ଶ୍ରୀଶିଵସହସ୍ରନାମସ୍ତୋତ୍ରମ୍

ଅଭିରାମଃ ସୁରଗଣୋ ଵିରାମଃ ସର୍ଵସାଧନଃ । ଲଲାଟାକ୍ଷୋ ଵିଶ୍ଵଦେଵୋ ହରିଣୋ ବ୍ରହ୍ମଵର୍ଚସଃ ॥ ୧୨୧ ॥

ସେ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଦେବମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ଶାନ୍ତିର ଶେଷ ଗନ୍ତବ୍ୟ, ସମସ୍ତ ସାଧନାର ଉପାୟ। ତାଙ୍କର କପାଳ ଉପରେ ଚକ୍ଷୁ ଅଛି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଦେବତା, ସୁନା ରଙ୍ଗର, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାନ୍ଦର ତେଜ ଧାରଣ କରନ୍ତି।

ସ୍ଥାଵରାଣାଂ ପତିଶ୍ଚୈଵ ନିଯମେନ୍ଦ୍ରିଯଵର୍ଧନଃ । ସିଦ୍ଧାର୍ଥଃ ସିଦ୍ଧଭୂତାର୍ଥୋଽଚିନ୍ତ୍ଯଃ ସତ୍ଯଵ୍ରତଃ ଶୁଚିଃ ॥ ୧୨୨ ॥

ସେ ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ନାଥ, ନିୟମିତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନେ ଯାହାଁରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛନ୍ତି। ସେ ସଫଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟର, ସଫଳତାର ମୂର୍ତ୍ତି, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ସତ୍ୟ ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ଅଟୁଟ ଏବଂ ସୁଚି।

ଵ୍ରତାଧିପଃ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ଭକ୍ତାନାଂ ପରମା ଗତିଃ । [ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାରକଃ] ଵିମୁକ୍ତୋ ମୁକ୍ତତେଜାଶ୍ଚ ଶ୍ରୀମାନ୍ ଶ୍ରୀଵର୍ଧନୋ ଜଗତ୍ ॥ ୧୨୩ ॥

ସେ ବ୍ରତମାନେଙ୍କ ଅଧିପତି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ, ଭକ୍ତମାନେଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗନ୍ତବ୍ୟ, ଭକ୍ତମାନେଙ୍କୁ କୃପା କରନ୍ତି, ସ୍ୱାଧୀନ, ମୁକ୍ତିର ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଶ୍ରୀମାନ୍, ଶ୍ରୀକୁ ବଢ଼ାଇଥିବା ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତ।

ଶ୍ରୀ ଶିଵ ସହସ୍ରନାମ ସ୍ତୋତ୍ରମ୍ – ଉତ୍ତରପୀଠିକ (ଫଲଶ୍ରୁତି)

ଏହା ହେଉଛି ଶ୍ରୀ ଶିବ ସହସ୍ରନାମ ସ୍ତୋତ୍ରର ଉତ୍ତର ପୀଠିକା (ଫଳଶୃତି)।