ସେ ପକ୍ଷୀ, ପକ୍ଷୀର ଆକୃତି ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ। ସେ ମୃଗୟା, କାମଦେବ, କାମନା, ପବିତ୍ର ଅଶ୍ୱଥ୍ଥ ଗଛ, ଅର୍ଥ ଦାତା ଓ ଖ୍ୟାତିର ଦାତା। ସେ ବାମଦେବ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ, ନମ୍ର, ପୂର୍ବ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ଅଧିପତି, ବାମନ ରୂପୀ, ସିଦ୍ଧ ଯୋଗୀ, ମହାମୁନି, ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରିଥିବା, ଓ ସିଦ୍ଧିର ସୂତ୍ରଧାର। ସେ ଭିକ୍ଷୁ, ଭିକ୍ଷୁ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ବ୍ୟାପାରୀ, ସାଧୁ ଓ ଅବିନାଶୀ। ସେ ମହାସେନ, ବିଶାଖା, ଷଷ୍ଠାଂଶ ଓ ଗୋପତି। ସେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଧାରଣକାରୀ, ସେନା ନିୟନ୍ତା, ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମର କର୍ତ୍ତା, ତାଳ ଗଛ, ମଧୁର ଓ ମଧୁ ନୟନଧାରୀ। ସେ ବାଣୀର ଅଧିପତି, ବଳଶାଳୀ, ତପୋବନରେ ନିତ୍ୟ ପୂଜିତ, ଶରଣାଗତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଚରଣ କରନ୍ତି, ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ସମସ୍ତ ପ୍ରଶ୍ନର ଜ୍ଞାନୀ। ସେ ଇଶାନ, ପରମେଶ୍ୱର, ସମୟ, ରାତ୍ରିର ଚରଣକାରୀ, ପିନାକ ଧାରୀ, କାରଣରେ ବିରାଜିତ, ନିଜେ କାରଣ, ନନ୍ଦି, ଆନନ୍ଦ ଦାତା, ଦୁଃଖ ହରଣ, ସିଂହ, ସଂହାରକ, କାଳ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ପିତାମହ। ସେ ନନ୍ଦିଶ୍ୱର, ନନ୍ଦି ନିଜେ, ଆନନ୍ଦର ଉତ୍ସ, ଆନନ୍ଦ ବୃଦ୍ଧିକାରୀ, ଭାଗ୍ୟ ହରଣ, ସଂହାରକ, କାଳ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ପିତାମହ। ସେ ଚତୁର୍ମୁଖୀ, ମହାଚିହ୍ନ, ସୁନ୍ଦର ଚିହ୍ନ, ଚିହ୍ନର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ, ଯୁଗର ଆନେ। ସେ ମୂଳର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଅନ୍ତଃସ୍ଥ ଆତ୍ମାର ପିଛୁକାରୀ, ବଳର ମୂର୍ତ୍ତି, ଇତିହାସ, ସଂକଳ୍ପ, ଗୌତମ ଓ ରାତ୍ରିର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା। ସେ କୃତିମାନ୍ୟତା, କିନ୍ତୁ ମାୟାମୟ ନୁହଁନ୍ତି, ମାୟାର ଆଭାସ; ନିୟନ୍ତ୍ରଣୀୟ ଓ ନିୟନ୍ତା, କଳିଯୁଗର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଲୋକସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ନାଥ, ମହାସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ଅନୌଷଧ। ସେ ଅବିନାଶୀ, ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଚକ୍ରସ୍ୱରୂପ, ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ, ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା, ଶୁଦ୍ଧ, ପୂଜ୍ୟ, ଆଗମନ ଓ ଗମନ କରନ୍ତି। ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କୃପାଳୁ, ମଙ୍ଗଳମୟ ସ୍ୱପ୍ନ ଦାତା, ଆଇନା, ଶତ୍ରୁ ଜୟୀ, ବେଦର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ମନ୍ତ୍ରଦ୍ରଷ୍ଟା, ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁ ନାଶକ। ସେ ମହାମେଘରେ ବିରାଜିତ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟାନକ, ମୋହନୀ, ଅଗ୍ନିର ଶିଖା, ଭୟାନକ ଜ୍ୱାଳା, ଘନଧୂମରେ ଆବୃତ, ହୋମ ଓ ଆହୁତି ସ୍ୱରୂପ। ସେ ପୁରୁଷ, ଶୁଭକର୍ତ୍ତା, ନିତ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଧୂମପତାକାଧାରୀ, କଳାବର୍ଣ୍ଣ, ଭକ୍ତପ୍ରିୟ, ସୁନ୍ଦର, ଅବିଘ୍ନ। ସେ ଶ୍ରେୟସ୍ ଦାତା, ଶ୍ରେୟସ୍ ସ୍ୱରୂପ, ଅଂଶ ଓ ଦାତା, ଜ୍ୟୋତି, ଧାରଣକାରୀ ଓ ବୃହତ୍ ଦେହୀ, ମହାୟୋନିରେ ଲୀନ। ସେ କଳା ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ବୃହତ୍ ପାଦ, ବୃହତ୍ ହସ୍ତ, ବୃହତ୍ ଦେହ, ବୃହତ୍ ଖ୍ୟାତି। ସେ ବୃହତ୍ ମୁଣ୍ଡ, ବିପୁଳ ପରିମାଣ, ବୃହତ୍ ନୟନ, ରାତ୍ରିର ଆଶ୍ରୟ, ମହାସଂହାରକ, ବୃହତ୍ କାନ, ବୃହତ୍ ଓଷ୍ଠ, ବୃହତ୍ ଜହ୍ନା। ସେ ବୃହତ୍ ନାସା, ବଳିଷ୍ଠ କଣ୍ଠ, ବୃହତ୍ ଗଳା, ଶ୍ମଶାନ ଭୋଜନକାରୀ, ବୃହତ୍ ବକ୍ଷ, ବୃହତ୍ ଉର, ଅନ୍ତଃସ୍ଥ ଆତ୍ମା, ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ। ସେ ଝୁଲିଥିବା, ଝୁଲିଥିବା ଓଷ୍ଠ, ମହାମାୟା, କ୍ଷୀରସାଗର, ବୃହତ୍ ଦନ୍ତ, ବୃହତ୍ କ୍ରୂର ଦନ୍ତ, ବୃହତ୍ ଜିହ୍ବା ଓ ବୃହତ୍ ମୁଖ। ସେ ବୃହତ୍ ନଖ, ବୃହତ୍ କେଶ, ବୃହତ୍ ଜଟା, ଦୟାଳୁ, କୃପାମୟ, ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ, ପାହାଡ଼ର ଆଧାର। ସେ ସ୍ନେହିଳ ଓ ନିର୍ଲିପ୍ତ, ଅଜୟ, ମହାମୁନି, ବୃକ୍ଷ ରୂପ, ବୃକ୍ଷପତାକା, ଅଗ୍ନି, ବାୟୁଧାରୀ। ସେ ଗଣ୍ଡଳୀ, ମେରୁର ଆଧାର, ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାଥ; ମୁଣ୍ଡ ଅଥର୍ବବେଦ, ମୁଖ ସାମବେଦ, ନୟନ ଅନେକ ଋଗ୍ବେଦ। ସେ ଯଜୁର୍ବେଦ ହସ୍ତ ଓ ପାଦ, ଗୁପ୍ତ ଓ ପ୍ରକାଶିତ, ନିତ୍ୟ ଚଞ୍ଚଳ, ଅଚ୍ୟୁତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ, କୃପାଳୁ, ସୁଲଭ, ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟି। ସେ ସହାୟକ, ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୁବର୍ଣ୍ଣ-ବର୍ଣ୍ଣ, ନାଭି, ଆନନ୍ଦଦାତା, ସତ୍ତା ସ୍ୱରୂପ, ପଦ୍ମାସନ ନିବାସୀ, ଦୃଢ଼। ସେ ବାରଟି ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ଯଜ୍ଞ ସ୍ୱରୂପ, ନିତ୍ୟ ଯଜ୍ଞରେ ଲୀନ, ରାତ୍ରି, କଳିୟୁଗ, କାଳ, ମକର, କାଳଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ। ସେ ପରିକରର ସହିତ, ଭୂତଗଣର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପିଶାଚ ବାହନର ସାରଥି; ଭସ୍ମରେ ବିରାଜିତ, ଭସ୍ମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ନିଜେ ଭସ୍ମ, ବୃକ୍ଷ, ଏବଂ ଗଣସମୂହ। ସେ ଜଗତର ରକ୍ଷକ, କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତ ଜଗତରୁ ପରେ, ମହାତ୍ମା, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ଶୁଦ୍ଧ, ତିନିଥର ଶୁଦ୍ଧ, ସିଦ୍ଧ, ନିର୍ମଳ, ଭୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ। ସେ ତପୋବନରେ ବିରାଜିତ, କ୍ରିୟାରେ ନିଷ୍ଠିତ, ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ମନରେ ପରମ, ବିପୁଳ ଶାଖା, ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ଓଷ୍ଠ, ପଦ୍ମନୟନ, ଅଚଳ। ସେ କପିଳ, ପିଙ୍ଗଳ, ଶୁଦ୍ଧ, ପ୍ରାଣ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅଦିତି, ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ, ସହଜରେ ଜଣାଯାଏ, ଓ ମଧୁର ଭାଷଣକାରୀ। ସେ ଦେବତା ପରଶୁଧାରୀ, ଅନୁକରଣକାରୀ, ସତ୍ୟ ମିତ୍ର, ତୁମ୍ବଭୀଣା ବଜାଇଥିବା, ଭୟାନକ କ୍ରୋଧୀ, ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେତା, ଜଳପତି। ସେ ଭୟାନକ, ବଂଶର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବଂଶ ସ୍ୱରୂପ, ବାଂଶୀର ଧ୍ୱନି, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ, ସମସ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ମାୟାବୀ, ଶୁଭ ମିତ୍ର, ବାୟୁ ଓ ଅଗ୍ନି। ସେ ବନ୍ଧନ, ବନ୍ଧନ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଶୁଭ ବନ୍ଧନର ମୁକ୍ତିଦାତା, ଯଜ୍ଞ ଶତ୍ରୁ, କାମ ଶତ୍ରୁ, ମହାଦନ୍ତ, ବଳଶାଳୀ। ଶର୍ବ, ବିଭିନ୍ନ ଭାବେ ନିନ୍ଦିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଶଙ୍କର, ଶୁଭକର୍ତ୍ତା, ଦରିଦ୍ର, ଅମୃତର ନାଥ, ମହାଦେବ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦେବ, ଦେବଶତ୍ରୁ ନାଶକ। ସେ ଅହିର୍ବୁଧ୍ନ୍ୟ, ବାୟୁସଦୃଶ, ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍, ହୋମ ଗ୍ରାହକ; ହରି, ଅଜଏକପାଦ, ମୁଣ୍ଡଧାରୀ, ତ୍ରିଶଙ୍କୁ ଜୟୀ, ଶିବ। ସେ ଧନ୍ୱନ୍ତରି, ଧୂମକେତୁ, ସ୍କନ୍ଦ, ବୈଶ୍ରବଣ; ଧାତା, ଶକ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ, ମିତ୍ର, ତ୍ୱଷ୍ଟା, ଧ୍ରୁବ, ଧରା। ସେ ପ୍ରଭାବ, ବ୍ୟାପ୍ତ, ବାୟୁ, ଅର୍ୟମାନ୍, ସବିତା, ରବି; ଉଷଙ୍ଗୁ, ବିଧାତା, ମାନ୍ଧାତା, ପ୍ରଜାପତି। ସେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ରଙ୍ଗ ଦାତା, ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଦାତା, ପଦ୍ମନାଭ, ମହାୟୋନି, ଚନ୍ଦ୍ରାନନ, ବାୟୁ, ଅଗ୍ନି। ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଶାନ୍ତ, ପୁରାତନ, ଶୁଭ ଚଞ୍ଚୁ, କର୍ମକାରୀ, କୁରୁମଣ୍ଡଳରେ ବିରାଜିତ, କୁରୁ ଭାବେ ପ୍ରକାଶ, ଗୁଣର ଔଷଧ।