସହନଶୀଳ।

ନିଵେଦନଃ ସୁଖାଜାତଃ ସୁଗନ୍ଧାରୋ ମହାଧନୁଃ । ଗନ୍ଧପାଲୀ ଚ ଭଗଵାନୁତ୍ଥାନଃ ସର୍ଵକର୍ମଣାମ୍ ॥ ୯୯ ॥

ଯିଏ ନିବେଦନ, ସୁଖରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସୁଗନ୍ଧର ଧାରକ, ବଡ଼ ଧନୁଷ୍; ଗନ୍ଧର ରକ୍ଷକ, ଭଗବାନ୍, ଉତ୍ପାଦକ ଏବଂ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର କର୍ତ୍ତା।

ମନ୍ଥାନୋ ବହୁଲୋ ଵାଯୁଃ ସକଲଃ ସର୍ଵଲୋଚନଃ । ତଲସ୍ତାଲଃ କରସ୍ଥାଲୀ ଊର୍ଧ୍ଵସଂହନନୋ ମହାନ୍ ॥ ୧୦୦ ॥

ସେ ମଥନ କରୁଥିବା, ବହୁତ ରୂପରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ପବନ ସ୍ୱରୂପ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିବା; ସେ ତଳ, ତାଳ, ହାତର ତାଳ, ଉପର ଦେହ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏବଂ ମହାନ।

ଛତ୍ରଂ ସୁଚ୍ଛତ୍ରୋ ଵିଖ୍ଯାତୋ ଲୋକଃ ସର୍ଵାଶ୍ରଯଃ କ୍ରମଃ । ମୁଣ୍ଡୋ ଵିରୂପୋ ଵିକୃତୋ ଦଣ୍ଡୀ କୁଣ୍ଡୀ ଵିକୁର୍ଵଣଃ ॥ ୧୦୧ ॥

ସେ ଛତା, ଉତ୍ତମ ଛତା, ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସମସ୍ତ ଜଗତ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ନିୟମର ସ୍ୱରୂପ; ସେ ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡା, ବିକୃତ ଆକୃତି, ଅଜଗଳ ଆକୃତି, ଦଣ୍ଡ ଧାରୀ, କମଣ୍ଡଳୁ ଧାରୀ ଓ ରୂପ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରୁଥିବା।

ହର୍ଯକ୍ଷଃ କକୁଭୋ ଵଜ୍ରୀ ଶତଜିହ୍ଵଃ ସହସ୍ରପାତ୍ । ସହସ୍ରମୂର୍ଧା ଦେଵେନ୍ଦ୍ରଃ ସର୍ଵଦେଵମଯୋ ଗୁରୁଃ ॥ ୧୦୨ ॥

ସେ ହର୍ୟକ୍ଷ, ସମସ୍ତ ଦିଗ, ବଜ୍ର ଧାରୀ, ଶତ ଜିହ୍ବା, ସହସ୍ର ପାଦ, ସହସ୍ର ମୁଣ୍ଡ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ମିଶ୍ର ରୂପ, ଓ ଶିକ୍ଷକ।

ସହସ୍ରବାହୁଃ ସର୍ଵାଙ୍ଗଃ ଶରଣ୍ଯଃ ସର୍ଵଲୋକକୃତ୍ । ପଵିତ୍ରଂ ତ୍ରିକକୁନ୍ମନ୍ତ୍ରଃ କନିଷ୍ଠଃ କୃଷ୍ଣପିଙ୍ଗଲଃ ॥ ୧୦୩ ॥

ସେ ହଜାର ହାତ ଧାରୀ, ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ଶରଣ ଦେଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଲୋକର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା; ସେ ପବିତ୍ର, ତିନି ଅକ୍ଷରର ମନ୍ତ୍ର, ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ, କଳା ଓ ପିଙ୍ଗଳ।

ବ୍ରହ୍ମଦଣ୍ଡଵିନିର୍ମାତା ଶତଘ୍ନୀପାଶଶକ୍ତିମାନ୍ । ପଦ୍ମଗର୍ଭୋ ମହାଗର୍ଭୋ ବ୍ରହ୍ମଗର୍ଭୋ ଜଲୋଦ୍ଭଵଃ ॥ ୧୦୪ ॥

ଓଁ ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଦଣ୍ଡ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ଶତଘ୍ନୀ, ପାଶ ଓ ଶକ୍ତି ପରି ଅନେକ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଯିଏ ପଦ୍ମର ଗର୍ଭ, ମହାଗର୍ଭ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଗର୍ଭ ଓ ଜଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।

ଗଭସ୍ତିର୍ବ୍ରହ୍ମକୃଦ୍ବ୍ରହ୍ମୀ ବ୍ରହ୍ମଵିଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଗତିଃ । ଅନନ୍ତରୂପୋ ନୈକାତ୍ମା ତିଗ୍ମତେଜାଃ ସ୍ଵଯମ୍ଭୁଵଃ ॥ ୧୦୫ ॥

ଯିଏ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବ୍ରହ୍ମା ସହ ଜଡିତ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଜାଣିଥିବା, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଗତି, ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ବହୁ ଆତ୍ମାର ମାଲିକ, ତୀବ୍ର ତେଜସ୍ବୀ ଓ ସ୍ୱୟଂ ଜନ୍ମ।

ଊର୍ଧ୍ଵଗାତ୍ମା ପଶୁପତିର୍ଵାତରଂହା ମନୋଜଵଃ । ଚନ୍ଦନୀ ପଦ୍ମନାଲାଗ୍ରଃ ସୁରଭ୍ଯୁତ୍ତରଣୋ ନରଃ ॥ ୧୦୬ ॥

ଯିଏ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱଗତ ଆତ୍ମା, ପଶୁପତି, ପବନ ଭଳି ତୀବ୍ର ଗତିଶୀଳ, ମନର ତ୍ୱରିତ ଗତି, ଚନ୍ଦନର ସୁଗନ୍ଧ, ପଦ୍ମନାଳର ଶିରା, ସୁଗନ୍ଧରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମହାପୁରୁଷ।

କର୍ଣିକାରମହାସ୍ରଗ୍ଵୀ ନୀଲମୌଲିଃ ପିନାକଧୃତ୍ । ଉମାପତିରୁମାକାନ୍ତୋ ଜାହ୍ନଵୀଧୃଦୁମାଧଵଃ ॥ ୧୦୭ ॥

ଯିଏ କର୍ଣ୍ଣିକାର ଫୁଲର ବଡ଼ ମାଳା ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ନୀଳ ମୁକୁଟ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ପିନାକ ଧନୁଷ୍ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଉମାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ଉମାଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଜାହ୍ନବୀ ନଦୀକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଉମାଙ୍କର ସହଚର।

ଵରୋ ଵରାହୋ ଵରଦୋ ଵରେଣ୍ଯଃ ସୁମହାସ୍ଵନଃ । ମହାପ୍ରସାଦୋ ଦମନଃ ଶତ୍ରୁହା ଶ୍ଵେତପିଙ୍ଗଲଃ ॥ ୧୦୮ ॥

ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବରାହ ରୂପୀ, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିବା, ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସ୍ୱର ଧାରୀ, ବଡ଼ ଦୟାଳୁ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦମନ କରିଥିବା, ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରିଥିବା, ଧଳା ଓ ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗର।

ପୀତାତ୍ମା ପରମାତ୍ମା ଚ ପ୍ରଯତାତ୍ମା ପ୍ରଧାନଧୃତ୍ । [ପ୍ରୀତାତ୍ମା] ସର୍ଵପାର୍ଶ୍ଵମୁଖସ୍ତ୍ର୍ଯକ୍ଷୋ ଧର୍ମସାଧାରଣୋ ଵରଃ ॥ ୧୦୯ ॥

ସେ ସୁନା ରୂପ ଆତ୍ମା, ପରମ ଆତ୍ମା, ପବିତ୍ର ହୃଦୟ ଧାରୀ, ପ୍ରଧାନ ଧାରଣ କରିଥିବା; ଆନନ୍ଦିତ ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମୁହଁ ଥିବା, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଧାରୀ, ଧର୍ମର ଆଧାର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ।