ଶ୍ରୀଶିଵସହସ୍ରନାମସ୍ତୋତ୍ରମ୍

ଵାମଦେଵଶ୍ଚ ଵାମଶ୍ଚ ପ୍ରାଗ୍ଦକ୍ଷିଣଶ୍ଚ ଵାମନଃ । ସିଦ୍ଧଯୋଗୀ ମହର୍ଷିଶ୍ଚ ସିଦ୍ଧାର୍ଥଃ ସିଦ୍ଧସାଧକଃ ॥ ୪୧ ॥

ସେ ବାମଦେବ, ମୃଦୁ, ପୂର୍ବ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗ, ଏବଂ ବାମନ। ସେ ସିଦ୍ଧ ଯୋଗୀ, ମହା ଋଷି, ଯାହାର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇଛି, ଏବଂ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା।

ଭିକ୍ଷୁଶ୍ଚ ଭିକ୍ଷୁରୂପଶ୍ଚ ଵିପଣୋ ମୃଦୁରଵ୍ଯଯଃ । ମହାସେନୋ ଵିଶାଖଶ୍ଚ ଷଷ୍ଟିଭାଗୋ ଗଵାଂ ପତିଃ ॥ ୪୨ ॥

ସେ ଭିକ୍ଷୁ, ଭିକ୍ଷୁ ଆକାର ଧାରଣ କରନ୍ତି, ବ୍ୟାପାରୀ, ମୃଦୁ, ଅବିନାଶୀ। ସେ ମହାସେନ, ବିଶାଖ, ଷଷ୍ଠ ଅଂଶ, ଏବଂ ଗାଁଠିର ନାଥ।

ଵଜ୍ରହସ୍ତଶ୍ଚ ଵିଷ୍କମ୍ଭୀ ଚମୂସ୍ତମ୍ଭନ ଏଵ ଚ । ଵୃତ୍ତାଵୃତ୍ତକରସ୍ତାଲୋ ମଧୁର୍ମଧୁକଲୋଚନଃ ॥ ୪୩ ॥

ସେ ବଜ୍ର ହସ୍ତରେ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେନାକୁ ରୋକିଥିବା। ସେ ଭଲ ଓ ଖରାପ କାମ କରନ୍ତି, ତାଳ ବୃକ୍ଷ, ମିଠା, ଏବଂ ମଧୁ ଭଳି ଆଖି ଥିବା।

ଵାଚସ୍ପତ୍ଯୋ ଵାଜସନୋ ନିତ୍ଯମାଶ୍ରମପୂଜିତଃ । [ନିତ୍ଯମାଶ୍ରିତପୂଜିତଃ] ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଲୋକଚାରୀ ସର୍ଵଚାରୀ ଵିଚାରଵିତ୍ ॥ ୪୪ ॥

ଉଚ୍ଚାରଣର ମାହାରଥୀ, ଶକ୍ତିର ଧାରକ, ସଦା ଆଶ୍ରମରେ ପୂଜିତ, ସଦା ଶରଣାଗତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ସଦା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଚରଣ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତଠାରେ ଘୁରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଜାଣିଥିବା।

ଈଶାନ ଈଶ୍ଵରଃ କାଲୋ ନିଶାଚାରୀ ପିନାକଭୃତ୍ । ନିମିତ୍ତସ୍ଥୋ ନିମିତ୍ତଂ ଚ ନନ୍ଦିର୍ନନ୍ଦିକରୋ ହରିଃ ॥ ୪୫ ॥

ଉତ୍ତରପୂର୍ବ ଦିଗର ନାଥ, ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ୍ ନିୟନ୍ତା, ସମୟ ସ୍ୱୟଂ, ରାତିରେ ଚରଣ କରୁଥିବା, ପିନାକ ଧାରଣ କରୁଥିବା, କାରଣରେ ବସିଥିବା, ସ୍ୱୟଂ କାରଣ, ନନ୍ଦି, ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ଦୁଃଖ ହରିଥିବା, ସିଂହ, ସଂହାରକ, ସମୟ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ପ୍ରପିତାମହ।

ନନ୍ଦୀଶ୍ଵରଶ୍ଚ ନନ୍ଦୀ ଚ ନନ୍ଦନୋ ନନ୍ଦିଵର୍ଧନଃ । ଭଗହାରୀ ନିହନ୍ତା ଚ କାଲୋ ବ୍ରହ୍ମା ପିତାମହଃ ॥ ୪୬ ॥

ନନ୍ଦିଙ୍କ ନାଥ, ନନ୍ଦି ସ୍ୱୟଂ, ଆନନ୍ଦର ଉତ୍ସ, ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ାଇଥିବା, ଭାଗ୍ୟ ହରିଥିବା, ବିନାଶକ, ସମୟ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ପ୍ରପିତାମହ।

ଚତୁର୍ମୁଖୋ ମହାଲିଙ୍ଗଶ୍ଚାରୁଲିଙ୍ଗସ୍ତଥୈଵ ଚ । ଲିଙ୍ଗାଧ୍ଯକ୍ଷଃ ସୁରାଧ୍ଯକ୍ଷୋ ଯୋଗାଧ୍ଯକ୍ଷୋ ଯୁଗାଵହଃ ॥ ୪୭ ॥

ଚାରିମୁହଁ ଥିବା, ମହାଲିଙ୍ଗ, ସୁନ୍ଦର ଲିଙ୍ଗ, ଲିଙ୍ଗର ଦେଖାଶୁଣା କରୁଥିବା, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ, ଯୋଗୀମାନ୍ୟଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ, ଯୁଗ ଆଣିଥିବା।

ବୀଜାଧ୍ଯକ୍ଷୋ ବୀଜକର୍ତା ଅଧ୍ଯାତ୍ମାନୁଗତୋ ବଲଃ । ଇତିହାସଃ ସକଲ୍ପଶ୍ଚ ଗୌତମୋଽଥ ନିଶାକରଃ ॥ ୪୮ ॥

ସେ ହେଉଛନ୍ତି ବୀଜର ଦେଖଭାଳ କରୁଥିବା, ବୀଜ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା, ଆତ୍ମାର ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା, ଶକ୍ତିର ଆଦି ଉତ୍ସ; ସେ ଇତିହାସ, ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ, ଗୌତମ ଏବଂ ରାତିର ଉତ୍ପାଦକ।

ଦମ୍ଭୋ ହ୍ଯଦମ୍ଭୋ ଵୈଦମ୍ଭୋ ଵଶ୍ଯୋ ଵଶକରଃ କଲିଃ । ଲୋକକର୍ତା ପଶୁପତିର୍ମହାକର୍ତା ହ୍ଯନୌଷଧଃ ॥ ୪୯ ॥

ସେ ଅଭିମାନ, ତଥା ଅଭିମାନରୁ ମୁକ୍ତ, ଅଭିମାନର ଭାସା, ଅନୁଗତ ଏବଂ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବା, କଳିଯୁଗ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପଶୁମାନଙ୍କର ନାଥ, ମହାସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଏବଂ ଯାହା ପାଇଁ କୌଣସି ଔଷଧ ନାହିଁ।

ଅକ୍ଷରଂ ପରମଂ ବ୍ରହ୍ମ ବଲଵଚ୍ଛକ୍ର ଏଵ ଚ । ନୀତିର୍ହ୍ଯନୀତିଃ ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଶୁଦ୍ଧୋ ମାନ୍ଯୋ ଗତାଗତଃ ॥ ୫୦ ॥

ସେ ଅକ୍ଷୟ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଚକ୍ର ସ୍ୱରୂପ; ସେ ନ୍ୟାୟ ଓ ଅନ୍ୟାୟ, ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା, ପବିତ୍ର, ସମ୍ମାନ ଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ ଆସିଯାଉଥିବା ଓ ଯିବା ଅଟୁଟ ସ୍ୱରୂପ।

ବହୁପ୍ରସାଦଃ ସୁସ୍ଵପ୍ନୋ ଦର୍ପଣୋଽଥ ତ୍ଵମିତ୍ରଜିତ୍ । ଵେଦକାରୋ ମନ୍ତ୍ରକାରୋ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ସମରମର୍ଦନଃ ॥ ୫୧ ॥

ସେ ବହୁତ ଦୟାଳୁ, ଶୁଭ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖାଉଥିବା, ଦର୍ପଣ ସ୍ୱରୂପ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିଥିବା; ବେଦର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ମନ୍ତ୍ରର ରଚନାକାର, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦଳନ କରୁଥିବା।

ମହାମେଘନିଵାସୀ ଚ ମହାଘୋରୋ ଵଶୀକରଃ । ଅଗ୍ନିଜ୍ଵାଲୋ ମହାଜ୍ଵାଲୋ ଅତିଧୂମ୍ରୋ ହୁତୋ ହଵିଃ ॥ ୫୨ ॥

ଯିଏ ବଡ଼ ବଡ଼ ମେଘରେ ବାସ କରନ୍ତି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର, ମନକୁ ବଶ କରିପାରନ୍ତି; ଯାଙ୍କର ଅଗ୍ନି ନିଜେ ଶିଖା, ଯାଙ୍କର ଜ୍ୱାଲା ବଡ଼, ଘନ ଧୂଆଁରେ ଢାକାଯାଇଛନ୍ତି, ଯିଏ ହବି ଓ ହୋମର ଉପହାର।

ଵୃଷଣଃ ଶଙ୍କରୋ ନିତ୍ଯଵର୍ଚସ୍ଵୀ ଧୂମକେତନଃ । ନୀଲସ୍ତଥାଙ୍ଗଲୁବ୍ଧଶ୍ଚ ଶୋଭନୋ ନିରଵଗ୍ରହଃ ॥ ୫୩ ॥

ଯିଏ ପୁରୁଷତ୍ୱରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଶୁଭଦାୟକ, ସଦା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଧୂଆଁର ଧ୍ୱଜାଧାରୀ; ଯିଏ କଳାବର୍ଣ୍ଣ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଆକୃଷ୍ଟ, ଅତି ସୁନ୍ଦର ଓ କୌଣସି ବାଧା ନାହିଁ।

ସ୍ଵସ୍ତିଦଃ ସ୍ଵସ୍ତିଭାଵଶ୍ଚ ଭାଗୀ ଭାଗକରୋ ଲଘୁଃ । ଉତ୍ସଙ୍ଗଶ୍ଚ ମହାଙ୍ଗଶ୍ଚ ମହାଗର୍ଭପରାଯଣଃ ॥ ୫୪ ॥

ଯିଏ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥାନ୍ତି, ମଙ୍ଗଳର ଅବସ୍ଥା ହେଉଛନ୍ତି, ଅଂଶର ମାଲିକ ଓ ଦାତା, ହଳୁକ; ଯିଏ ଆଶ୍ରୟ ଓ ବଡ଼ ଦେହ ହେଉଛନ୍ତି, ବଡ଼ ଗର୍ଭରେ ନିଷ୍ଠାବାନ।

କୃଷ୍ଣଵର୍ଣଃ ସୁଵର୍ଣଶ୍ଚ ଇନ୍ଦ୍ରିଯଂ ସର୍ଵଦେହିନାମ୍ । ମହାପାଦୋ ମହାହସ୍ତୋ ମହାକାଯୋ ମହାଯଶାଃ ॥ ୫୫ ॥

ଯିଏ କଳାବର୍ଣ୍ଣ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ; ଯାଙ୍କର ପାଦ ବଡ଼, ହାତ ବଡ଼, ଦେହ ବଡ଼, ଯଶସ୍ୱୀ।

ମହାମୂର୍ଧା ମହାମାତ୍ରୋ ମହାନେତ୍ରୋ ନିଶାଲଯଃ । ମହାନ୍ତକୋ ମହାକର୍ଣୋ ମହୋଷ୍ଠଶ୍ଚ ମହାହନୁଃ ॥ ୫୬ ॥

ଯାହାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ବଡ଼, ଆକାର ବିଶାଳ, ଚକ୍ଷୁ ବଡ଼, ଯିଏ ରାତିର ଆଶ୍ରୟ; ଯିଏ ସମସ୍ତର ସମାପ୍ତି, ଯାହାଙ୍କର କାନ ବଡ଼, ଠୋଟ ବଡ଼, ଓ ଜଉ ମଧ୍ୟ ବଡ଼।

ମହାନାସୋ ମହାକମ୍ବୁର୍ମହାଗ୍ରୀଵଃ ଶ୍ମଶାନଭାକ୍ । ମହାଵକ୍ଷା ମହୋରସ୍କୋ ହ୍ଯନ୍ତରାତ୍ମା ମୃଗାଲଯଃ ॥ ୫୭ ॥

ଯାହାଙ୍କର ନାକ ବଡ଼, ଗଳା ଦୃଢ଼, କଣ୍ଠ ବିଶାଳ, ଯିଏ ଶ୍ମଶାନର ଭୋଗୀ; ଯାହାଙ୍କର ଛାତି ବଡ଼, ଅଂଶ ବିଶାଳ, ଯିଏ ସମସ୍ତଙ୍କ ଅନ୍ତରାତ୍ମା, ଓ ପଶୁମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ।

ଲମ୍ବନୋ ଲମ୍ବିତୋଷ୍ଠଶ୍ଚ ମହାମାଯଃ ପଯୋନିଧିଃ । ମହାଦନ୍ତୋ ମହାଦଂଷ୍ଟ୍ରୋ ମହାଜିହ୍ଵୋ ମହାମୁଖଃ ॥ ୫୮ ॥

ଯିଏ ଲମ୍ବା, ଯାହାଙ୍କର ଠୋଟ ଝୁଲିଥିବା, ମହାମାୟା, ଦୁଧର ସାଗର; ଯାହାଙ୍କର ଦାନ୍ତ ବଡ଼, ଦଂଷ୍ଟ୍ର ବଡ଼, ଜିଭ ବଡ଼, ଓ ମୁଁହ ବଡ଼।

ମହାନଖୋ ମହାରୋମା ମହାକେଶୋ ମହାଜଟଃ । ପ୍ରସନ୍ନଶ୍ଚ ପ୍ରସାଦଶ୍ଚ ପ୍ରତ୍ଯଯୋ ଗିରିସାଧନଃ ॥ ୫୯ ॥

ଯାହାଙ୍କର ନଖ ବଡ଼, ଲୋମ ବଡ଼, କେଶ ବଡ଼, ଓ ଜଟା ବଡ଼; ଯିଏ ସଦା ଦୟାଳୁ, ଦୟାର ମୂର୍ତ୍ତି, ଭରସାଯୋଗ୍ୟ, ଓ ପାହାଡ଼ର ଆଧାର।

ସ୍ନେହନୋଽସ୍ନେହନଶ୍ଚୈଵ ଅଜିତଶ୍ଚ ମହାମୁନିଃ । ଵୃକ୍ଷାକାରୋ ଵୃକ୍ଷକେତୁରନଲୋ ଵାଯୁଵାହନଃ ॥ ୬୦ ॥

ସେ ଦୟାଳୁ ଓ ଅନ୍ଦୟାଳୁ ଦୁହେଁ, କେହି ଜିତିପାରିନଥିବା, ମହା ତପସ୍ବୀ, ବୃକ୍ଷ ଆକାରରେ ଅଛନ୍ତି, ବୃକ୍ଷ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ଓ ପବନ ବାହକ।

ଗଣ୍ଡଲୀ ମେରୁଧାମା ଚ ଦେଵାଧିପତିରେଵ ଚ । ଅଥର୍ଵଶୀର୍ଷଃ ସାମାସ୍ଯ ଋକ୍ସହସ୍ରାମିତେକ୍ଷଣଃ ॥ ୬୧ ॥

ସେ ଗଣ୍ଡଳୀ, ମେରୁ ପାହାଡ଼ର ଆଧାର, ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପତି, ଯାହାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଅଥର୍ବବେଦ, ମୁଖ ସାମବେଦ, ଚକ୍ଷୁ ଅଗଣନୀୟ ଋଗ୍ବେଦ।

ଯଜୁଃ ପାଦଭୁଜୋ ଗୁହ୍ଯଃ ପ୍ରକାଶୋ ଜଙ୍ଗମସ୍ତଥା । ଅମୋଘାର୍ଥଃ ପ୍ରସାଦଶ୍ଚ ଅଭିଗମ୍ଯଃ ସୁଦର୍ଶନଃ ॥ ୬୨ ॥

ଯଜୁର୍ବେଦ ତାଙ୍କର ପାଦ ଓ ବାହୁ, ସେ ଗୁପ୍ତ ଓ ପ୍ରକାଶମାନ, ସଦା ଚଳିତ, ଯାହାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କେବେ ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏନି, ସେ କୃପାଳୁ, ସମ୍ପ୍ରାପ୍ୟ, ଓ ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟି ଧାରଣ କରନ୍ତି।

ଉପକାରଃ ପ୍ରିଯଃ ସର୍ଵଃ କନକଃ କାଞ୍ଚନଚ୍ଛଵିଃ । ନାଭିର୍ନନ୍ଦିକରୋ ଭାଵଃ ପୁଷ୍କରସ୍ଥପତିଃ ସ୍ଥିରଃ ॥ ୬୩ ॥

ସେ ସହାୟକ, ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ସୁନା, ସୁନା ରଙ୍ଗର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତେଜ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ନାଭି, ଆନନ୍ଦ ଦାତା, ଅସ୍ତିତ୍ୱର ମୂଳ, ପଦ୍ମରେ ବସିଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଅଚଳ।

ଦ୍ଵାଦଶସ୍ତ୍ରାସନଶ୍ଚାଦ୍ଯୋ ଯଜ୍ଞୋ ଯଜ୍ଞସମାହିତଃ । ନକ୍ତଂ କଲିଶ୍ଚ କାଲଶ୍ଚ ମକରଃ କାଲପୂଜିତଃ ॥ ୬୪ ॥

ସେ ଦ୍ୱାଦଶ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରୁଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ଯଜ୍ଞର ମୂର୍ତ୍ତି, ସଦା ଯଜ୍ଞରେ ଲୀନ। ସେ ରାତି, କଳିଯୁଗ, ସମୟ, ମକର ଏବଂ ସମୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ।

ସଗଣୋ ଗଣକାରଶ୍ଚ ଭୂତଵାହନସାରଥିଃ । ଭସ୍ମଶଯୋ ଭସ୍ମଗୋପ୍ତା ଭସ୍ମଭୂତସ୍ତରୁର୍ଗଣଃ ॥ ୬୫ ॥

ସେ ଗଣସହିତ, ଗଣର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଭୂତବାହନର ସାରଥି। ସେ ଛାର ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିବା, ଛାରକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା, ନିଜେ ଛାରରେ ପରିଣତ, ଗଛ ଏବଂ ଗଣ।

ଲୋକପାଲସ୍ତଥାଽଲୋକୋ ମହାତ୍ମା ସର୍ଵପୂଜିତଃ । ଶୁକ୍ଲସ୍ତ୍ରିଶୁକ୍ଲଃ ସମ୍ପନ୍ନଃ ଶୁଚିର୍ଭୂତନିଷେଵିତଃ ॥ ୬୬ ॥

ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକର ରକ୍ଷକ, ଲୋକରୁ ପାରେ, ମହାତ୍ମା, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ। ସେ ଶୁଦ୍ଧ, ତିନିଥର ଶୁଦ୍ଧ, ସଫଳ, ନିର୍ମଳ ଏବଂ ଭୂତମାନେ ସେବନ କରନ୍ତି।

ଆଶ୍ରମସ୍ଥଃ କ୍ରିଯାଵସ୍ଥୋ ଵିଶ୍ଵକର୍ମମତିର୍ଵରଃ । ଵିଶାଲଶାଖସ୍ତାମ୍ରୋଷ୍ଠୋ ହ୍ଯମ୍ବୁଜାଲଃ ସୁନିଶ୍ଚଲଃ ॥ ୬୭ ॥

ସେ ଆଶ୍ରମରେ ବସିଥିବା, କ୍ରିୟାରେ ଲଗ୍ନ, ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ମନରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ସେ ବିସ୍ତୃତ ଶାଖା, ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ଠୋଠ, ପଦ୍ମନୟନ ଏବଂ ଅଚଳ।

କପିଲଃ କପିଶଃ ଶୁକ୍ଲ ଆଯୁଶ୍ଚୈଵ ପରୋଃ । ଗନ୍ଧର୍ଵୋ ହ୍ଯଦିତିସ୍ତାର୍କ୍ଷ୍ଯଃ ସୁଵିଜ୍ଞେଯଃ ସୁଶାରଦଃ ॥ ୬୮ ॥

ସେ କପିଳ, କପିଶ, ଶୁଭ୍ର, ଆୟୁଷ୍ୟମାନ୍, ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ। ସେ ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅଦିତି, ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ, ସହଜରେ ବୁଝିପାରିବା, ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବକ୍ତା।

ପରଶ୍ଵଧାଯୁଧୋ ଦେଵୋ ହ୍ଯନୁକାରୀ ସୁବାନ୍ଧଵଃ । ତୁମ୍ବଵୀଣୋ ମହାକ୍ରୋଧ ଊର୍ଧ୍ଵରେତା ଜଲେଶଯଃ ॥ ୬୯ ॥

ଯିଏ ପରଶୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଅନୁକରଣ କରନ୍ତି, ସତ୍ୟ ବନ୍ଧୁ, ତୁମ୍ବୀ ବୀଣା ବଜାନ୍ତି, ବଡ଼ କ୍ରୋଧୀ, ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେତା, ଓ ଜଳର ନାଥ।